Τό ΠΑΣΟΚ, οἱ ἐκλογές καί ὁ Σαίξπηρ

Ἐκεῖνο πού μοῦ ἀρέσει στούς Πασόκους εἶναι ἡ …ἑνότητα!

Σκοτωθήκανε ἀναμεταξύ τους οἱ ὑποψήφιοι, ἀλλά τώρα …ἑνότητα! Ἀφοῦ ἤθελες ἑνότητα, κύριε Γερουλᾶνε, γιατί δέν τά εὕρισκες μέ τήν Ἄννα Διαμαντοπούλου, ἀφοῦ οἱ ἀπόψεις σας εἶναι 99% ἴδιες; Ἀφοῦ, κυρία Διαμαντοπούλου, «ἤσουν ἐδῶ» τόσα χρόνια, γιατί δέν τά εὕρισκες μέ τόν κύριο Γερουλᾶνο, ὥστε οἱ δικές σας ἀπόψεις, οἱ πιό εὐρωπαϊκές καί πιό ὀρθολογικές, νά ἐπιβληθοῦν καί ἕνας ἀπό τούς δύο σας νά εἶναι ὁ νέος ἀρχηγός;

Ὅπως ἔδειξαν οἱ ἀριθμοί, ἄν Γερουλᾶνος καί Διαμαντοπούλου εἶχαν συμπλεύσει, ἐκεῖνος ἀπό τούς δύο πού θά ἦταν ὑποψήφιος, θά ἦταν τήν ἐρχομένη Κυριακή βέβαιος νικητής. Δέν τά βρῆκαν. Καί τώρα; Βεβαίως, ὅπως εἶπαν, «οἱ ψηφοφόροι δέν εἶναι πρόβατα.» Πολύ σωστά. Εὐτυχῶς πού καμμιά φορά οἱ πολιτικοί τό θυμοῦνται αὐτό. Διότι, στίς περισσότερες τῶν περιπτώσεων, ὄχι ἁπλῶς μᾶς θεωροῦν πρόβατα, ἀλλά μᾶς θέλουν καί κλεισμένους στό μαντρί, διότι, ὅπως ἔλεγε καί ὁ ἀλησμόνητος Εὐάγγελος Ἀβέρωφ, «ὅποιο πρόβατο φεύγει ἀπό μαντρί, τό τρώει ὁ λύκος.»

Τώρα, ὅμως, «ὑπεράνω ὅλων ἡ ἑνότητα τοῦ κόμματος.» Φυσικά, ὅλοι γνωρίζουμε ὅτι –παρά τήν ἀδιαμφισβήτητη ἀστική εὐγένεια τοῦ Παύλου Γερουλάνου καί παρά τήν «εὐρωπαϊκή στόφα» τῆς Ἄννας Διαμαντοπούλου, τά «ἐπιτελεῖα» τους θά προχωρήσουν σέ «ἄτυπες συζητήσεις» καί «ἀκόμη πιό ἄτυπες» συμφωνίες, ὥστε ὁ νέος ἀρχηγός, τόν ὁποῖο θά ὑποσχεθοῦν νά ὑποστηρίξουν, νά «ὑποσχεθεῖ κάτι σημαντικό.»

Ἄς μήν ξεχνᾶμε τίς ἐσωκομματικές ἐκλογές τῆς Νέας Δημοκρατίας, ὅπου ἕνας ἐκ τῶν ὑποψηφίων, ὁ ὁποῖος κατέβηκε ὡς ἀουτσάιντερ καί πῆρε ἕνα σεβαστό ἀριθμό ψήφων, προέκυψε, μετά τήν δεύτερη Κυριακή, ἀντιπρόεδρος ἑνός κόμματος στό ὁποῖο ἦταν σχετικά νέος, ἔχοντας μετεγγραφεῖ σέ αὐτό ἀπό ἄλλο, συγγενές ἰδεολογικῶς, κόμμα!

Εἶναι, λοιπόν, πλέον ἤ βέβαιον ὅτι αὐτή ἡ ἑβδομάδα θά εἶναι «ἑβδομάδα ζυμώσεων», παρά τά ὅσα εὐγενῆ, «εὐρωπαϊκά» καί ὄμορφα ἀκούσθηκαν προχθές τό βράδυ ἔξω ἀπό τά γραφεῖα τοῦ ΠΑΣΟΚ-Κιν-Αλ. Ὅσο εὐγενής ἀστός ἤ εὐρωπαϊστής σοσιαλδημοκράτης εἶναι κάποιος, δέν μπορεῖ νά πετάξει εὔκολα κάποιες πολλές χιλιάδες ψήφων, ἄν καί –μεταξύ μας– δίκιο εἶχαν κάποιοι πού εἶπαν ὅτι «τριακόσιες χιλιάδες ἄτομα μάζευε ὁ Ἀνδρέας στήν πλατεῖα Ἁγίου Γεωργίου στήν Πάτρα!»…

Βεβαίως, δίκιο ἔχουν καί ἐκεῖνοι πού ἰσχυρίζονται (ὀρθῶς) ὅτι μέ αὐτό τό πανηγύρι πού εἴχαμε στό ΠΑΣΟΚ ἀπό τό πρῶτο βράδυ τῶν εὐρωεκλογῶν (χάρη χρωστᾶ τό Κίνημα στήν Νάντια, πού σήκωσε πρώτη τήν μπαντιέρα γιά τήν ἐκλογική ἀναμέτρηση), τό κόμμα τῆς Χαριλάου Τρικούπη γνώρισε τέτοια διαφήμιση, πού δέν πληρώνεται οὔτε μέ τό ἑκατομμύριο πού κέρδισε τό ΠΑΣΟΚ ἀπό τό «τρίευρο» τῆς διαδικασίας. Βέβαια, τό πῶς καί γιατί ἕνα κόμμα ἔγινε «μαλλιά κουβάρια» τήν ὥρα πού ὁ μεγάλος του ἀντίπαλος, ὁ ΣΥΡΙΖΑ, ἔπνεε τά λοίσθια καί τώρα στενάζει μεταξύ Πολάκη καί Κασσελάκη, εἶναι «ἄλλου παπᾶ εὐαγγέλιο». Καί, φυσικά, ἐάν τελικῶς ἐκλεγεῖ ἐκεῖνος τόν ὁποῖο «στόλιζαν» τόσο καιρό οἱ συνυποψήφιοι, τότε ὁ Σαίηξπηρ θά χαμογελάει, καθώς θά παίζεται πάλι ἡ παράσταση τοῦ «Πολύ κακό γιά τό τίποτα»!