Γραπτή ἐνημέρωσις μέ συντεταγμένες ἀπό τόν Μακρόν στόν Ἐρντογάν!

Ἀνήκουστο! Κομπάρσοι στήν ἐκχώρηση κυριαρχικῶν δικαιωμάτων τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας στήν Τουρκία ὁ πρωθυπουργός καί τό Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν γιά τήν ὑπόθεση τοῦ καλωδίου

Ἔμμεση ὁμολογία τοῦ κυβερνητικοῦ ἐκπροσώπου – Τί ἀπεκάλυψε ὁ Κων|νος Φίλης στόν ΣΚΑΪ

Αν Η Ελληνική ἐξωτερική πολιτική ἦταν ἐπιχείρησις, θά εἶχε ἤδη ἀναθέσει τήν διαχείρισή της σέ ἐξωτερικό συνεργάτη, μέ σύμβαση ὁρισμένου χρόνου καί ρήτρα ἀποποιήσεως εὐθύνης. Ἄν ἦταν καλώδιο, θά ἀναζητοῦσε ἀκόμη τίς συντεταγμένες της. Καί ἄν ἦταν κυβερνητική ἀνακοίνωσις, θά κατέληγε, ἔπειτα ἀπό ἀλλεπάλληλες διευκρινίσεις, στό ἀσφαλές συμπέρασμα ὅτι ὅλα εἶναι ἀπολύτως σαφῆ, ἀκόμη κι ὅταν κανείς δέν γνωρίζει ποιός ἐνημερώνει ποιόν, γιά ποιόν λόγο καί μέ ποιά ἀκριβῶς ἰδιότητα.

Τό ἔργο τῆς ἠλεκτρικῆς διασυνδέσεως Ἑλλάδος – Κύπρου, στρατηγικῆς σημασίας γιά τήν ἐνεργειακή ἀσφάλεια καί τά κυριαρχικά δικαιώματα, προσφέρει ἕνα ἐξαιρετικό μάθημα πολιτικῆς σημειολογίας. Ἡ Κυβέρνησις διακηρύσσει ὅτι ἄδεια ἀπό τήν Τουρκία δέν ζητεῖται.

Ὡστόσο, ἡ διάκρισις μεταξύ ἀδειοδοτήσεως καί ἐνημερώσεως ἐξελίσσεται σέ ἄσκηση ὑψηλῆς διπλωματικῆς ἀκροβασίας. Ἡ πρώτη, μᾶς λένε, παράγει ἔννομα ἀποτελέσματα, ἐνῷ ἡ δεύτερη ὄχι. Θά μποροῦσε, συνεπῶς, νά ὑποθέσει κανείς ὅτι ἡ κυριαρχία παραμένει ἀκέραιη, ἀρκεῖ νά μήν τήν ἀγγίξει κανείς μέ τήν λάθος λέξη. Ὅμως ὁ διευθυντής τοῦ Ἰνστιτούτου Διεθνῶν Ὑποθέσεων καί καθηγητής στό Ἀμερικανικό Κολλέγιο Ἑλλάδος Κωνσταντῖνος Φίλης, σέ χθεσινή δήλωσή του στόν ΣΚΑΪ, ἀπεκάλυψε ὅτι «ἐνημέρωση ἔχει ἤδη γίνει καί μάλιστα ἔχει γίνει ἔγγραφη ἐνημέρωση, εἶναι αὐτό τό περίφημο communiqué, ἀπό τήν γαλλική Κυβέρνηση».

Ἐτόνισε δέ πώς «ὅταν ἡ γαλλική Meridiam ἐνεπλάκη στό ἔργο, στίς ἀρχές Αὐγούστου, ἡ ἑλληνική πλευρά ἔθεσε ὡς προϋπόθεση νά μήν ζητηθεῖ ἄδεια ἀπό τήν Τουρκία προκειμένου νά προχωρήσει τό ἔργο. Ἦταν προϋπόθεση ἀπό ἐμᾶς, τήν ὁποία σεβάστηκαν οἱ Γάλλοι». Ὡστόσο προσέθεσε μέ νόημα ὅτι «ἄν στό τέλος τοῦ communiqué ἀναφέρεται ὅτι αὐτό δέν συνεπάγεται ἄδεια χορήγησης ἄδειας, κατά τήν ἄποψή μου εἶναι κάτι μέ τό ὁποῖο μποροῦμε νά ζήσουμε καί νά κοιμόμαστε τά βράδια. Ἄν ἔχει γίνει ὁτιδήποτε ἄλλο, εἶναι ἄλλη κουβέντα».

