Καί πάλι περί ζεϊμπέκικου ὁ λόγος

Νάσου καί πάλι στό προσκήνιο ὁ ζεϊμπέκικος χορός! Χόρεψε ἕναν «δικό του» ζεϊμπέκικο ὁ «πολλά βαρύς» ὑφυπουργός Πολάκης, καί ἔγινε ὁ χαμός!

Ξεσηκώθηκαν, ἐξ αἰτίας τοῦ χοροῦ τοῦ βαρέων βαρῶν (σέ «μαγκιά») πολιτικοῦ διάφορες τάξεις καί ὁμάδες.

Κατ’ ἀρχήν ξεσηκώθηκαν οἱ τοῦ «ἀντικαπνιστικοῦ». Μεταξύ μας, εἶναι ἐκεῖνοι πού ἔχουν τόν σοβαρότερο λόγο νά ἐξεγείρονται. Ὅπως καί νά τό κάνουμε, δέν μπορεῖ νά εἶσαι ὑφυπουργός …Ὑγείας καί νά χορεύεις σέ κλειστό χῶρο (πίστα νυχτερινοῦ κέντρου) μέ τό τσιγάρο στό στόμα καί μάλιστα νά πετᾶς τό τσιγάρο ἀναμμένο στήν πίστα!

Φυσικά καί διαφωνῶ μέ τό κάπνισμα σέ κλειστούς χώρους, ἀλλά ὀφείλω νά δώσω μερικές ἐξηγήσεις. Ὄχι γιά νά στηρίξω τόν πολιτικό, ἀλλά γιά τήν ἀποκατάσταση κάποιων ἀπαραιτήτων ἰσορροπιῶν.

Οἱ παλαιοί «μάγκες», οἱ ἀποκαλούμενοι καί «ἀσίκηδες», πρίν σηκωθοῦν νά χορέψουν (πάντα μόνοι τους) ζεϊμπέκικο, ἔπρεπε ἀπαραιτήτως νά ἀνάψουν τσιγάρο. Καί τσιγάρο βαρύ!

Ὑπῆρχαν σπουδαῖοι χορευτές, ὅπως ὁ περίφημος Γιῶργος Προβιᾶς, πού χόρευε ζεϊμπέκικο στά κέντρα ὅπου ἐμφανιζόταν ὁ Γιῶργος Ζαμπέτας. Ὁ Προβιᾶς κάπνιζε τσιγάρα μέ φίλτρο.

Ὅταν, ὅμως, καθόταν σέ ἕνα τραπέζι, δίπλα στήν πίστα, ἑτοιμαζόμενος νά χορέψει, ἔβγαζε πάντα ἀπό τήν τσέπη του ἕνα πακέτο μέ ἄφιλτρα τσιγάρα, ἄναβε ἕνα, τραβοῦσε δυό-τρεῖς βαθιές «ρουφηξιές» καί σηκωνόταν μέ τά χέρια ἀνοιχτά, σάν φτερά.

Κάποια στιγμή, τόν ρώτησα γιατί, ἀφοῦ κάπνιζε τσιγάρα μέ φίλτρο, πρίν χορέψει, ἄναβε τσιγάρο ἄφιλτρο. «Θές νά μέ δεῖ κανένας νά καπνίζω φίλτρο καί νά γίνω ρεζίλι;» μοῦ ἀπάντησε… Θεωροῦσε, δηλαδή, «ρεζιλίκι» νά τόν δοῦν οἱ θαμῶνες νά ἀνάβει τσιγάρο μέ φίλτρο, τό ὁποῖο κάπνιζαν οἱ «φλῶροι»…

Συνεπῶς, ὁ «βαρύς κι ἀσήκωτος» ὑφυπουργός θεωρεῖ τό τσιγάρο στό στόμα ἀπαραίτητο «ἀξεσουάρ» γιά ἕνα βαρύ ζεϊμπέκικο, κάτι πού γιά τούς χορευτές τοῦ εἴδους θεωρεῖται θεμιτό, παρά τήν ὑπάρχουσα ἀντικαπνιστική νομοθεσία.

Ξεσηκώθηκαν ἐπίσης οἱ θιασῶτες τοῦ «κλασικοῦ» ζεϊμπέκικου, ἐκείνου, δηλαδή, τοῦ λιτοῦ χοροῦ, χωρίς σάλτα καί φιγοῦρες, χωρίς ἐντυπωσιακές βόλτες καί γυμναστικές ἐπιδείξεις.

Κατ’ αὐτούς ἀπαγορεύεται ρητῶς ἡ «ξάπλα» πού ἔριξε ὁ ἀσίκης πολιτικός, κάνοντας σχεδόν «πούς-ἄπς» στήν πίστα τοῦ κέντρου, ὅπως καί τά χτυπήματα τῆς παλάμης στό πάτωμα (ἔχουν καταγραφεῖ στό σχετικό βίντεο πού κυκλοφορεῖ στό διαδίκτυο), καί μᾶλλον ἔχουν δίκιο. Ὡστόσο, μέ δεδομένο ὅτι ὁ ζεϊμπέκικος εἶναι χορός ἐλεύθερος, χωρίς συγκεκριμένα βήματα, ἕνας χορός αὐτοσχεδιαστικός στόν ρυθμό τῶν ἐννέα ὀγδόων (9/8), δέν μπορεῖς νά κακίζεις τόν χορευτή γιά τίς «ἐμπνεύσεις» πού ἔχει κατά τήν διάρκεια τῆς μοναχικῆς του γυροβολιᾶς.

Ξεσηκώθηκαν ἐπίσης οἱ «βαρύμαγκες», πού ὑποστήριξαν ὅτι «δέν εἶναι χῶρος γιά νά χορεύεις ζεϊμπέκικο τό κέντρο ὅπου ἐμφανίζεται ὁ Κραουνάκης». Ἐπιτρέψτε μου νά διαφωνήσω, καθ’ ὅτι ὁ συγκεκριμένος συνθέτης (θαυμαστής δηλώσας τοῦ κ. Πολάκη) ἔχει γράψει ἐξαιρετικά λαϊκά τραγούδια καί κατατάσσεται μεταξύ τῶν καλυτέρων τῆς ἐποχῆς μας.

Ὅσο γιά ἐκείνους πού ὑποστηρίζουν ὅτι ζεϊμπέκικο χορεύουν μόνον οἱ «βαρεῖς καί ἀσήκωτοι», ἔχω νά ἀντιπαραθέσω τό ὅτι ἀπό τούς καλύτερους χορευτές τοῦ ζεϊμπέκικου ὑπῆρξε ὁ διόλου βαρύς, ἀντιθέτως εὐγενέστατος, Γιάννης Τσαρούχης, στόν χορό τοῦ ὁποίου ὑποκλίθηκε καί ὁ Τσιτσάνης!

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