Ἀσκήσεις ματαιοδοξίας

ΑΦΟΡΜΗ γιά τό σημερινό κείμενο είναι ὁ ἀπωτιωτικός τρόπος πού φέρθηκε ἡ Κυβέρνηση στό ἱστορικό στέλεχος τοῦ ΠΑΣΟΚ Σταῦρο Μπέ

ΑΦΟΡΜΗ γιά τό σημερινό κείμενο είναι ὁ ἀπωτιωτικός τρόπος πού φέρθηκε ἡ Κυβέρνηση στό ἱστορικό στέλεχος τοῦ ΠΑΣΟΚ Σταῦρο Μπένο, τοῦ ὁποίου τό ὄνομα χρησιμοποιήσε γιά νά καθησυχάσει τούς κατοίκους τοῦ ἀκριτικοῦ Ἔβρου ὅτι θά ἀντιμετωπισθοῦν οἱ ζημίες τῆς καταστροφικῆς πυρκαϊᾶς τό 2024, ἀλλά στό τέλος ἐγκατέλειψε τό ὕψους 3 δισ. σχεδίό του γιά μιά μελέτη ἡμιετέρου πού προβλέπει μέτρα μόλις 309 ἑκατομμυρίων ευρώ. Τό θέμα μᾶς ἔχει μελετήσει ἤδη ὁ παλαιό στέλεχος τοῦ ΠΑΣΟΚ.

Τό 2016, λίγους μῆνες μετά τήν ἐκλογή τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη στήν προεδρία τῆς Νέας Δημοκρατίας καί τήν ἐγκατάστασή του στά νέα γραφεία τοῦ κόμματος, στήν ὁδό Πειραιῶς, τόν ἐπισκέφτηκα στό γραφεῖο του. Πρίν μπῶ σ’ αὐτό, ἤ τόνε γραμματέας του Ἰουλία Ζαχαράκη, ἕνα ἀγαπητό πρόσωπο, τό ὁποῖο, νομίζω, συναγελάστηκε καί ἡγεῖτο τῆς ὑποδοχῆς μαζί μέ τήν ἐπίσης ἐξαιρετική Κατερίνα Σαγοράκη (πού προστέθηκε ἀργότερα στό ἐπιτελεῖο), μοῦ ζήτησε τό κινητό μου καί μέ ὁδήγησε στό καλαίσθητο γραφεῖο τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Ἀξιωματικῆς ἀντιπολίτευσης. Δέν ἤξερα γιατί μοῦ τό ζήτη, πρώτη φορά μοῦ συνέβαινε, ἀλλά ἔδωσα τόπο.

Ὁ Μητσοτάκης, τοῦ ὁποίου ἔβλεπα τακτικά μία ἕως δύο φορές τόν χρόνο μέχρι τήν ἀποχώρηση τοῦ Γρηγόρη Δημητριάδη ἀπό τό ἐπιτελεῖο του τό 2022 (καί ἄναψε, πρός τιμήν του, εἰλικρινή καί ἐξαγεννητικά ντιμπέιτ διαφωνίας κυρίως γιά τά ἐθνικά θέματα, μέ αὐτοπρόσωπη τήρηση τοῦ off the record), μοῦ ἐπισήμανε κατ’ ἀρχάς ὅτι τό γραφεῖο του «κοιτᾶ» πρός τό Ὅρος Αἰγάλεω καί τήν εὐρύτερη περιοχή ὅπου πολιτεύεται, καί τά θυμάται πάντοτε ἀπό τήν διακυβέρνηση τῆς λαϊκῆς τάξης.

Δέν θά σχολιάσω σήμερα πῶς ἀκριβῶς τά «θυμήθηκε», ἀλλά οὕτως ἤ ἄλλως δέν εἶναι τό θέμα μας αὐτό. Ἐκείνη τήν μέρα, ἀνάμεσα στά θέματα πού συζητήσαμε ἤταν καί ἄν θά κάνει μεγάλη διεύρυνση μέ κορυφαῖα στελέχη τοῦ ΠΑΣΟΚ, ὅπως ἔγραφε ὁ φιλικός του Τύπος.

