Οἱ πλοίαρχοι, τά λιμάνια καί οἱ «λεπτομέρειες»

Περνᾶμε ἀπό τό λιμάνι τοῦ Πειραιῶς σχεδόν καθημερινά.

Πότε γιά νά μεταβοῦμε στό ὑπουργεῖο Ναυτιλίας, πηγή τοῦ ρεπορτάζ, πότε γιά νά φθάσουμε στό Πέραμα, καθ’ ὁδόν πρός Σαλαμῖνα. Σέ κάθε εὐκαιρία διασχίζουμε τό λιμάνι. Εἶναι ἀπόλαυση, ἔχει γίνει μέρος τῆς καθημερινότητάς μας. Δέν εἴμαστε ἀπό ἐκείνους πού θυμοῦνται τό λιμάνι μόνο τά καλοκαίρια ἤ ὅταν σημειωθεῖ κάποια ἀτύχημα. Θεωροῦμε τόν Πειραιᾶ τήν πόλη μας, «πόλη μέ λιμάνι» καί ὄχι «λιμάνι μέ πόλη», ὅπως τείνει νά ἐξελιχθεῖ. Ἐπιθυμοῦμε τόν Πειραιᾶ, πόλη μέ δική της προσωπικότητα καί οἰκονομία καί ὄχι ἐπίνειο, ὡς «Athens-Piraeus»…

Γι’ αὐτό καί, χρόνια τώρα, πότε πρός τούς αὐτόχθονες διοικοῦντες καί πότε πρός τούς σημερινούς, ἐξ ἀνατολῶν ἐνοικιαστές, ἀπευθύνουμε παράπονα, διαπιστώσεις, προτροπές. Πάντα μέ καλή θέληση, μοναδικό γνώμονα τό καλό τῆς πόλεώς μας, τοῦ τόπου ὅπου γεννηθήκαμε καί ὅπου ὑπάρχουν οἱ τάφοι τῶν προγόνων μας.

Καί αἰσθανόμεθα δικαιωμένοι τώρα, πού ἡ Ἕνωση Πλοιάρχων Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ ἀπαριθμεῖ ἕνα πρός ἕνα τά «τρωτά» τοῦ μεγάλου μας λιμανιοῦ. Καί ἐνθυμούμεθα τόν ὑπουργό, ὁ ὁποῖος προσφάτως ἀπεμακρύνθη ἀπό τό ὑπουργεῖο του γιά νά ἐγκαταλείψει ἐν συνεχείᾳ τήν πολιτική. Ὁ ἀτυχής εἶχε τήν ἰδέα νά ἐγκαλέσει τήν σημερινή διοίκηση τοῦ λιμανιοῦ γιά τίς ἐλλείψεις πού παρατηροῦνται ἀλλά καί γιά τήν μή τήρηση τῆς συμβάσεως τήν ὁποία ἔχουν ὑπογράψει οἱ μισθωτές μέ τό ἑλληνικό δημόσιο.

Εἴμεθα βέβαιοι ὅτι τώρα, ἔπειτα ἀπό τήν ἠχηρή παρέμβαση τῶν Πλοιάρχων, θά ὑπάρξει καί ἡ ἀνάλογη μέριμνα γιά τά στέγαστρα, ἴσως καί γιά τήν «Παγόδα». Ἴσως δέ καί νά δοῦμε τά περίφημα «ξενοδοχεῖα», τά ὁποῖα ὑπάρχουν μόνο στά ἄρθρα τῆς ταλαίπωρης συμβάσεως…

Μέ μία πολυσέλιδη ἔκθεση, λοιπόν, οἱ Ἕλληνες πλοίαρχοι ἐπισημαίνουν τά διαχρονικά προβλήματα τά ὁποῖα ἀντιμετωπίζουν στά λιμάνια τῶν τουριστικῶν προορισμῶν τοῦ καλοκαιριοῦ.

Παντελής ἀπουσία συγχρόνων ἐπιβατικῶν σταθμῶν γιά τίς χιλιάδες τῶν ἐπιβατῶν, προβληματικοί προβλῆτες, «θαμποί» καί «θολωμένοι» φάροι, χωρίς ἔλεγχο καί τάξη ἀγκυροβολήσεις τῶν σκαφῶν ἀναψυχῆς στά νησιωτικά λιμάνια καί, φυσικά, ἡ μερίδα τοῦ λέοντος, στό «Πότο Λεόνε», τόν Πειραιᾶ.

Οἱ πλοίαρχοι στήν ἔκθεσή τους δίνουν μεγάλη ἔμφαση στά προβλήματα πού ἀντιμετωπίζουν στό λιμάνι τοῦ Πειραιᾶ, τό μεγαλύτερο τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου.

Ἀπό τήν πρώτη ἕως τήν τελευταία ἡμέρα τοῦ Ἰουλίου ὁ ἀριθμός τῶν διακινηθέντων ἐπιβατῶν μέσῳ τοῦ Κεντρικοῦ Λιμένος Πειραιῶς ἔφθασε τό 1.400.000, ἐκ τῶν ὁποίων 400.000 ἀπό τούς προβλῆτες τῶν πλοίων τοῦ Ἀργοσαρωνικοῦ καί 1.000.000 ἀπό τούς ὑπόλοιπους, πρός τά νησιά τοῦ Αἰγαίου καί τήν Κρήτη. Ἡ πληρότητα τῶν πλοίων ἔφθασε τό 85-90%, πρός τό Ἀνατολικό καί τό 100% πρός τό Κεντρικό Αἰγαῖο.

Οἱ πλοίαρχοι ἀναφέρουν (μέ φωτογραφίες) τά (ἐν πολλοῖς σοβαρά) προβλήματα τοῦ λιμανιοῦ. Προβληματικές μπιντές (δέστρες), ἐλλιπής ἠλεκτροφωτισμός σέ καίρια σημεῖα, ἀπουσία προκρουστήρων, προβληματική σήμανση πρό τίς πύλες εἰσόδου-ἐξόδου, κακή χωροθέστηση τῶν χώρων ἀναμονῆς τῶν ὀχημάτων (ὅταν φεύγουν τά «κρητικά» γίνεται ἀνεπανάληπτο κομφούζιο), ἔλλειψη στεγάστρων, τά ὁποῖα προβλέπει σαφῶς ἡ σύμβαση τοῦ ΟΛΠ μέ τό Δημόσιο, ἐπισήμανση καθιζήσεων κρηπιδώματος σέ συγκεκριμένα σημεῖα. «Λεπτομέρειες», θά πεῖ κάποιος. Ἀλλά σέ αὐτές τίς «λεπτομέρειες» κρίνεται ἡ ἀσφάλεια καί ἡ ποιότητα.