Ἐπεσήμανε ἀκόμη ὅτι ὁ Κύπριος Πρόεδρος Νῖκος Χριστοδουλίδης σέ δήλωσή του ἐμμέσως πλήν σαφῶς ζήτησε ἐπίσπευση τῶν ἐργασιῶν. Τό πιό ἐνδιαφέρον ὅμως ἦταν ὅτι στήν ἀποστροφή τοῦ λόγου του ὁ κ. Φίλης εἶπε ὅτι «ὁ Μακρόν μίλησε μέ τόν Ἐρντογάν προχθές καί εἶναι βέβαιο ὅτι τέθηκε αὐτό τό ζήτημα».

Ἑλλᾶς ὑπεράνω: Εὐχές τοῦ ΥΠΕΞ στήν Τουρκία

Θά περίμενε λοιπόν κανείς ὅτι, στήν ἐνημέρωση τῶν πολιτικῶν συντακτῶν, ὅταν ἐτέθη τό αὐτονόητο ἐρώτημα ἄν ὑπάρχει ἔγγραφη ἤ προφορική ἐνημέρωσις τῆς Τουρκίας ἀπό τήν ἀνάδοχο ἑταιρεία ἤ τήν γαλλική κυβέρνηση, νά ὑπάρξει σαφής ἀπάντησις.

Συγκεκριμένα, ὁ δημοσιογράφος Βαγγέλης Μωυσῆς τῆς ἐφημερίδος «Θεσσαλονίκη» ἔθεσε τό ἐρώτημα ἐάν εἶναι λογικό μιά ἑταιρεία πού συμβάλλεται μέ τήν Ἑλλάδα καί πληρώνεται ἀπό τήν Ἑλλάδα νά ἐνημερώνει τρίτους γιά τίς ἐνέργειές της σέ ἑλληνικό ἔδαφος καί χωρικά ὕδατα. Ἐπεκαλέσθη, μάλιστα, τίς ἐπισημάνσεις τοῦ πρώην Πρωθυπουργοῦ Κώστα Καραμανλῆ γιά τούς κινδύνους πού μπορεῖ νά ἐγκυμονεῖ ἡ διαδικασία τῆς ἐνημερώσεως, ἐφ’ ὅσον αὐτή ἐκληφθεῖ ὡς προηγούμενο γιά μελλοντικές τουρκικές ἀξιώσεις.

Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Μαρινάκη ἦταν: «Ἀπό τήν ἀρχή μέχρι τό τέλος ἔχουμε τήν ἴδια θέση ἑνιαῖα ὡς Κυβέρνηση». Καί γιά τίς ἀπόψεις τοῦ πρώην Πρωθυπουργοῦ, «ἀκοῦμε μέ προσοχή καί μέ σεβασμό». Ἰδού, λοιπόν, ἡ κυβερνητική ἐκδοχή τῆς ἐσωκομματικῆς ἁρμονίας: Ἀκοῦμε μέ σεβασμό, δέν σχολιάζουμε, δέν διαφωνοῦμε, δέν ἀλλάζουμε θέση. Ἁπλῶς, ὅταν χρειάζεται, ἀλλάζουμε τήν διατύπωση.

Ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένει ὅτι ἡ ἐνημέρωσις «δέν παράγει κανένα ἔννομο ἀποτέλεσμα, δέν ἀναγνωρίζει κανένα δικαίωμα». Χαρακτηριστικῶς ἀνέφερε ὅτι «ἡ διαδικασία ἐνημέρωσης, ὅπως προβλέπεται σέ αὐτά τά ἔργα ἀπό τήν ἑταιρεία, δέν παράγει κανένα ἔννομο ἀποτέλεσμα, δέν ἀναγνωρίζει κανένα δικαίωμα καί εἶναι μιά διαδικασία ἡ ὁποία συμβαίνει σέ ὅλα τά ἀντίστοιχα ἔργα. Αὐτό ἔχει εἰπωθεῖ ξεκάθαρα ἀπό ὅλους ὅσοι ἔχουν ἐρωτηθεῖ καί ἔχουν ἀπαντήσει».

