ΕΤΟΣ ΑΡΧΙΚΗΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ 1876
Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2026

Ἡ πρώτη ἄμεση ἀντίδραση μπορεῖ νά σώσει ζωές

Πᾶνε κάμποσα χρόνια. Στό γήπεδο τῆς Παλλήνης παίζουμε…

… γιά τό Πρωτάθλημα Τύπου, τό «Κανάλι Ἕνα» τοῦ Πειραιῶς μέ μεγάλη Οἰκονομική ἐφημερίδα. Ἡ μπάλα παίζεται στήν περιοχή τῶν ἀντιπάλων μας, ὅταν ξαφνικά, σχεδόν στήν ἀντίπαλη περιοχή, καλός συνάδελφος, γυιός καί ἀδελφός συναδέλφων, καταρρέει!

Μέ τήν ἐμπειρία ἀπό τά μαθήματα πρώτων βοηθειῶν πού ἔκανα ὅταν ἤμουν στήν διοίκηση τοῦ «Ἐθνικοῦ Πειραιῶς», τρέχω γρήγορα ἀπό πάνω του. Ἔχει τά μάτια ἀνοιχτά, ἀλλά δέν ἀντιλαμβάνομαι ἄν ἔχει τίς αἰσθήσεις του. Θυμᾶμαι τό πῶς «γυρίζει ἡ γλῶσσα» καί προσπαθῶ νά βάλω τόν δείκτη τοῦ δεξιοῦ μου χεριοῦ στό στόμα του. Ἔχει σπασμούς, μοῦ δαγκώνει δυνατά τό δάχτυλο, ματώνω! Ἀκόμη ἔχω τά σημάδια! Ἐπιμένω καί πιάνω τήν γλῶσσα του, πού ἔχει «γυρίσει» σάν γάντζος. Τραβῶ μέ δύναμη, ὅπως μοῦ εἶχε μάθει ὁ πολύτιμος φυσιοθεραπευτής τοῦ Ἐθνικοῦ κ. Κώστογλου, τόν βλέπω νά ἀναπνέει καί ἀμέσως κάνω «τεχνητή ἀναπνοή» μέ τό στόμα. Ὁ συνάδελφος βήχει καί βγάζει κάποια ὑγρά, ἀλλά ἀνασαίνει!

Τόν γυρίζω στό πλάι, σέ λίγο, συνέρχεται, εἶναι κατακίτρινος. Τόν βάζουμε στό αὐτοκίνητο, παίρνω μαζί τόν καλό μου συνεργάτη Νάσο Πουλακίδα καί, κορνάροντας συνεχῶς, φθάνουμε στό «Κέντρο Ὑγείας» τῆς περιοχῆς, Ὁ γιατρός παρέχει τίς ἀπαραίτητες φροντίδες. «Τόν ἔσωσες», μοῦ λέει, ἀλλά συνιστᾶ ἄμεση μεταφορά σέ Νοσοκομεῖο. Πάλι στό αὐτοκίνητο καί τόν μεταφέρουμε στόν «Ἐρυθρό Σταυρό», ὅπου ἔχει φθάσει καί ὁ πατέρας του, πού μᾶς περιμένει μέ ἀγωνία. Τόν παίρνουν μέ τό φορεῖο καί ἐμεῖς, ἀποχαιρετώντας τόν πατέρα, γυρίζουμε στό σπίτι.

Ἀργά τό μεσημέρι, μοῦ τηλεφωνεῖ ὁ –ἀείμνηστος πλέον– πατέρας του. «Σέ εὐχαριστῶ, ἔσωσες τό παιδί μου!» μοῦ λέει καί μέ πληροφορεῖ ὅτι ἐντοπίσθηκε ὄγκος στόν ἐγκέφαλο, στόν ὁποῖο ὀφείλεται τό περιστατικό. «Καλά πού τό ἔπαθε ἐκεῖ καί πού βρέθηκες ἐσύ!» μοῦ λέει ὁ πατέρας, μέ δάκρυα! Ὁ συνάδεφλος χειρουργήθηκε, ὁ ὄγκος δέν ἦταν κακοήθης καί χαίρει ἄκρας ὑγείας. Διευθύνει, μάλιστα, σήμερα ἕνα ἐπιτυχημένο οἰκονομικό σάιτ.

