Kαύσων στήν παράταξη

Πρώτη φορά ἀκούω πολιτικό νά μιλᾶ σάν «τεθλιμμένη χήρα»

Χθές τό πρωί ἄκουγα τόν ὑπουργό Ὑγείας Ἄδωνι Γεωργιάδη νά ἐκφράζει σέ ραδιοφωνικό σταθμό τήν θλίψη του ἐπειδή ὁ Πρόεδρος τοῦ ΠΑΣΟΚ δέν πάει καλά στίς δημοσκοπήσεις καί νά διατυπώνει τήν ἄποψη ὅτι ἄν εἶχαν ἐκλεγεῖ στήν θέση τοῦ κυρίου Ἀνδρουλάκη εἷς ἐκ τῶν κυρίων Διαμαντοπούλου ἤ Γερουλάνου, πού ἔχουν ἀπήχηση στούς κεντρώους ψηφοφόρους, τό ΠΑΣΟΚ θά «ἔσκιζε» σήμερα.

Πέραν τοῦ γεγονότος ὅτι ἡ κυρία Διαμαντοπούλου θρυλεῖται πώς ἔθεσε ὑποψηφιότητα ἀκριβῶς γιά νά μήν ἐκλεγεῖ ὁ Γερουλᾶνος Πρόεδρος τοῦ ΠΑΣΟΚ, δέν μπορῶ νά μήν ἐκφράσω κατ’ ἀρχάς τόν θαυμασμό μου.

Πρώτη φορά ἀκούω πολιτικό νά μιλᾶ σάν «τεθλιμμένη χήρα» ἐπειδή ὁ βασικός ἀντίπαλός του πάει ἄσχημα. Στίς δημοκρατίες χαίρεσαι, πανηγυρίζεις, κρυφογελᾶς ἄν ὁ ἀντίπαλός σου δέν σηκώνει κεφάλι, εἰδικῶς ὅταν τό ἀφήγημά σου εἶναι ἡ διεκδίκηση τῆς αὐτοδυναμίας. Δέν «κλαῖς» γοερῶς γιά τό «κακό» πού τόν βρῆκε. Σέ τελική ἀνάλυση: Καί ἄν πάει ὁ Ἀνδρουλάκης ἄσχημα, «ἐσύ τί ἀνακατεύεσαι»; «Τί σέ κόφτει ἐσένα»;

Εἶναι τό λογικό ἐρώτημα. Εἶναι ὅμως αὐτό;

Ἡ ἀπάντηση στήν σκηνοθετημένη θλίψη τοῦ πανέξυπνου κυρίου Γεωργιάδη κρύβει πολλά περισσότερα. Κρύβει, πρῶτον, τήν ἀναγνώριση ὅτι ἡ ΝΔ δέν εἶναι σήμερα αὐτοδύναμη. Ἅμα ἦταν, δέν θά ἀσχολεῖτο μέ τό ΠΑΣΟΚ ὁ ἀντιπρόεδρος. Κρύβει ἐπίσης τήν ἐνδόμυχη καί πολλάκις ἐκδηλωθεῖσα ἐπιθυμία τῆς ἡγεσίας τῆς ΝΔ νά ἀναμιγνύεται στά ἐσωτερικά ἄλλων κομμάτων. Εἶναι κεντρική γραμμή, ἀρέσει στόν Κυριάκο τό «γδάρσιμο» τοῦ Ἀνδρουλάκη, δέν αὐτοσχεδιάζει ὁ Ἄδωνις, τέτοιες κακοτοπιές τίς ἀποφεύγει. Κρύβει, τέλος, τήν ἐπιθυμία τῆς ἡγεσίας τῆς ΝΔ γιά ἀλλαγή ἀρχηγοῦ στό ΠΑΣΟΚ πρίν τίς ἐκλογές προκειμένου νά βροῦν ὁ κύριος Πρωθυπουργός καί οἱ ὑπουργοί του ἕναν «βολικό ἀρχηγό» τοῦ χεριοῦ τους γιά νά συνεργαστοῦν μαζί του καί νά συγκροτήσουν μετεκλογικῶς Κυβέρνηση συνεργασίας, μήπως καί ἀποφύγουν ὅλα ὅσα φοβοῦνται.

