Στῶν Σπετσῶν τήν ἀσπρόμαυρη ράχη…

Εἰλικρινῶς, δέν ἀντιλαμβάνομαι γιατί ἐπετέθησαν ὅλοι στόν Στέφανο Κασσελάκη, ἐπειδή κάλεσε τούς βουλευτές τοῦ κόμματός του σέ «brainstorming» (ἀκριβής μετάφραση «ἐγκεφαλική καταιγίδα» ἤ κάτι τέτοιο, σέ ἐλεύθερη ἀπόδοση «καταιγιστική ἀνταλλαγή ἀπόψεων») στό ἐξοχικό του σπίτι, στίς Σπέτσες.

Καί δέν θεωρῶ ἐκτός πραγματικότητος τήν παρομοίωση ἑνός σημερινοῦ –μικροῦ σχετικῶς, πλέον– κόμματος μέ «ἐπιχείρηση»…

Ἀπό τήν στιγμή πού ἕνα κόμμα ἔχει δοῦναι καί λαβεῖν μέ χρήματα, ἔχει νά πληρώνει μισθούς, δῶρα καί ὑπερωρίες σέ ὑπαλλήλους, διατηρεῖ μέσα μαζικῆς ἐνημερώσεως καί ἀπασχολεῖ ἐπαγγελματίες δημοσιογράφους, ἠχολῆπτες, θυρωρούς καί λοιπῶν εἰδικοτήτων ἐργαζομένους, ὀφείλει νά λειτουργεῖ σάν ἐπιχείρηση! Γιατί εἶναι ἄστοχη, ὑπερβολική, μικρομεγαλίστικη, ξιπασμός καί ἄλλα τόσα, ὅσα γράφηκαν γιά τήν σύναξη τῶν Σπετσῶν; Μόλις τριάντα ἕξι βουλευτές διαθέτει πλέον ὁ Σύριζα καί εἶναι «ἀξιωματική ἀντιπολίτευση». Ποτέ ἄλλοτε ἕνα κόμμα μέ τόσους λίγους βουλευτές δέν ἦταν «δεύτερο τῇ τάξει». Μιά χαρά, λοιπόν, χωροῦν οἱ 36 (νομίζω ἔλειπαν καί τρεῖς-τέσσερεις) σέ μιά ταβέρνα, σέ ἕνα εὐρύχωρο σπίτι, σέ ἕναν μικρό, σχετικῶς, χῶρο.

Καί εἶναι βέβαιο ὅτι σέ μιά κλειστή καί «γιά νά γνωριστοῦμε καλύτερα» σύναξη, ὅλα θά εἰπωθοῦν πιό ἐλεύθερα καί οἱ προτάσεις πού θά γίνουν θά εἶναι αὐθόρμητες καί μέ καθαρό μυαλό.

Ἄλλο πρᾶγμα τό νά πᾶς σέ μιά αἴθουσα τῆς Βουλῆς, μέ ὅλη ἐκείνη τήν «καμαρίλα» καί τήν «γραφειοκρατίλα» νά μπαίνει ἀπό κάθε χαραμάδα της, καί ἄλλο νά μαζευτεῖ μιά «μεγάλη παρέα» στό σπίτι τοῦ οἱονεί «c/o», ὅπως γίνεται πολύ συχνά σέ μιά ἐπιχείρηση, ὅταν οἱ ὑπάλληλοι εἶναι σχετικῶς λίγοι καί ὁ ἐπί κεφαλῆς μπορεῖ νά τούς καλέσει ἀκόμη καί στό σπίτι του.

Ἐπιτρέψτε μου νά σᾶς πῶ ὅτι ὅποτε βρέθηκα στό τιμόνι ἑνός μέσου ἐνημερώσεως ἤ ἄλλου ὀργανισμοῦ, φρόντιζα πάντα νά ἔχω καλές σχέσεις μέ τούς ἐργαζομένους καί δέν ἦταν λίγες οἱ φορές πού τούς καλοῦσα στό σπίτι, ὅπου ἡ συζήτηση γινόταν πολύ καλύτερα ἀπ’ ὅ,τι στήν «μεγάλη αἴθουσα» τοῦ σταθμοῦ ἤ τῆς ἐφημερίδας.

Δέν γνωρίζω τί καί πῶς ἐλέχθη στήν «Σύναξη τῶν Σπετσῶν», ἀλλά εἶναι βέβαιο ὅτι μόνο θετικά μπορεῖ νά εἶναι τά συμπεράσματα. Ἀκόμη καί ἄν διεπιστώθη δυσαρμονία χαρακτήρων, ἀμφισβήτηση κάποιων θέσεων τῆς ἡγεσίας, διαφωνία ὡς πρός κάποιες προτάσεις ἤ ἀπόψεις της, πάλι θετικός θά εἶναι γιά τόν φορέα ὁ ἀπολογισμός.

Φυσικά, δέν εὐθύνεται ὁ πρόεδρος τοῦ Σύριζα γιά τό καραούλι τῶν μηχανῶν λήψεως καί τῶν ρεπόρτερ πού βρέθηκαν –χειμωνιάτικα– στό σχεδόν ἄδειο νησί τῆς Μπουμπουλίνας, τοῦ Χατζηγιάννη Μέξη, τοῦ Μπαρμπάτση καί τοῦ Ἀναργύρου.

Ἀκόμη καί ἄν ὁ σκοπός τοῦ προέδρου τοῦ κόμματος ἦταν τό «νά γίνει σούσουρο» ἤ «νά γίνει ὁ σχετικός τζερτζελές», ὅπως κάπου διάβασα, τήν εὐθύνη γιά τό πῶς, πόσο καί πότε παρουσιάσθηκε τό γεγονός τῆς «Συνόδου τοῦ Σαρωνικοῦ» δέν ἀφορᾶ ἐκεῖνον ἀλλά τά «κανάλια» καί τά λοιπά μέσα, τά ὁποῖα ἀξιολόγησαν τό θέμα, τήν εἴδηση καί ἀναλόγως τήν τοποθέτησαν στά δελτία καί τίς ἐκδόσεις τους.

Ἐν ὀλίγοις, «κακό χωριό τά λίγα σπίτια», ὅπως λέει ὁ λαός κι ἀκόμη πιό κακό, οἱ λίγοι βουλευτές. Διό καί θωρῶ τό μάντρωμα στήν ἐξοχική κατοικία Κασσελάκη, στό νησί τῶν Σπετσῶν, ὡς κίνηση νεωτεριστική γιά τήν ἑλληνική πολιτική σκηνή καί σωστή, ἀπό πλευρᾶς «διαχειρίσεως ἀνθρωπίνου δυναμικοῦ».

Ἰδού, λοιπόν, πού κάποιες φορές, τά μικρά κόμματα, προσφέρονται γιά «κινήσεις πού δέν ἔχουν ξαναγίνει»…