Ἦταν φυσικό νά προφυλακισθεῖ τό ζεῦγος τῶν ἰατρῶν τῆς Καρνεάδου
Σέ τέτοια θέματα, τό ἑλληνικό δικαστικό κατεστημένο ἔχει ἕτοιμη τήν συνταγή. «Μά, ἔχει γίνει τόσος θόρυβος μ’ αὐτή τήν ὑπόθεση. Μπορεῖς νά κάνεις ἀλλιῶς;» σοῦ λέει καί «βάλ’ τον μέσα κι ἄς τά λύσουν οἱ ἑπόμενοι»…
Φυσικά, δέν εἶναι κακούργημα τό νά προσποιεῖσαι τόν «σαμάνο» ἤ τόν «ὁλιστικό» καί τόν «ἐναλλακτικό» (κάποιοι ἔχουν προχωρήσει στήν… κβαντική ἰατρική, τρομάρα τους). Κακούργημα, ὅμως, εἶναι μέ αὐτές τίς ἀηδίες νά ὁδηγήσεις ἕναν ἀφελῆ καί εὔπιστο ἄνθρωπο, ὅπως ὁ λαϊκός βάρδος τῆς Κοκκινιᾶς, στόν θάνατο!
Κακούργημα εἶναι νά ὑποδύεσαι τόν «θαυματοποιό» καί νά πουλᾶς πανάκριβα «φύκια γιά μεταξωτές κορδέλες», ἄν καί σήμερα τά φύκια εἶναι πολύ πιό ἀκριβά ἀπό τό μετάξι. Καί ἔχουν (τά φύκια) καί ἰαματικές ἰδιότητες!
Κακούργημα εἶναι νά πλαστογραφεῖς τόν ὅρκο τοῦ Ἱπποκράτους καί ἀντί γιά τόν Ἀσκληπιό νά ὑπηρετεῖς τόν Μαμμωνᾶ. Καί καλά θά κάνει ὁ μεσιέ Πιτσιλῆς νά ἐξαπολύσει ἕνα «σαφάρι» στά ἰατρεῖα μέ τίς περίεργες «ταμπέλες» καί νά μελετήσει τίς «διαφημίσεις» τῶν «ἐναλλακτικῶν, σαμάνων, ὁλιστικῶν, κβαντικῶν» καί ὅ,τι τοῦ καπνίσει τοῦ καθενός τσαρλατάνου, ὁ ὁποῖος τσουβαλιάζει τά χιλιάρικα ὅπως ἡ γιαγιά μου τις καυκαλῆθρες στό χωριό…
Καί μήν ἀμφιβάλλετε ὅτι ἄν ἀνοίξει τό «καρνέ» της ἡ προφυλακισθεῖσα καί ὁ σύντροφός της καί «βγάλει στά φόρα» τά ὀνόματα τῶν πελατῶν της, θά γίνει… σεισμός!
Μήν ἀμφιβάλλετε ὅτι πολλοί «ἐπώνυμοι», ἀπό ὅλους τούς χώρους, ὅπως καί ἀπό τόν δικό μας, προτιμοῦν ἕνα «ἐναλλακτικό ἰατρεῖο», ὅπως ἐκεῖνο της Καρνεάδου, παρά μιά γνωστή κλινική, στήν εἴσοδο τῆς ὁποίας «θά τούς δεῖ πολύς κόσμος» καί «θά τούς βγάλουν στά μανταλάκια».
Λές καί δέν ξέρουμε ἐμεῖς, λές καί δέν βλέπουμε ὅτι, αἴφνης, κάποιες ὥριμες φίλες μας μεταβάλλονται σέ ἀπαστράπτουσες «φράπες» καί χαμογελοῦν συγκρατημένα, ἀπό τόν φόβο μήν συμβεῖ κάποιο ἀτύχημα!
Ὅπως ἔχω γράψει, ἐξακολουθῶ καί σήμερα νά παίζω μουσική μέ τούς φίλους μου, μέ τό ρόκ συγκρότημα «Νόμος 4.000». Πρό καιροῦ, μᾶς κάλεσε παλαιός φίλος καί συνεργάτης, σπουδαῖος τραγουδιστής, νά παίξουμε σέ ἕναν χῶρο πού ἐμφανιζόταν καί ὁ ἴδιος. Πήγαμε, παίξαμε, ἀρέσαμε. «Πολύ ὄμορφα! Ἀλλά κάνε μου μιά χάρη» μοῦ λέει ὁ φίλος. «Τί μπορῶ νά κάνω;» τόν ρωτῶ. «Βάψε τά μαλλιά σου! Δέν μπορεῖ νά παίζεις ρόκ μέ ἄσπρα μαλλιά καί νά ἐμφανίζομαι ἐγώ μετά ἀπό ἐσένα μέ τό μαλλί κοράκι!» μοῦ λέει καί χαμογελᾶ…
Φυσικά, οἱ καλλιτέχνες, πού ἐμφανίζονται κάθε τόσο ἐμπρός στό κοινό, «πρέπει» νά φαίνονται νεώτεροι! «Δέν ἔχω τέτοια πρόθεση. Ἐξ ἄλλου, λέω σέ ὅλους ὅτι… τά μαλλιά μου τά βάφω ἄσπρα!» τοῦ ἀπάντησα καί γελάσαμε καί οἱ δυό.
Εἶμαι βέβαιος ὅτι στό «καρνέ» τῶν ἰατρῶν τῆς Καρνεάδου θά ὑπάρχουν πολλοί περισσότεροι καλλιτέχνες, ἐκτός τοῦ ἄτυχου Μαζωνάκη. Καί δέν εἶναι μόνον ματαιοδοξία. Εἶναι καί τό κοινό, πού θέλει τούς καλλιτέχνες του «νέους» καί «φρέσκους». Καί μέ σκοῦρα μαλλιά, ὁπωσδήποτε…