Ξέρετε, αὐτά πού ὁμολόγησε ὁ κύριος Δρυμιώτης. Τό ἀποκάλυψε τό Σάββατο στά «Νέα» ὁ Γιῶργος Παπαχρῆστος, ὅτι κυοφοροῦνται «Ἰουλιανά» στό ΠΑΣΟΚ. Ἅμα ρίξουν τόν Ἀνδρουλάκη, πᾶνε σέ πρόωρες ἐκλογές καί ἄς μήν ἔχουν αὐτοδυναμία. Τούς ἀρκεῖ νά βρεθεῖ ὁ «Τσιριμῶκος» πού ψάχνουν. (Τόν Γερουλᾶνο δέν τόν ἔχω γιά «βολικό» πάντως, μέ ὅσα ξέρω σήμερα.)

Αὐτά κρύβονται λοιπόν πίσω ἀπό τήν ἠχηρή παρέμβαση τοῦ κυρίου ἀντιπροέδρου τῆς ΝΔ, πού παραλλήλως κτίζει ἀπελπισμένες γέφυρες συνεργασίας ἀκόμη καί μέ τό «φιλελεύθερο Κέντρο» τοῦ τέως «Συριζαίου» κυρίου Κασσελάκη γιά τήν περίπτωση πού μπεῖ στήν Βουλή. Ὥστε, ἄν δέν ἔχουμε Κυβέρνηση συνεργασίας ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, νά ἔχουμε Κυβέρνηση «Τάιλερ» μεταξύ «νεοδημοκρατῶν» καί «δημοκρατῶν».

Ἡ λογική αὐτή δέν εἶναι ἀποσπασματική ὅμως. Εἶναι «κοινῆς λήψεως», ἐπί πολλῶν θεμάτων τοῦ δημοσίου βίου. Τό «ἐγώ θά σᾶς πῶ ποιός πρέπει νά βγεῖ ἀρχηγός στό ΠΑΣΟΚ» στήν περίπτωση τοῦ ραντεβοῦ Γκίλφοϋλ-Σαμαρᾶ ἔγινε ἀπό τό Μαξίμου «ἐγώ θά σᾶς πῶ, κυρία πρέσβυ, ποιόν πολιτικό θά βλέπετε καί ποιόν δέν θά βλέπετε». Στήν περίπτωση τοῦ γραμματέως Στρατηγικοῦ Σχεδιασμοῦ τῆς ΝΔ Βασίλη Φεύγα, πού τόλμησε νά ζητήσει κατάργηση τοῦ νόμου περί ὁμοφύλων ζευγαριῶν, τήν ἄρση τῆς διαγραφῆς καί τήν ἐπιστροφή Σαμαρᾶ, μετετράπη σέ ἀπαξίωση τοῦ τύπου «Ἐμεῖς θά σοῦ λέμε τί θά λές, δέν ἐπιτρέπεται νά ἔχεις διαφορετική γνώμη, ἀλλιῶς θά δεῖς τήν ἔξοδο καί ἐσύ». Διαβάστε τήν δήλωση τοῦ κυβερνητικοῦ ἐκπροσώπου σέ ἐρώτημα γιά τήν τυχόν καθαίρεση Φεύγα ἀπό τό ἀξίωμά του («δέν ἔχω ἀντίθετη ἐνημέρωση», ἀνοικτό ἄρα) καί θά καταλάβετε. Εἶναι ἡ ἴδια λογική πού τηρήθηκε ἀπέναντι στήν ἐκλογική βάση τῆς ΝΔ ὅταν ἀντιδροῦσε κατά τήν διάρκεια τῆς ψήφισης τοῦ γάμου: «Ἐμεῖς θά κάνουμε ὅ,τι θέλουμε, ἐσένα, πού παρέμεινες νεοδημοκράτης στά πέτρινα χρόνια, σέ ἀγνοοῦμε καί σέ περιφρονοῦμε, δέν μᾶς ἐνδιαφέρει ἡ γνώμη σου».

