Νά ἀκούγεται πιό συχνά ἡ λέξη Ἔθνος

Βρέ, τόν Ράμα, τόν ἐξυπνάκια. Ὥστε ἡ Μπουμπουλίνα καί οἱ μπουρλοτιέρηδες ἀρβανίτικα! Καί λοιπόν;

Μόνον ἕνας ἀνιστόρητος, ἐπικίνδυνα ἀνιστόρητος, θά τολμοῦσε νά ἀμφισβητήσει τήν ἑλληνικότητα τῶν Ἀρβανιτῶν. Ἔλα, ὅμως, πού κάθε τόσο κάποιος προοδευτικός ἐδῶ, στήν Ἑλλάδα, θά πεῖ τίς χοντράδες του καί θά δώσει ἀφορμή στόν κάθε Ράμα νά λέει τά δικά του! Ξεχάσαμε ἐκεῖνες τίς ἀλήστου μνήμης στιγμές μέ τόν συνωστισμό στήν προκυμαία τῆς Σμύρνης; Πάρτυ ἔκαναν τότε οἱ Τοῦρκοι! Ἔτσι καί τώρα, ἔχει δεῖ ὁ Ἐρντογάν ὅτι ἐδῶ εἴμαστε πολύ τοῦ προοδευτικοῦ καί τοῦ ἐκσυγχρονιστικοῦ, καί ξαμόλησε τούς δικούς του κολαούζους νά δώσουν τό στίγμα τους ἐν ὄψει πεντηκοστῆς ἐπετείου τῆς αἱματηρῆς, μπαμπέσικης καί πρόστυχης εἰσβολῆς τοῦ 1974.

Καί ποιός δέν θυμᾶται ὅτι σέ ὅλη ἐκείνη τήν προσπάθεια γιά παραχάραξη τῆς ἑλληνικῆς Ἱστορίας οἱ διάφοροι προοδευτικοί εἶχαν ἐμπλέξει μέχρι καί τόν Ρήγα καί τήν Βαλκανική Ὁμοσπονδία πού ὀνειρευόταν, καλῶντας ὅλους τούς σκλαβωμένους στόν Τοῦρκο βαλκανικούς λαούς νά ξεσηκωθοῦν; Ἕνας Ἕλληνας καλοῦσε ὅλους τούς σκλαβωμένους σέ ξεσηκωμό. Τί πιό δυνατό γιά νά σέ κάνει περήφανο;

Ἀρβανίτικα μιλοῦσαν, λοιπόν, ὅποτε ἤθελαν, κάποιοι ἐκ τῶν ἀγωνιστῶν τοῦ ’21. Ἔ, καί; Κι ἐγώ, στήν Σαλαμῖνα, γιά νά πειράξω τόν φίλο μου τόν Παντελῆ, μέ τόν ὁποῖο μεγαλώσαμε μαζί, τοῦ φωνάζω ἀπό μακριά ὀρέ-μοῖρε! Καί λοιπόν; Μήπως μποροῦν νά μᾶς ποῦν οἱ λόγιοι, πού ἄθελά τους ἐνισχύουν τούς ἀνά τά Βαλκάνια Ράμα, ποιά γλῶσσα μιλοῦσε ὁ Λόρδος Βύρων πού σκοτώθηκε γιά τήν Ἑλλάδα στό Μεσολόγγι; Τί βιολί εἶναι αὐτό πού βρήκαμε τώρα; Τί θέλουν νά μᾶς ποῦν οἱ Ἀλβανοί τοῦ Ράμα; Ποιά σχέση μέ τήν Ἑλλάδα μπορεῖ νά ἔχουν ὅλοι αὐτοί οἱ γελοῖοι, χωρίς βάση, ἰσχυρισμοί; Τί θέλει ἐκεῖνος ὁ τύπος, πού ἀναφέρθηκε στό θέμα τῶν Τσάμηδων; Γιατί ἐπιτρέπουμε στά γιουσουφάκια τοῦ νεο-οθωμανισμοῦ νά μᾶς κάνουν τόν καμπόσο;

Βεβαίως, ὅλα αὐτά ἔχουν μοναδικό στόχο νά μαζέψει στό μαντρί ὁ καλλιτέχνης Ράμα τούς συμπατριῶτες του, πού ἔχουν ἀφήσει τήν πατρίδα τους μέ ἐλάχιστο πληθυσμό καί προκόβουν σέ ἄλλες χῶρες, ρίχνοντας πίσω μαύρη πέτρα.

Ἔχουμε, ὅμως καί τό μάθημα τῆς Ἱστορίας στά σχολεῖα. Καλά θά κάνουν οἱ γονεῖς νά τό ξεχάσουν καί νά φροντίσουν οἱ ἴδιοι γιά τήν διδασκαλία τῶν παιδιῶν τους μέ βιβλία καί ὄχι μέσῳ internet καί μέ τά διάφορα κείμενα πού ρίχνουν στό διαδίκτυο οἱ ὕποπτοι, μπορεῖ καί μισθοφόροι, ξένων ὑπηρεσιῶν. Ὅλα αὐτά εἶναι ὕποπτα καί ἐπικίνδυνα. Τό μόνο πού μᾶς ἄφησαν οἱ πρόγονοί μας εἶναι ἡ Ἱστορία καί ἡ παράδοση. Τό 1821 ξεσηκωθήκαμε, μέ τήν βοήθεια καί τῶν ἰσχυρῶν καί ἀποτινάξαμε ἕναν αἱμοσταγῆ καί βαρύ ὀθωμανικό ζυγό. Ἀπό τό 1821, ὅμως, ἀποκτήσαμε χαρακτηριστικά ἔθνους. Καί εἶναι ἐνθαρρυντικό τό ὅτι τελευταῖα ξανακούγεται ἡ λέξη Ἔθνος πιό συχνά. Ὅσο κι ἄν αὐτό ἐνοχλεῖ πολλούς, παραμένουμε Ἔθνος. Καί ἄς ἐλπίσουμε ὅτι θά παραμείνουμε γιά πάρα πολλά χρόνια ἀκόμη!