Ἐπίσης, σέ μιά προσπάθεια ὑπεκφυγῆς ὁ κ. Μαρινάκης ἰσχυρίσθηκε ὅτι «πρός τό παρόν, ἔχω τήν ἐνημέρωση πού ἔχω μεταφέρει καί ἐγώ καί τό Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν. Ἔχουν γίνει αἰτήματα ἀδείας μόνο στίς ἑλληνικές Ἀρχές. Δέν πρόκειται νά ὑπάρξει κάποιο ἄλλο αἴτημα ἀδείας σέ Ἀρχή ὁποιασδήποτε ἄλλης χώρας. Εἶναι σέ αὐτή τήν διαδικασία αὐτή τήν στιγμή τό ἔργο, τῆς ἐπεξεργασίας τῶν αἰτημάτων, καί ἀπό ἐκεῖ καί πέρα θά ἀκολουθηθοῦν ὅλα ὅσα προβλέπονται, χωρίς –τό ἐπαναλαμβάνω– κανένα ζήτημα ἀδείας σέ ὁποιαδήποτε ἄλλη χώρα, σέ κάθε τέτοιο ἀντίστοιχο ἔργο. Ἔχω ἐξηγήσει, μέ βάση καί τά ὅσα ἔχω ὡς ἐνημέρωση ἀπό τό Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν, ὅτι εἶναι ἐντελῶς διαφορετικό πρᾶγμα ἡ ἄδεια, πού δέν τίθεται τέτοιο θέμα, καί ἡ ἐνημέρωση, ἡ ὁποία γίνεται ὅπως προβλέπεται, χωρίς νά παράγει κανένα ἔννομο ἀποτέλεσμα».

Ἐν ὀλίγοις ὁ κ. Μαρινάκης νίπτει τάς χεῖρας του καί παραπέμπει στό Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν. Ὅμως τό ἐρώτημα δέν ἀφοροῦσε ἀποκλειστικά στήν ἄδεια. Ἀφοροῦσε στήν γραπτή ἐνημέρωση. Τήν ὁποία δέν διέψευσε. Καί κάπου ἐκεῖ ἀρχίζει τό κυβερνητικό γαϊτανάκι. Ἄλλο ἡ ἄδεια, ἄλλο ἡ ἐνημέρωσις, ἄλλο ἡ ἀνακοίνωσις, ἄλλο ἡ πρόθεσις ἐνημερώσεως καί ἄλλο ἡ πολιτική ἐντύπωσις πού δημιουργεῖται ὅταν ὅλοι διαβεβαιώνουν ὅτι συμφωνοῦν, ἐνῷ ὁ καθένας φαίνεται νά ἐννοεῖ κάτι διαφορετικό.

Ἄς δεχθοῦμε, χάριν συζητήσεως, ὅτι ἡ νομική διάκρισις εἶναι ἀπολύτως ὀρθή. Ἡ πολιτική, ὅμως, δέν ἐξαντλεῖται στήν νομική ὁρολογία. Στήν διπλωματία, τά προηγούμενα, οἱ συμβολισμοί καί οἱ πρακτικές ἔχουν συχνά βαρύτητα πού δέν ἀποτυπώνεται σέ μιά παράγραφο νομικοῦ ὑπομνήματος. Καί ἡ προνοητικότης δέν εἶναι κινδυνολογία, εἶναι στοιχειώδης ὑποχρέωσις ὅσων διαχειρίζονται ἐθνικές ὑποθέσεις.

Καί ἐδῶ ἐμφανίζεται ὁ Ἐμμανυέλ Μακρόν, στόν ὁποῖο ἀνατίθεται ἕνα μέρος τῆς πρακτικῆς διαχειρίσεως μιᾶς ὑποθέσεως πού ἀφορᾶ πρωτίστως στήν Ἑλλάδα καί τήν Κύπρο. Σέ μιά ὑπόθεση ὅπου ἡ γεωγραφία συναντᾶ τό Διεθνές Δίκαιο, θά ἦταν σχεδόν σατιρικό νά χρειάζεται ἡ Ἑλλάς νά περιμένει ἀπό τό Παρίσι νά ὑποδείξει στήν Ἄγκυρα ποῦ θά κινηθοῦν τά ἐρευνητικά σκάφη.

Ἐν κατακλεῖδι, ἄν ἡ ἐξωτερική πολιτική χρειάζεται ἀνάδοχο, ἡ ἐνημέρωσις χρειάζεται μεσάζοντα καί ἡ κυριαρχία χρειάζεται ὑποσημείωση, τότε τό πρόβλημα δέν εἶναι οἱ συντεταγμένες τοῦ καλωδίου. Εἶναι οἱ συντεταγμένες τῆς ἴδιας τῆς κυβερνητικῆς εὐθύνης.