Ἀφορμή γιά τήν συζήτηση ἤταν ὅτι στόν προβάλαμο τοῦ γραφείου του εἶχα δεῖ τόν γενεσιουργό τότε Κυριάκο Πιερρακάκη, πρόεδρο τῆς «διανέοσις», συμπαθητικά καί μὴν μπασκετμπολίστα Δημήτρη Παπανικολάου.

Ὁ ἀρχηγός τῆς Νέας Δημοκρατίας μοῦ ἀπάντησε πώς εἶχε ἤδη κάνει μετρήσεις γιά ὅλα τά κορυφαῖα στελέχη τοῦ ΠΑΣΟΚ, μεταξύ τῶν ὁποίων ὁ Εὐάγγελος Βενιζέλος, ἡ Ἄννα Διαμαντοπούλου, ὁ Γιῶργος Φλωρίδης, ὁ Μιχάλης Χρυσοχοΐδης καί ἄλλοι, καί πῶς οἱ δημοσκοπήσεις ἔλεγαν ὅτι ὁ μόνος συμβατός μέ τό κόμμα εἶναι ὁ σημερινός ὑπουργός Δημοσίας Τάξεως. Πρόθεση τοῦ κύριου Μητσοτάκη ἦταν τότε νά ἐντάξει στό στελεχιακό δυναμικό ἐκσυγχρονιστές ἀπό τό ΠΑΣΟΚ, ἀλλά ἀπό τήν δεύτερη σειρά.

Ἀπό τόν πάγκο. Πού θά ἦταν ὑπάκουοι σέ αὐτόν καί δέν θά ὄρθωναν ἕνα βουνό «ἐγώ» κατά τήν ἄσκηση τῶν καθηκόντων τους. Ἔτσι καί ἔγινε ἡ ἀθόρυβος «πασοκοποίηση».

Ἔκανε μεταγραφή τόν Ἄκη Σκέρτσο, ὁ ὁποῖος εἶχε διατελέσει διευθυντής τῶν γραφείων τοῦ Γιάννη Στουρνάρα καί τοῦ Μιχάλη Χρυσοχοΐδη. Ἔκανε μεταγραφή τόν Κυριάκο Πιερρακάκη κάθ’ ὑπόδειξιν καί τοῦ Εὐάγγελου Βενιζέλου. Ἔκανε μεταγραφή τόν Κοντογιώργη, ὁ ὁποῖος ἀνῆκε στό ἐπιτελεῖο τοῦ Σημίτη καί τοῦ κρατοῦσε ἀκόμη καί τήν τσάντα ὅταν πῆγε νά καταθέσει στό δικαστήριο γιά τόν Ἄκη Τσοχατζόπουλο.

Ἔκανε μεταγραφή τόν Γιάννη Μαστρογεωργίου, ὁ ὁποῖος ἦταν στενώτατος συνεργάτης τῆς Ἄννας Διαμαντοπούλου. Ἔκανε μεταγραφή τόν Μάριο Θεμιστοκλέους, πού ἀνήκει στόν Κύκλο Ἰδεῶν του Εὐάγγελου Βενιζέλου. Ἔκανε ὑπουργό Πολιτισμοῦ τήν γενική γραμματέα τοῦ ὑπουργείου ἐπί Εὐάγγελου Βενιζέλου Λίνα Μενδώνη.

Ἀπό τούς παλιούς, μόνο ὁ Χρυσοχοΐδης ὑπουργοποιήθηκε, ἀλλά ταλαιπωρήθηκε καί αὐτός μέ τήν δίχρονη σχεδόν ἔξοδό του ἀπό τήν Κυβέρνηση. Τά παραδείγματα εἶναι ἐνδεικτικά. Στούς παλαιούς κορυφαίους τοῦ ΠΑΣΟΚ ὁ Μητσοτάκης ἄφησε ἀνοιχτούς τούς διαύλους ἐπικοινωνίας.

