Ο ΦΩΤΙΣΜΟΣ ἦταν ἐλάχιστος, τό νέφος ἀπό τόν καπνό τῶν ἀρειμάνιων Νεοελλήνων πυκνό, ἡ μουσική δυνατή, ἐνῶ τά πρόσωπα τῶν θαμώνων μέ τό ζόρι διακρίνονταν στό σκοτάδι.

Βγήκανε πάλι τά φαντάσματα καί μίλησαν γιά τήν κατάργηση τῶν μαθητικῶν παρελάσεων.

Ἀπό τό ἀρχεῖο τῆς «Ἑστίας», 31 Ὀκτωβρίου 1918

Τετάρτη, 29 Ὀκτωβρίου 1958

Κάθε ἄλλο παρά αἰσιοδοξία ἐμπνέει ἡ πορεία τῆς πραγματικῆς οἰκονομίας καί τῶν μικρομεσαίων μεγεθῶν της

ΤΟ ΟΜΟΛΟΓΩ. Τέτοιες μέρες ἀνατρέχω πάντα στό Ἡμερολόγιο Κατοχῆς τοῦ Παναγιώτη Κανελλόπουλου καί στά Τετράδια Ἡμερολογίου τοῦ Γιώργου Θεοτοκᾶ (ἐκδόσεις «Ἑστία»).

Ἀπό τό ἀρχεῖο τῆς «Ἑστίας», 27 Ὀκτωβρίου 1918

Δευτέρα, 27 Ὀκτωβρίου 1958

«ΜΟΝΟΝ ΑΥΤΟΙ φταῖνε γιά τήν χρεωκοπία τῆς χώρας;». Τό περίμενα αὐτό τό ἐρώτημα ὅταν σχεδίαζα τό χθεσινό πρωτοσέλιδο τῆς «Ἑστίας» μέ τίς φωτογραφίες τῶν καταδικασμένων-προφυλακισμένων ὑπουργῶν τοῦ ΠΑΣΟΚ.

Η ΛΙΤΟΤΗΤΑ εἶναι ἡ ἰδιότητα τοῦ λιτοῦ, δηλ. τοῦ ἔχοντος μόνο τά ἀπαραίτητα, χωρίς πολυτέλεια, τοῦ ἁπλοῦ καί ἀπέριττου.

Σάββατον, 25 Ὀκτωβρίου 1958

ΔΥΟ ΚΑΛΟΙ φίλοι ἀπό τόν χῶρο τῆς Ναυτιλίας, γνώριμοι γιά μία δεκαετία τουλάχιστον, εἶχαν τήν καλωσύνη νά μέ προσκαλέσουν πρό 15νθημέρου σέ δεῖπνο στό κλασσικό πλέον γαλλικό ρεστωράν (τό 1960 τό ἄνοιξε ὁ κύριος Σωτήρης) «Blue Pine» στήν Κηφισιά.