Καλά τά «μάστερ πλάν», ἀλλά ἡ πόλις;

Πῆγα χθές, χαράματα, στό λιμάνι γιά νά ὑποδεχθῶ τήν ἐγγονή μας καί τήν μαμά της, πού ἐπέστρεψαν ἀπό τήν Χίο.

Ἔχω τρέλα μέ τά λιμάνια. Περνῶ ὧρες περπατώντας στό λιμάνι τοῦ Πειραιᾶ, στό Μικρολίμανο, στό Πασαλιμάνι, στίς μαρίνες.

Μέ συναρπάζει ἡ εἰκόνα τῶν προβλητῶν, τῶν πλοίων, μέ θέλγει ἡ εἰκόνα τῶν ἐπιβατῶν καί τῶν ὀχημάτων πού κινοῦνται σάν τίς μέλισσες πίσω ἀπό τά κιγκλιδώματα (διαφωνῶ μέ τήν ἀπομόνωση τοῦ λιμανιοῦ ἀπό τήν πόλη), πού ἀπαγορεύουν τήν εἴσοδο στούς πολῖτες… Ἔχω πολλές φορές περπατήσει στόν δρόμο ἐπάνω ἀπό τίς ἐγκαταστάσεις τοῦ ΟΛΠ (Cosco πλέον) στό Ἰκόνιο. Μυριάδες τά ἐμπορευματοκιβώτια, ὀργασμός στούς προβλῆτες τῶν «αὐτοκινητάδικων».

Χαζεύω τόν ὁρίζοντα, ὅπου κάθε τόσο ξεπροβάλλει ἕνα βαπόρι «κονταίηνερ», αὐτά τά σύγχρονα «θηρία», πού θυμίζουν περισσότερο ἐργοστάσιο παρά βαπόρι.

Ἄλλαξε ἡ περιοχή ἀπό τήν ὥρα πού ὁ ΟΛΠ πέρασε στά χέρια τῶν Κινέζων (κρατικῶν) ἐπενδυτῶν. Εἶναι κι αὐτό ἕνα ἀπό τά παράξενα τῆς χώρας μας. «Ἰδιωτικοποίηση» μέ τήν παραχώρηση σέ κρατικές ἑταιρεῖες! Ἀλλά, ὅπως λέει ὁ λαός «ἤθελές τα κι ἔπαθές τα»!

Ὅταν ἦταν ὁ ΟΛΠ κρατικός, ἀντί νά στοχεύει στόν ἀνταγωνισμό μεταβαλλόταν κάθε μέρα σέ ἕνα ἀπέραντο χωνευτήριο ρουσφετιῶν. «Ἐγεννήθη ἄρρεν, κρατήσατε θέσιν» ἔγραφαν οἱ Μανιᾶτες στόν μακαρίτη πρόεδρο τοῦ ΟΛΠ Γεννηματᾶ, γιά νά μεταβληθεῖ ὁ Ὀργανισμός σέ μανιάτικο «λόμπι»… Ὅλοι γνωρίζουμε ὅτι στόν ΟΛΠ κουμάντο ἔκαναν, γιά χρόνια πολλά, οἱ συνδικαλιστές. Μισθοί ἡγεμονικοί, συνθῆκες ἰδανικές. Καί παρά τίς προσπάθειες τῶν κατά καιρούς διοικήσεων νά πείσουν γιά τήν πρόοδο τοῦ ΟΛΠ (ὑπῆρξαν καί περίοδοι κερδοφορίας), ὁ Ὀργανισμός ἦταν ἀπό τά πρῶτα «assets» τῶν ἑλληνικῶν κυβερνήσεων γιά «ἰδιωτικοποίηση»…

Καί τώρα πού ὁ Πειραιᾶς ἀσφυκτιᾶ, πού ἡ πόλη δέν ἀντέχει οὔτε ἕνα αὐτοκίνητο παραπάνω, τώρα πού ὁ Πειραιᾶς ἔχει ξεχάσει τί θά πεῖ «εὐταξία» γιά μιά σύγχρονη πόλη, τώρα πού ἡ ἄφιξη καί ἀναχώρηση ἀπό τήν πόλη μέ αὐτοκίνητο ἰσοδυναμεῖ μέ μικρή Ὀδύσσετια, ἔρχεαι πρός συζήτηση τό νέο «μάστερ πλάν» τῶν Κινέζων ἐπενδυτῶν. Νέοι προβλῆτες γιά κρουαζιερόπλοια, ἐμπορικό κέντρο καί ἄλλες παρεμβάσεις (οἱ ἐπιχειρηματίες τῆς ταλαίπωρης Ναυπηγοεπισκευαστικῆς Ζώνης τοῦ Περάματος νά μιλοῦν γιά «καταστροφή»), γιά τῶν ὁποίων τήν νομιμότητα εἶναι βέβαιοι οἱ ἐπενδυτές, οἱ ὁποῖοι –ἀσφαλῶς– γνωρίζουν τί ἔχουν ὑπογράψει μέ τούς δικούς μας!

