Καλά τά «μάστερ πλάν», ἀλλά ἡ πόλις;

Πῆγα χθές, χαράματα, στό λιμάνι γιά νά ὑποδεχθῶ τήν ἐγγονή μας καί τήν μαμά της, πού ἐπέστρεψαν ἀπό τήν Χίο.

Ἔχω τρέλα μέ τά λιμάνια. Περνῶ ὧρες περπατώντας στό λιμάνι τοῦ Πειραιᾶ, στό Μικρολίμανο, στό Πασαλιμάνι, στίς μαρίνες.

Μέ συναρπάζει ἡ εἰκόνα τῶν προβλητῶν, τῶν πλοίων, μέ θέλγει ἡ εἰκόνα τῶν ἐπιβατῶν καί τῶν ὀχημάτων πού κινοῦνται σάν τίς μέλισσες πίσω ἀπό τά κιγκλιδώματα (διαφωνῶ μέ τήν ἀπομόνωση τοῦ λιμανιοῦ ἀπό τήν πόλη), πού ἀπαγορεύουν τήν εἴσοδο στούς πολῖτες… Ἔχω πολλές φορές περπατήσει στόν δρόμο ἐπάνω ἀπό τίς ἐγκαταστάσεις τοῦ ΟΛΠ (Cosco πλέον) στό Ἰκόνιο. Μυριάδες τά ἐμπορευματοκιβώτια, ὀργασμός στούς προβλῆτες τῶν «αὐτοκινητάδικων».

Χαζεύω τόν ὁρίζοντα, ὅπου κάθε τόσο ξεπροβάλλει ἕνα βαπόρι «κονταίηνερ», αὐτά τά σύγχρονα «θηρία», πού θυμίζουν περισσότερο ἐργοστάσιο παρά βαπόρι.

Ἄλλαξε ἡ περιοχή ἀπό τήν ὥρα πού ὁ ΟΛΠ πέρασε στά χέρια τῶν Κινέζων (κρατικῶν) ἐπενδυτῶν. Εἶναι κι αὐτό ἕνα ἀπό τά παράξενα τῆς χώρας μας. «Ἰδιωτικοποίηση» μέ τήν παραχώρηση σέ κρατικές ἑταιρεῖες! Ἀλλά, ὅπως λέει ὁ λαός «ἤθελές τα κι ἔπαθές τα»!

Ὅταν ἦταν ὁ ΟΛΠ κρατικός, ἀντί νά στοχεύει στόν ἀνταγωνισμό μεταβαλλόταν κάθε μέρα σέ ἕνα ἀπέραντο χωνευτήριο ρουσφετιῶν. «Ἐγεννήθη ἄρρεν, κρατήσατε θέσιν» ἔγραφαν οἱ Μανιᾶτες στόν μακαρίτη πρόεδρο τοῦ ΟΛΠ Γεννηματᾶ, γιά νά μεταβληθεῖ ὁ Ὀργανισμός σέ μανιάτικο «λόμπι»… Ὅλοι γνωρίζουμε ὅτι στόν ΟΛΠ κουμάντο ἔκαναν, γιά χρόνια πολλά, οἱ συνδικαλιστές. Μισθοί ἡγεμονικοί, συνθῆκες ἰδανικές. Καί παρά τίς προσπάθειες τῶν κατά καιρούς διοικήσεων νά πείσουν γιά τήν πρόοδο τοῦ ΟΛΠ (ὑπῆρξαν καί περίοδοι κερδοφορίας), ὁ Ὀργανισμός ἦταν ἀπό τά πρῶτα «assets» τῶν ἑλληνικῶν κυβερνήσεων γιά «ἰδιωτικοποίηση»…

Καί τώρα πού ὁ Πειραιᾶς ἀσφυκτιᾶ, πού ἡ πόλη δέν ἀντέχει οὔτε ἕνα αὐτοκίνητο παραπάνω, τώρα πού ὁ Πειραιᾶς ἔχει ξεχάσει τί θά πεῖ «εὐταξία» γιά μιά σύγχρονη πόλη, τώρα πού ἡ ἄφιξη καί ἀναχώρηση ἀπό τήν πόλη μέ αὐτοκίνητο ἰσοδυναμεῖ μέ μικρή Ὀδύσσετια, ἔρχεαι πρός συζήτηση τό νέο «μάστερ πλάν» τῶν Κινέζων ἐπενδυτῶν. Νέοι προβλῆτες γιά κρουαζιερόπλοια, ἐμπορικό κέντρο καί ἄλλες παρεμβάσεις (οἱ ἐπιχειρηματίες τῆς ταλαίπωρης Ναυπηγοεπισκευαστικῆς Ζώνης τοῦ Περάματος νά μιλοῦν γιά «καταστροφή»), γιά τῶν ὁποίων τήν νομιμότητα εἶναι βέβαιοι οἱ ἐπενδυτές, οἱ ὁποῖοι –ἀσφαλῶς– γνωρίζουν τί ἔχουν ὑπογράψει μέ τούς δικούς μας!