Τούς κολάκευε κατά καιρούς, ἄλλοτε διορίζοντας τόν ἕνα ὡς ἐπί κεφαλῆς ἐπιτροπῆς σοφῶν, ἄλλοτε διορίζοντας τήν ἄλλη ὡς ὑποψήφια τῆς
Ἑλλάδος γιά τόν ΟΟΣΑ, ἀλλά κατά βάση τούς ἐνέπαιζε καί αὐτό ἀπεδείχθη ἐπανειλημμένως ὅταν ἦρθε ἡ ὥρα τῶν ἀποφάσεων. Εἴτε γιά τήν προεδρία τῆς Δημοκρατίας, εἴτε γιά κορυφαῖα ὑπουργεῖα, εἴτε γιά ἄλλους ρόλους. Ἡ ἀνασφάλειά του ἦταν τέτοια ὥστε δέν ἤθελε κανέναν ἄλλο δίπλα του στό βάθρο ἐκτός ἀπό τόν ἑαυτό του.

Κι ὅλες οἱ κορυφαῖες ἐπιλογές του γιά ἀξιώματα εἶχαν πάντοτε συγκεκριμένο σκοπό. Μέ τήν Κατερίνα Σακελλαροπούλου ἔκανε ὅ,τι ἤθελε. Τόν Κώστα Τασούλα, πού ἐπίσης κάνει ὅ,τι θέλει μέχρι στιγμῆς, τόν ἐπέλεξε γιά μία καί μόνο στιγμή μέσα στήν πενταετία. Γιά τίς διερευνητικές ἐντολές, πού θά εἶναι πάρα πολύ κρίσιμος ὁ ρόλος του γιά τό πρόσωπο τοῦ ἑπόμενου Πρωθυπουργοῦ. Τόν θέλει μαζί του. Ἀλλά σέ ὅ,τι ἀφορᾶ τό ΠΑΣΟΚ τά πράγματα ἦταν ξεκάθαρα.

Δέν ἤθελε κανέναν ἀπό τούς παλιούς στά πόδια του, τοῦ ἀρκοῦσαν οἱ νεώτεροι γιά τήν ἀθόρυβο πασοκοποίηση καί τώρα πού ἔχει ἀρχίσει νά φλερτάρει μέ μερικούς εἶναι γιατί τούς ἔχει ἀνάγκη γιά τή συγκρότηση Κυβερνήσεως συνεργασίας καί ὄχι ἐπειδή κατά βάσιν εἶναι εἰλικρινής ἐπιλογή του. Ἀπορῶ πῶς δέν τό καταλαβαίνουν.

Στά χρόνια πού ἔφυγαν (ἡ μόνη νέα προσθήκη, τό 2023, ἦταν ὁ Φλωρίδης, μέ ὑπόδειξη καί ἀπό τούς «ἀπ’ ἔξω»), συζητοῦσα μέ φίλους καί φίλες ἀπό τό ΠΑΣΟΚ, τούς ὁποίους γνώρισα στό ρεπορτάζ, ὅτι αὐτή θά εἶναι ἡ στρατηγική τοῦ Πρωθυπουργοῦ, χωρίς νά ὑπεισέρχομαι σέ προσωπικές λεπτομέρειες πού μοῦ εἶχε ἐμπιστευτεῖ, ἀλλά κανείς δέν μέ πίστευε. Σέ λίγο καιρό, ὅταν θά τούς κάψει ὅπως καῖνε τόν «ντζάρο» στόν ποταμό Κόσσυνθο τῆς Ξάνθης στίς Ἀποκριές, θά ἀρχίσουν νά μέ πιστεύουν.