Ὅλο αὐτό ὀνομάζεται «φιλελευθερισμός»! Προφανῶς καί δέν εἶναι. Ὅποιος θέλει νά ἐπιβάλει τήν ἄποψή του σέ φίλους καί ἐχθρούς δέν εἶναι φιλελεύθερος, ἀλλά ὀλιγάρχης. Πέραν αὐτοῦ, ἔχει ἕνα ἐνδιαφέρον καί τό παρασκήνιο γύρω ἀπό τήν συνάντηση Γκίλφοϋλ-Σαμαρᾶ. Δέν ἐνοχλήθηκε μόνο τό Μαξίμου ἐπειδή ἡ πρέσβυς συνάντησε τόν πρώην Πρωθυπουργό. Ἐνοχλήθηκε καί ἡ ἴδια ἡ πρέσβυς πού τῆς τηλεφώνησαν καί τῆς ὑπέδειξαν ποιόν νά βλέπει καί ποιόν ὄχι. Ἡ πρέσβυς στήν πρώτη της ἀνάρτηση χαρακτήρισε τόν κύριο Σαμαρᾶ «βασικό πολιτικό πρόσωπο». Ὅταν ὑπῆρξαν ἀντιδράσεις κυβερνητικῶν κύκλων (σύμφωνα μέ τό K-report), ἡ πρέσβυς ἐπανῆλθε καί ἀπάντησε ἐνοχλημένη τό ἑξῆς: «Ἔχω δεσμευτεῖ νά συνεργάζομαι μέ σημαντικές πολιτικές προσωπικότητες ἀπό ὅλο τό πολιτικό φάσμα τῆς Ἑλλάδας».

Μέ ἀνοικτά τά ἑλληνοτουρκικά, τήν πώληση τῶν F-35 καί τό θέμα τῶν δύο στρατηγείων τοῦ ΝΑΤΟ σέ Κωνσταντινούπολη καί Ἄδανα, εἶναι προφανές ὅτι εἶχαν νά συζητήσουν πολλά. Τό γεγονός ὅτι ὁ πρώην Πρωθυπουργός ἐξέφρασε στήν Βουλή ἐπιφυλάξεις γιά τήν σύμβαση μέ τήν ἀμερικανική Chevron, ὑπερασπίστηκε τήν ἐθνική θέση γιά προσήλωση στό Διεθνές Δίκαιο στά γεγονότα μέ τήν σύλληψη τοῦ Μαδοῦρο καί παλαιότερα διαφώνησε μέ τήν πολιτική τοῦ ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν τῶν ΗΠΑ Μπλίνκεν γιά τούς ΛΟΑΤΚΙ, πάλι δέν ὑπῆρξε ἐμπόδιο γιά τήν συνάντηση. Ἀπεναντίας, τό θάρρος τῆς γνώμης ἐκτιμᾶται σέ αὐτά τά ἐπίπεδα. Καλός σύμμαχος δέν εἶναι ὁ δεδομένος σύμμαχος. Καλός καί χρήσιμος σύμμαχος εἶναι ὁ σύμμαχος μέ ἄποψη. Αὐτός πού βάζει τήν πατρίδα πάνω ἀπό τήν καρέκλα καί ὄχι τήν καρέκλα πάνω ἀπό τήν πατρίδα.

Ἄς ἠρεμήσουμε λίγο λοιπόν, γιατί ὁ καύσων ἔφερε ζαλάδες στήν παράταξη καί χρειάζονται βεντάλιες σέ κάποιους γιά νά δροσιστοῦν καί νά δεχτοῦν τήν νέα πραγματικότητα. Ὁ βολονταρισμός καί ἡ ἀλαζονεία ὁδηγοῦν πάντοτε σέ ἀποξένωση. Καί, κατ’ ἐπέκτασιν, σέ λάθος ὑπολογισμούς.