Τό ἀναφέρω, γιά νά καταλάβουμε τί μπορεῖ νά συμβεῖ ἀπό τή μία στιγμή στήν ἄλλη. Ὁ Ἔρικσεν εἶναι τυχερός πού ὑπέστη τό σόκ στό γήπεδο, μέ τόν ἀρχηγό τῆς ὁμάδας του νά τρέχει ἀμέσως, νά «τραβάει τή γλῶσσα», καί τήν ἰατρική ὁμάδα νά προχωρεῖ στά ἀπαραίτητα, γιά νά σωθεῖ ἡ ζωή τοῦ ποδοσφαιριστῆ. Εἶναι μερικά πράγματα πού μπορεῖ νά συμβοῦν ὁπουδήποτε καί ἀνά πᾶσα στγιμή! Ὁ Ἔρικσεν στάθηκε τυχερός! Ὅπως καί φίλος, γνωστός σχεδιαστής, ὁ ὁποῖος ὑπέστη πρό ἡμερῶν ὀξύ ἔμφραγμα στό κέντρο τῆς Ἀθήνας καί ἔτρεξαν κοντά του περαστικοί, τόν συνέδραμαν καί εἰδοποίησαν ἀμέσως τό ΕΚΑΒ, καί ὁ ἄνθρωπος σώθηκε! Ἄν τό πάθαινε στό κρεβάτι του –μένει μόνος– δέν θά ὑπῆρχε σήμερα στήν ζωή! Γι’ αὐτό, ἄς ἀφιερώσετε κάποιο χρόνο γιά νά μάθετε τίς «Πρῶτες βοήθειες». Ἰδιαίτερα ὅσοι ἀθλεῖστε, πρέπει νά ἔχετε γνώση ὥστε νά παρέμβετε ἀμέσως, ἄν χρειασθεῖ. Ὅπως ἔκανε καί ὁ ἐμβληματικός ἀρχηγός τῆς Ἐθνικῆς Δανίας Σιμόν Κέρ. Ἔσπευσε, ἔκανε τά ἀπαραίτητα, ἄφησε τά ὑπόλοιπα στούς γιατρούς καί, μέ τούς συναθλητές του, προστάτευσαν τήν εἰκόνα τοῦ συναθλητῆ τους! Ἀρχηγός μέ τά ὅλα του! Ἀρχηγός μέ παιδεία καί ἐκπαίδευση!

Απόψεις

Εφημερίς Εστία
Η νέα έκδοση του εμβληματικού μυθιστορήματος «Το έγκλημα και η τιμωρία» του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, σε μετάφραση του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, που παρουσιάζουν οι εκδόσεις Historia, δεν συνιστά απλώς μια ακόμη επανέκδοση κλασικού έργου, αλλά την αποκατάσταση ενός κεφαλαίου της νεοελληνικής φιλολογικής Ιστορίας.

1.500 ἀνέκδοτες ἐπιστολές τοῦ Κολοκοτρώνη στήν δημοσιότητα

Εφημερίς Εστία
Μουσεῖο στήν μνήμη τοῦ ἥρωος τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821 ἱδρύει ἡ οἰκογένεια Στασινοπούλου – Ἀνακοινώσεις στίς 23 Μαρτίου – Ἡ ἀλληλογραφία του μέ τήν Ἐθνοσυνέλευση γιά τόν Καποδίστρια

Τό πολιτισμικό πρόβλημα: Δέν ἀντέχουμε ὁ ἕνας τόν ἄλλον!

Μανώλης Κοττάκης
Ὁ λαϊκισμός καί ὁ ἐλιτισμός, τό ἐθνικό καί τό ὑπερεθνικό

Ζήτημα ἀξιοπιστίας τῶν θεσμῶν ἔθεσε ὁ κ. Δένδιας

Εφημερίς Εστία
«Ποιός ἀπό ἐμᾶς μπορεῖ νά ὑπερασπίζει τήν λογική ὅτι ἡ ἡγεσία τῆς Δικαιοσύνης πρέπει νά ἐπιλέγεται ἀπό τήν ἑκάστοτε Κυβέρνηση;»

Ἡ κατά Γεώργιον Ζαμπέτα «ψυχούλα» καί ἡ Ἀποκριά

Δημήτρης Καπράνος
Εἶναι ὅπως ἀκριβῶς συμβαίνει μέ τά ἀποδημητικά πουλιά, πού ἔρχονται καί ξαποσταίνουν στά λιγοστά νερά τοῦ Κηφισοῦ, στήν παραλία τοῦ Μοσχάτου. Χιλιάδες χρόνια τώρα, ἔρχονται ἀπό ἔνστικτο κι ἄς ἔχει μπαζωθεῖ κατά τρόπο αἰσχρό τό ποτάμι.