Γιά νά δούμε κάποια σημαντικά πράγματα. Κατά τό άρθρο 104 τού Κώδικος Δημοσίου Ναυτικού Δικαίου, ό πλοίαρχος «έχει τήν εὐθύνη τής διοικήσεως τού πλοίου».
Γιά νά δούμε κάποια σημαντικά πράγματα. Κατά τό άρθρο 104 τού Κώδικος Δημοσίου Ναυτικού Δικαίου, ό πλοίαρχος «έχει τήν εὐθύνη τής διοικήσεως τού πλοίου».
Στίς άρμοδιότητές του περιλαμβάνονται έξουσίες ίδιωτικού καί δημοσίου δικαίου, μετατρέποντάς τον στό πιό σημαντικό μέλος τού πληρώματος τού πλοίου. Ἀπαιτεῖται, ώς έκ τούτου, νά έχει ίδιαίτερα προσόντα καί έπιμόρφωση.
Ἐπίσης, είναι άρμόδιος γιά τήν παροχή ιατρικής βοήθειας σέ άτομα τού πληρώματος καί έπιβάτες πού τό έχουν άνάγκη.
Κατά τόν Κώδικα, «Ὁ πλοίαρχος έχει τήν έν γένει διοίκησιν έν τῷ πλοίῳ καί άσκεῖ έξουσίαν έπί τῶν έπιβαινόντων, λαμβάνων πᾶν άναγκαῖον μέτρον, έντός τῶν ὑφισταμένων κανονισμῶν, πρός τόν σκοπόν τηρήσεως τής τάξεως, τής πειθαρχίας καί τής ὑγιεινής καί διά τήν άσφάλειαν τού πλοίου, τῶν έπιβαινόντων καί τού φορτίου».
Ἐπιπροσθέτως, «Ὁ πλοίαρχος άναφέρει στό λιμενικό τά έγκλήματα πού τελέστηκαν καί ὑπέπεσαν στήν άντίληψή του».
Ὁ Νόμος προβλέπει ὅτι ὁ πλοίαρχος ἔχει ἀστυνομική ἐξουσία ἐπί τοῦ πλοίου καί, γιά τόν σκοπό διατήρησης τῆς πειθαρχίας, τῆς τάξεως καί τῆς ἀσφαλείας, τῆς ὑγιεινῆς ὅλων τῶν ἐπιβαινόντων, τοῦ πλοίου καί τοῦ φορτίου, λαμβάνει κάθε πρόσφορο μέτρο. Ἡ ἀστυνομική ἐξουσία τοῦ πλοιάρχου ἀσκεῖται κατά παντός ἐπιβαίνοντος στό πλοῖο καί ὄχι μόνο ἔναντι τῶν μελῶν τοῦ πληρώματος, ἀλλά καί κατά παντός ἐπιβαί-
νοντος στό πλοῖο».
Φυσικά, ἄν αὐτά πού συνέβησαν εἰς βάρος τῆς κυρίας Λατινοπούλου καί τῆς μητέρας τῆς εἶχαν συμβεῖ σέ ἕνα -ἄς ποῦμε- νορβηγικό πλοῖο ἤ γενικῶς σέ πλοῖο κάποιας χώρας ὅπου ἐφαρμόζονται οἱ Νόμοι καί προστατεύονται τά δικαιώματα τῶν πολιτῶν, οἱ «νταῆδες», πού καθύβριζαν δυό γυναῖκες ἀνυπεράσπιστες μέ χυδαῖες (ποινικῶς κολάσιμες) φράσεις, διαπράττοντας «ἔργῳ ἐξύβριση» καί ἀσκοῦσαν ἐμφανῶς ἀπειλές κατά τῆς ἀσφαλείας τῆς βουλευτοῦ τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου καί τῆς μητέρας της, θά εἶχαν «μπαγλαρωθεῖ» ἀπό τά μέλη τοῦ πληρώματος, μέ ἐντολή τοῦ πλοιάρχου, θά εἶχαν κλειδωθεῖ στό «μπαλαοῦρο» καί θά εἶχαν παραδοθεῖ στίς Ἀρχές, στό πρῶτο λιμάνι.
Αὐτά ὅμως θά συνέβαιναν σέ μιά χώρα ὅπου ὁ Νόμος ἰσχύει γιά ὅλους, σέ μιά χώρα ὅπου καμμία «εὐπαθής κοινωνική ὁμάδα» δέν μπορεῖ νά κυκλοφορεῖ μέ αὐτοκίνητο χωρίς πινακίδες, νά φορτώνει σέ αὐτοσχέδια «κλουβιά» καμμιά δεκαριά παιδιά, νά καταστρέφει δημόσια καί ἰδιωτική περιουσία γιά νά κλέψει τόν χαλκό, νά ἀφαιρεῖ ἀκόμη καί ὁλόκληρα χάλκινα ἀγάλματα καί προτομές, νά «μπουκάρει» σέ σπίτια κάθε τόσο – καί ὅλα αὐτά νά γίνονται χωρίς συνέπειες, ἀφοῦ, ὑπό τόν φόβο τῶν «ἀντιποίνων», Ἀστυνομία, Δικαιοσύνη καί πολῖτες
«κάνουν τήν πάπια», κατά τό κοινῶς λεγόμενον…
Τό περιστατικό τῆς ἀνάνδρου ἐπιθέσεως κατά τῆς κυρίας Λατινοπούλου καί τῆς μητέρας της εἶναι ἐνδεικτικό καί τῆς καταστάσεως πού ἐπικρατεῖ τά καλοκαίρια στά πλοῖα τῆς Ἀκτοπλοΐας, ὅπου οἱ «εὐπαθεῖς ὁμάδες» μποροῦν νά κάνουν ἄνε- τα «τήν δουλειά τους», λόγῳ ἀφ’ ἑνός τοῦ συνωστισμοῦ ἀλλά καί ἀφ’ ἑτέρου λόγῳ τοῦ ὅτι ὁ ὅρος «ξέφραγο ἀμπέλι» ἔχει γίνει «Νόμος» στήν Ἑλλάδα
τοῦ «ζῆσε τόν μῦθο σου»… παραμυθιαζόμενος…
Ἀναμένουμε τήν συνέχεια τοῦ ἐν λόγῳ θλιβεροῦ ἐπεισοδίου. Δηλαδή τήν ἀναφορά τοῦ πλοιάρχου, τίς καταθέσεις αὐτηκόων καί αὐτοπτῶν μαρτύρων, τήν ἀναζήτηση τῶν δραστῶν τῆς ἐπιθέσεως καί, φυσικά, τήν ἐπιβολή τῶν νομίμων κυρώσεων, θά ἔλεγε κάποιος. Ἀλλά…
Μ.Η.Τ. 232122