Μετά την φουστανέλλα πιάσαμε τον Καποδίστρια!

Δικτάτωρ, λοιπόν, ο Καποδίστριας;

«Γελοία» και «δικτυωτό καλσόν» η φουστανέλλα; «αμφιλεγόμενος» ο Κολοκοτρώνης; «Μύθος» ο ξεσηκωμός του 21; «Κατασκεύασμα των ξένων» το ελληνικό κράτος; Μήπως να ανακηρύξουμε επίσημο «ιστοριογράφο» μας τον Φαλμεράϋερ; Για να εξηγούμεθα, δεν είναι τυχαία όλα αυτά. Υπάρχει μια -αρκετά μεγάλη- «παρέα», διακομματική, η οποία περιλαμβάνει από «σαλταρισμένους» αριστερούς, οι οποίοι μισούν …εκ γενετής κάθε τι στο οποίο περιέχεται, έστω και ως οσμή, η έννοια «πατρίδα», «έθνος», «θρησκεία», «Ορθοδοξία», αλλά και κάποιους «μοδέρνους» της κάποτε «συντηρητικής» παρατάξεως, οι οποίοι τρέφουν τα ίδια ακριβώς αισθήματα και έχουν αναγάγει την παγκοσμιοποίηση σε πανάκεια και τα έθνη σε «ετικέττες χωρίς νόημα»… Και ουδεμία εντύπωση πρέπει να μας προκαλεί το ότι τόσο οι «σαλεμένοι» αριστεροί όσο και οι «μοδέρνοι» της άλλης πλευράς κατέχουν θέσεις πανεπιστημιακών διδασκάλων.  Το ξεχαρβάλωμα και η συνεχής υποβάθμιση των ανωτάτων Εκπαιδευτικών μας Ιδρυμάτων, αλλά και η πολιτική την οποία «παράγουν» κάποια από τα -με δικά μας χρήματα συντηρούμενα- «Θινκ Τανκ», στα οποία περνοδιαβαίνουν κομπάζοντας διάφοροι τύποι, που ορισμένα «έγκυρα» έντυπα φιλοξενούν ευχαρίστως, ενώ με μεγάλη άνεση τους δίδεται «βήμα» και στα αλλοπρόσαλλα «κανάλια» μας, αποδεικνύουν ότι οι εν λόγω «έχουν τον τρόπο τους»… Θυμάστε, ασφαλώς, εκείνο το κατάπτυστο τηλεοπτικό κατασκεύασμα γύρω από το «21», το οποίο προβαλλόταν ως «σήριαλ» και μάζεψε περισσότερα φάσκελα απ’ όσα ο ατυχής Μαυρογιαλούρος στην ταινία του Σακελλάριου!  Ακούσαμε επίσης κατά καιρούς για «σφαγή των Οθωμανών στην Τριπολιτσά», για «βιαιότητες των Ελλήνων στην κατεχόμενη Σμύρνη», και φθάσαμε στον «Συνωστισμό», ο οποίος -ευτυχώς- έχει λάβει την θέση που του αξίζει στην συνείδηση των Ελλήνων! Και τώρα- ενώ το επίσημο ελληνικό κράτος έχει εξαγγείλει τον εορτασμό των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821- πέφτει μια δυνατή μπαταριά. «Ο Καποδίστριας ήταν δικτάτωρ!»…
Μην θεωρήσετε τυχαία την «μπαταριά» ούτε το γεγονός ότι ο «ειδήμων» που την μπουμπούνισε είναι «πανεπιστημιακός» (μόνο στην Ελλάδα υπάρχουν «πανεπιστημιακοί» και «πολιτευτές») και δεν είναι τυχαίος ο χρόνος κατά τον οποίο «πυροβόλησε» ο «ειδήμων»…

Η Ιστορία, αγαπητοί, για μια χώρα όπως η δική μας και όσα γράφονται γύρω από αυτήν, έχει μεγάλη σημασία.  Ξέρετε, ο αδελφός μου, πρύνανις της Νομικής Σχολής σε μεγάλο Πανεπιστήμιο της Σκωτίας, ασχολήθηκε επί χρόνια -και ασχολείται ακόμη- με την περίπτωση του Σκώτου νομικού «Μάσωνος» (Εdward Mason), του «Σκωτσέζου που αναστάτωσε την Ελλάδα», ενός φιλέλληνα νομικού, ο οποίος πολέμησε στην Επανάσταση του 21, τιμήθηκε με αριστεία, έγινε δικαστής, υπήρξε δημόσιος κατήγορος στην δίκη του Κολοκοτρώνη, συνήγορος ενός εκ των δολοφόνων του Καποδίστρια, συνήγορος του Νικηταρά στην δίκη της «Φιλορθοδόξου εταιρείας», καθηγητής της Ελληνική Ιστορίας στην Ιρλανδία και πατέρας της Μπέττυ Μαίησον διευθύντριας του «Παρθεναγωγείου της Πλάκας» ιδιοκτησίας της θείας της, Κ. Χιλλ (ίσως το τελευταίο όνομα κάτι σας θυμίζει)…  «Τί γίνεται; Τελείωσες την έρευνά σου;» ρωτούσα κάθε τόσο τον αδελφό μου. «Και τί είναι, νομίζεις, η Ιστορία; Δημοσιογραφία;» μου απαντούσε με νόημα….

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