Περάσαμε μιά ζωή διαβάζοντας, ἀκούγοντας καί παρακολουθῶντας τά πάντα, πού συμβαίνουν γύρω μας.

Kοίταξε τώρα πῶς μπορεῖς νά πάθεις πολιτισμικό σόκ στά καλά καθούμενα.

Αὐτές τίς ἡμέρες θά συνεδριάσει ἡ Ἐπιτροπή Προστασίας Θαλασσίου Περιβάλλοντος τοῦ Διεθνοῦς Ναυτιλιακοῦ Ὀργανισμοῦ καί ἡ Ἕνωση Ἑλλήνων Ἐφοπλιστῶν μέ ἀνακοίνωσή της καλεῖ ὅλα τά κράτη-μέλη του νά σταθοῦν στό ὕψος τῶν περιστάσεων μέ πνεῦμα ρεαλισμοῦ καί ἐποικοδομητικῆς συνεργασίας, ἐκφράζοντας γιά μιά ἀκόμη φορά τήν ἀντίθεσή της πρός τό σχέδιο «μηδενικῶν ρύπων».

Δέν θυμᾶμαι ἄλλη ἐποχή, κατά τήν ὁποία ὁ κόσμος ὅλος ἀγωνιοῦσε γιά τό «πῶς θά ξυπνήσει σήμερα» ὁ Πρόεδρος τῶν ΗΠΑ.

Καί, πασχαλιάτικα, βλέπεις τήν δημοσίευση τοῦ Προέδρου τῶν ΗΠΑ, στήν ὁποία ὁ ἴδιος παρουσιάζεται ὡς ἅγιος καί θαυματοποιός, νά θεραπεύει ἀσθενῆ διά τῆς ἁφῆς, ὅπως –κατά τάς Γραφάς– ὁ Ἰησοῦς Χριστός…

Ὁ Σενέρ Λεβέντ εἶναι Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος.

Κάθε χρόνο, κάθε Μεγάλη Παρασκευή, τήν ἀφιερώνω στήν μουσική.

«Ὁλοένα οἱ κάκτοι μεγαλώνουν κι ὁλοένα οἱ ἄνθρωποι ὀνειρεύονται σά νά ’ταν αἰώνιοι. Ὅμως τό μέσα μέρος τοῦ Ὕπνου ἔχει ὅλο φαγωθεῖ καί μπορεῖς τώρα νά ξεχωρίσεις καθαρά τί σημαίνει κεῖνος ὁ μαῦρος ὄγκος πού σαλεύει. Ὁ λίγες μέρες πρίν ἀκόμη μόλις ἀναστεναγμός. Καί τώρα μαῦρος αἰῶνας»…

Εἴχαμε, πού λέτε, μιά φορά κι ἕναν καιρό, τήν Μεγάλη Ἑβδομάδα.

Γιά νά εἶμαι εἰλικρινής, ποτέ μου δέν μπόρεσα νά καταλάβω αὐτή τήν μανία τῶν Ἑλλήνων γιά τό «πασχαλινό ἀρνί».

Ἔμεινα ἄυπνος μέχρι τίς τέσσερεις τά ξημερώματα, γιά νά παρακολουθήσω τό «διάγγελμα» τοῦ Προέδρου Τράμπ.

Προχθές, πρώτη Ἀπριλίου, ἦταν ἡ ἐπέτειος τῆς ἐνάρξεως τοῦ ἀπελευθερωτικοῦ ἀγῶνος τῆς ΕΟΚΑ, τό 1955.