Ἤδη ὁ διασυρμός πού ὑπέστη ὁ Σταῦρος Μπένος, τόν ὁποῖο ἐπιστράτευσε ὁ Πρωθυπουργός μετά τίς πυρκαϊές τῆς Βόρειας Εὔβοιας καί τοῦ
Ἕβρου (στόν ὁποῖο εἶναι γαμπρός), προμηνύει τή συνέχεια. Ὁ Σταῦρος, πού γνωρίζω ἀπό τό 1997 (τεράστιο ἔργο στά Ὑπουργεῖα Δημόσιας Διοικήσεως καί Αἰγαίου), παραπονέθηκε προχθές δημοσίως σέ αἱρετούς τοῦ Ἕβρου γιά ἔλλειψη σεβασμοῦ, καθώς ἀντικατέστησαν τή δική του μελέτη γιά τήν ἀντιμετώπιση τῶν ζημιῶν στά καμένα μέ τή μελέτη ἑνός ἐμπειρογνώμονα πού εἶναι γιά πά- ρα πολλά χρόνια κολλητός τῆς οἰκογένειας Μητσοτάκη.

Δέν ἤξερε, δέν ρώταγε; Ἀλλά καί αὐτοί ἀπό τό ΠΑΣΟΚ πού σήμερα δηλώνουν ἕτοιμοι «νά συγκρουστοῦν μέ τό κόμμα τους» στό ὄνομα τῆς σταθερότητας καί τῆς ἐθνικῆς συνεννοήσεως, μετά ἀπό τόσες ἀρνητικές ἐμπειρίες καί ἀδειάσματα πού εἶχαν κατά τή διάρκεια τῆς ἑπταετίας συνεχίζουν νά ἐπιδίδονται σέ ἀσκήσεις ματαιοδοξίας. Καί δέν ὑποπτεύονται πώς τήν κρίσιμη ὥρα ἄλλοι παῖκτες ἀπό τόν χῶρο τους πιθανόν θά τούς πάρουν τήν μπουκιά ἀπό τό στόμα!

Γεγονός ἀπογοητευτικό γιά τήν πορεία τους, ὅποια κι ἄν εἶναι αὐτή. Ὅσα θετικά καί ἀρνητικά πρόσημα μπορεῖ νά ἔχει. Καί γιά τήν ὑποτιθέμενη ἐμπειρία τους. Ἐκθέτουν καί πάλι τόν ἑαυτό τους στόν κίνδυνο ἑνός μεγαλοπρεποῦς ἀδειάσματος. Καί ὅταν κάποιοι τούς τό ἐπισημαίνουν, μέ τόν δύσκολο τρόπο ἴσως, κάθονται καί ψάχνουν φαντάσματα γιά τό τί μπορεῖ νά κρύβεται πίσω ἀπό μία ἀπο-
κάλυψη.

Τό τέλος τοῦ ἔργου, ἐμεῖς πού ξέρουμε καλά τά πρόσωπα καί τίς καταστάσεις τό γνωρίζουμε ἀπό τώρα. Θά τό βιώσουν ὅταν θά ἔρθει ἡ ὥρα ὅλοι οἱ σύγχρονοι δελαπατρίδηδες, τούς ὁποίους θά πετάξουν ὡς συνήθως στόν κάλαθο τῶν ἀχρήστων σάν στυμμένες λεμονόκουπες. Ὄχι μόνο γιατί αὐτή εἶναι ἡ φύση τῶν σκορπιῶν, ἀλλά καί γιατί τό ἀποτέλεσμα τῶν ἐκλογῶν θά εἶναι τόσο χαοτικό πού θά ἀκυρώσει κάθε σχέδιο, κάθε ὑπόσχεση καί κάθε ἐγγύηση. Τόν μόνο ἐγγυητή, πού εἶναι ὁ λαός, δέν τόν ἔχει κανείς μαζί του πλειοψηφικά αὐτή τήν στιγμή. Δῶρον ἄδωρον λοιπόν. Ὅλα!