Δέν ξέρω ἄν οἱ ἔχοντες τήν εὐθύνη γιά τό λιμάνι ἀλλά καί γιά τήν πόλη ἔχουν «περπατήσει» τόν Πειραιᾶ καί τά πέριξ. Ἀμφιβάλλω, ἀφοῦ τό πρόβλημα φαίνεται μέ γυμνό μάτι. Ἰδιαίτερα στό Πέραμα –ὅπου τά τελευταῖα χρόνια οἱ «ταρσανάδες» τῆς περιοχῆς ἔχουν πάρει τά ἐπάνω τους καί ἔχουν γίνει σοβαρές ἐπενδύσεις– τό πρόβλημα ἀπό τήν κινεζική ἐπέλαση φαίνεται νά εἶναι τεράστιο.

Πρίν ἀπό πολλά χρόνια εἶχα προτείνει στόν τότε δήμαρχο Χρ. Ἀγραπίδη νά προσφύγει ὁ Πειραιᾶς στά εὐρωπαϊκά δικαστήρια καί νά ἀπαιτήσει μεγάλο μερίδιο ἀπό τόν «τζίρο» τοῦ ΟΛΠ, ἐπειδή ὁ Ὀργανισμός χρησιμοποιεῖ τό ὄνομα τῆς πόλεως στόν λογότυπό του.

Μήπως πρέπει νά σκεφτεῖ κάτι τέτοιο ἡ σημερινή δημοτική ἀρχή; Καλές οἱ ἐπενδύσεις καί ἡ παγκοσμιοποίηση, ἀλλά ὑπάρχουν καί οἱ Πειραιῶτες!

Απόψεις

Ἀπόρρητη σύσκεψις στήν Κατεχάκη: 230.000 μετανάστες μᾶς «ἐπιστρέφει» ἡ Γερμανία

Εφημερίς Εστία
Ὡς πρώτη δόσις ζητεῖται ἡ «ἐπαναπροώθησις» 8.000 «προσφύγων» πού θεωροῦνται δευτερογενεῖς ροές ἀπό τήν ἐποχή πού «λιάζονταν», ἀλλά καί τήν περίοδο τῆς ΝΔ – Δέν τούς ἀντέχει ὁ γερμανικός προϋπολογισμός «Δέλεαρ» ἡ ἐπιδότησις τῆς παραμονῆς

«Μέ ὁρίζει ἡ δικαιοσύνη!»

Μανώλης Κοττάκης
Αὐτό πού ἔπραξε χθές ἡ Ἀκαδημία Ἀθηνῶν, νά ἀπονείμει τό ἀριστεῖο της στόν συνθέτη Σταῦρο Ξαρχάκο (τρεῖς μέρες μετά τά 87α γενέθλιά του, πού ἑόρτασε στήν οἰκία τοῦ πρέσβεως Κριεκούκη), ἔπρεπε νά εἶχε γίνει πολύ καιρό τώρα.

Δεύτερo πλῆγμα στόν σκληρό πυρῆνα τοῦ Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Οὐάσιγκτων.- Ἀπανωτά εἶναι τά πλήγματα πού δέχεται τά τελευταῖα 24ωρα ὁ Ἀμερικανός Πρόεδρος, καθώς πρόσωπα ἀπό τόν στενό κύκλο συνεργατῶν του, πού ἡγοῦνται σημαντικῶν θέσεων, ἀποδομοῦν τά ἐπιχειρήματα πού παρουσίασε προκειμένου νά ἐξαπολύσει τήν ἐπίθεση κατά τοῦ Ἰράν.

Ἀπό τήν «σινιέ» στήν «θεοσεβούμενη» τυραννία

Δημήτρης Καπράνος
Φυσικά καί εἶναι δύσκολο νά συμφωνεῖ κανείς –πόσῳ μᾶλλον νά ἐπιχαίρει– μέ ἕναν πόλεμο, μέ βομβαρδισμούς ἐναντίον ἀμάχων καί τουριστῶν, μέ δολοφονίες πολιτικῶν, μέ ὅλα, τέλος πάντων, πού συμβαίνουν αὐτό τόν καιρό στήν περιοχή τῆς Μέσης Ἀνατολῆς.

Σάββατον, 19 Μαρτίου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΝΑ ΖΗ!