Σκέψου τώρα, νά εἶσαι ἐπιβάτης σέ ἀεροσκάφος, νά βρίσκεσαι σέ ὕψος χιλιάδων ποδῶν καί μέσα στό «κόπκιτ» ὁ βοηθός πιλότος νά ἐπιχειρεῖ νά σκοτώσει τόν προϊστάμενό του μέ ἕνα μαχαίρι!

Πῶς θά ἤθελα νά ἤμουν ἀπο μιά μεριά σέ ἕνα ἐργοστάσιο τῆς Γερμανίας, νά δῶ τόν Χρῆστο, τόν Ἕλληνα μετανάστη

Ἦταν ἕνα συνηθισμένο ἀπόγευμα στήν μεγάλη αἴθουσα τοῦ τρίτου ὀρόφου τῶν γραφείων τῆς «Καθημερινῆς», στήν ὁδό Σωκράτους 57

Δέν γνωρίζω ἄν τό ἔχετε ἀντιληφθεῖ, ἀλλά μιά 100% ἑλληνική ταινία διεκδικεῖ τήν ὑποψηφιότητά της στά ἐφετινά βραβεῖα «Ὄσκαρ»

Αὔριο, στίς ὀκτώ καί μισή τό βράδυ, στό Βεάκειο θέατρο τοῦ Πειραιῶς, στήν κορυφή τοῦ λόφου τῆς Καστέλλας, ὁ Σύνδεσμος Ἀρκάδων τῆς πόλεως «Θεόδωρος Κολοκοτρώνης» ὀργανώνει μιά βραδιά πού ὅμοιά της ἔχει νά γίνει στόν Πειραιᾶ (ἴσως καί στήν Ἀθήνα) πολλά χρόνια.

Ἐμεῖς, τοῦ ἑξῆντα οἱ ἐκδρομεῖς, μεγαλώσαμε μέ τόν Καραγκιόζη

Οὐδείς, ἀσφαλῶς, λογικός ἄνθρωπος ἔχει «σκιαχτεῖ» ἐπειδή οἱ Τοῦρκοι μετέφεραν μιά ταξιαρχία τους στά Σώκια, ἀπέναντι ἀπό τήν Σάμο.

Στά πρῶτα χρόνια τῆς Μεταπολιτεύσεως, τότε πού ὑπῆρχε ἄλλη δημοσιογραφία, ἄλλοι ἐκδότες καί ἄλλοι δημοσιογράφοι, οἱ ἀπογευματινές ἐφημερίδες ἔκλειναν τήν ὕλη τους γύρω στίς ὀκτώ τό πρωί

Ἦταν φυσικό νά προφυλακισθεῖ τό ζεῦγος τῶν ἰατρῶν τῆς Καρνεάδου

Ἀσφαλῶς, οὐδείς πρέπει νά ἀπορεῖ μέ ὅσα ἀκούει καί βλέπει καί μέ ὅσα θά ἀκούσει καί θά δεῖ μέσα στίς ἑπόμενες ἡμέρες καί ἑβδομάδες σχετικῶς μέ τόν θάνατο τοῦ λαϊκοῦ ἑρμηνευτοῦ, πού ἔχασε «ἄδικα τῶν ἀδίκων» τήν ζωή του σέ ἕνα διαμέρισμα «κομπογιαννιτῶν», στό Κολωνάκι