Δέν ξέρω ἄν οἱ ἔχοντες τήν εὐθύνη γιά τό λιμάνι ἀλλά καί γιά τήν πόλη ἔχουν «περπατήσει» τόν Πειραιᾶ καί τά πέριξ. Ἀμφιβάλλω, ἀφοῦ τό πρόβλημα φαίνεται μέ γυμνό μάτι. Ἰδιαίτερα στό Πέραμα –ὅπου τά τελευταῖα χρόνια οἱ «ταρσανάδες» τῆς περιοχῆς ἔχουν πάρει τά ἐπάνω τους καί ἔχουν γίνει σοβαρές ἐπενδύσεις– τό πρόβλημα ἀπό τήν κινεζική ἐπέλαση φαίνεται νά εἶναι τεράστιο.

Πρίν ἀπό πολλά χρόνια εἶχα προτείνει στόν τότε δήμαρχο Χρ. Ἀγραπίδη νά προσφύγει ὁ Πειραιᾶς στά εὐρωπαϊκά δικαστήρια καί νά ἀπαιτήσει μεγάλο μερίδιο ἀπό τόν «τζίρο» τοῦ ΟΛΠ, ἐπειδή ὁ Ὀργανισμός χρησιμοποιεῖ τό ὄνομα τῆς πόλεως στόν λογότυπό του.

Μήπως πρέπει νά σκεφτεῖ κάτι τέτοιο ἡ σημερινή δημοτική ἀρχή; Καλές οἱ ἐπενδύσεις καί ἡ παγκοσμιοποίηση, ἀλλά ὑπάρχουν καί οἱ Πειραιῶτες!

Απόψεις

Ἡ ἐνάλια πολιτιστική κληρονομιά εἶναι ἀναπόσπαστο στοιχεῖο τοῦ θαλάσσιου χώρου

Εφημερίς Εστία
Τό νέο σχέδιο νόμου τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ μέ ἀντικείμενο, μεταξύ ἄλλων , τήν «Ἵδρυση Φορέα Διαχείρισης Ἐπισκέψιμων Χώρων Ἐνάλιας Πολιτιστικῆς Κληρονομιᾶς» ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα μιά σημαντική θεσμική πρωτοβουλία.

«Κόβει» τήν Ντόρα ἀπό τά ψηφοδέλτια

Εφημερίς Εστία
Τήν Αμφιθυμία του γιά τόν χρόνο διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν ἀπεκάλυψε, μιλῶντας χθές στήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα, ὁ Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος μπέρδεψε τούς βουλευτές.

Τό «μάνατζμεντ» τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Μανώλης Κοττάκης
Ακουγα χθές τό πρωί τόν φίλο Δημήτρη Μαῦρο τῆς MRB νά μιλᾶ στήν ἐξαιρετική ραδιοφωνική ἐκπομπή τῶν ἀγαπημένων συναδέλφων Σωτήρη Ξενάκη καί Βασίλη Σκουρῆ καί νά ἀναλύει τά εὑρήματα ἔρευνάς του γιά τήν σχέση τῶν Ἑλλήνων μέ τήν θρησκεία.

Δένδιας: «Γιά τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, ἡ Κύπρος κεῖται πλησίον»

Εφημερίς Εστία
Πενῆντα δύο ἔτη συμπληρώνονται ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο.

Ὁ προφήτης Γιάννης Τσαρούχης

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ ἀφεντιά μου, εἶχα ἀφήσει καί ἕνα ἀρκετά καλοθρεμμένο μούσι, μέ τόν πατέρα μου νά λέει συνεχῶς ὅτι ἀσχολοῦμαι μέ «τρίχες» καί, κάποια μεσημέρια, ἀνεβαίναμε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἀποφασισμένοι νά ἐνταχθοῦμε στήν «ἰντελιγκένσια», ἀφοῦ θεωρούσαμε ἑαυτούς λογίους καί καλλιτέχνες.