Τό ’χουμε ἔθιμο κάθε Τσικνοπέμπτη τό μεσημέρι νά στήνουμε στήν αὐλή τήν ψησταριά καί νά τό «τσικνίζουμε».

Σάββατον, 28 Φεβρουαρίου 1959

ΜETA τήν «πλατιά ἀπεύθυνση» τοῦ πρωθυπουργοῦ –τοῦ ὁποίου ἡ γλωσσική ἐπάρκεια τείνει νά μοιάσει στήν «μακεδονική» πού μιλᾶ ὁ Ζάεφ– ὁ «θησαυρός» ἀποδείχθηκε πολύ λιγότερος ἀπό ἄνθρακες…

Δύο ρεπορτάζ μέ ἐντυπωσίασαν τόν τελευταῖο καιρό. Τό πρῶτο ἀφορᾶ στήν ὑποδοχή τῆς ὁποίας ἔτυχε ἀπό τό κοινό ἡ σειρά τοῦ Τάσου Ψαρρᾶ «Ἡ ζωή ἐν τάφω»…

Σάββατον 28 Φεβρουαρίου 1959

ΤΟΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ διευθυντή τοῦ Φεστιβάλ Ἀθηνῶν Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο δέν τόν γνωρίζω προσωπικά.

Εἶναι ἡ πρώτη φορά πού ὁ φίλος μου δέν ξενύχτησε γιά νά παρακολουθήσει τήν ἀπονομή τῶν βραβείων «Ὄσκαρ».

Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου 1959

ΤΟ ΚΑΤΗΓΓΕΙΛΕ μέ προβληματισμό σέ βουλευτή μεγάλου κόμματος καθηγήτρια τῆς Μέσης Ἐκπαίδευσης, ἡ ὁποία διδάσκει σέ γυμνάσιο τῆς Κυψέλης:

Θύελλα ἔχουν προκαλέσει οἱ ἀναφορές τοῦ «ἀνεξάρτητου» BBC στήν «ἀόρατη σλαβομακεδονική μειονότητα» ἡ ὁποία «καταπιέζεται στήν Ἑλλάδα».

Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 1959

ΑΛΥΤΡΩΤΙΚΟ, λοιπόν, τό σύνθημα «Ἡ Μακεδονία εἶναι ἑλληνική»! Αὐτό δέν μᾶς ἔλεγαν κορυφαῖοι ὑπουργοί καί στελέχη τοῦ ΣΥΡΙΖΑ κατά τήν διάρκεια τῆς ἀντιπαράθεσης γιά τήν Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν;