Γιά ποιά Εὐρώπη μιλᾶμε;

Ὁ Γιῶργος Βιδάλης εἶναι ἔγκριτος συνάδελφος, διάκονος τοῦ Πολιτισμοῦ καί σκαπανεύς, πού ἀναζητᾶ ἐπιμόνως ὀσμήν εὐωδίας πνευματικῆς.

Ὡς ἄνθρωπος τοῦ Πολιτισμοῦ, λοιπόν, δέν μπορεῖ παρά νά προβληματίζεται μέ αὐτά πού συμβαίνουν στήν Γηραιά ἤπειρο. Ὅπως προβληματίζεται κάθε ἄνθρωπος πού πονᾶ καί ἔχει ἀγαπήσει τήν Εὐρώπη πού γνωρίσαμε, ἐμεῖς οἱ κάπως παλαιότεροι, πρίν σκεπαστεῖ μέ τήν δική της «ἀστερόεσσα» καί ἀποκτήσει τά ἤθη καί τίς συνήθειες ἐκεῖνες τίς ὁποῖες βδελυσσόταν, πρίν ἀποκτήσει πρόσωπο ὅμοιο μέ ἐκεῖνο τό ὁποῖο ἀπεχθανόταν.

Τίς σκέψεις τοῦ φίλτατου Γιώργου, λοιπόν, ἀποτυπώνω σήμερα. Πρός γνῶσιν…

«Ὅταν ὁ ἥλιος τοῦ πολιτισμοῦ εἶναι χαμηλά στόν ὁρίζοντα, ἀκόμα καί οἱ νᾶνοι ρίχνουν μεγάλες σκιές. (Κάρλ Κράους)

Ποιά Εὐρώπη; Αὐτή πού ἀπεμπόλησε τό πνευματικό παρελθόν της; Τόν ἀρχαιοελληνικό καί ρωμαϊκό πολιτισμό; Τήν ὀμορφιά, τήν δικαιοσύνη, τήν ἀρετή; Τήν χριστιανική παράδοση μέ τίς ἀξίες τῆς ἀγάπης, τῆς καλοσύνης, τοῦ σεβασμοῦ; (Ἀσχέτως ἄν κατά καιρούς τά καπέλωσαν καί τά ἐκμεταλλεύτηκαν πρός ἴδιον συμφέρον κάθε εἴδους ἐξουσίες.)

Αὐτή πού στέγνωσε πνευματικά, συναισθηματικά χωμένη καί πνιγμένη στόν ὀρθολογισμό, στόν μηδενισμό, στόν κυνισμό τῶν ἀγορῶν καί τῶν τραπεζῶν ὀμνύοντας στόν Μαμμωνᾶ τῆς παγκοσμιοποίησης;

Αὐτή πού ἀποδομεῖ καί ἰσοπεδώνει ὅ,τι ὡραῖο, εὐγενικό καί καλαίσθητο πλασάροντας συστηματικά τό κιτσάτο, νοσηρό καί ἔκλυτο προσφέροντας γιά πρότυπο τό παρά φύσιν καί θεωρῶντας μπανάλ τό κατά φύσιν;

Ποιά Εὐρώπη; Αὐτή πού κονιορτοποιεῖ συστηματικά θεσμούς αἰώνων, τῆς πατρίδας, τοῦ ἔθνους, τῆς οἰκογένειας, τοῦ γάμου, τῶν παραδόσεων, τῶν μύθων ἐκτελῶντας διαταγές μιᾶς χούφτας δισεκατομμυριούχων τοῦ πλανήτη;

Αὐτή τῶν ἐλίτ, τῶν τραπεζικῶν στελεχῶν πού διοικοῦν ἤ ὀρέγονται νά διοικήσουν χῶρες ἐξυπηρετῶντας τά μεγάλα τεχνολογικά κεφάλαια τῆς παγκοσμιοποίησης;

Αὐτή πού κοιμᾶται τόν ὕπνο τοῦ δικαίου τρώγοντας τίς σάρκες της, ἐξαφανίζοντας σιγά-σιγά τόν πολιτισμό της μέ τό «ἄρατε πύλας» στήν ἀνεξέλεγκτη μετανάστευση, στήν σταδιακή μουσουλμανοποίησή της ἀντί νά βοηθάει μέ ὅποιο τρόπο μπορεῖ τίς πολύπαθες χῶρες τῆς Ἀφρικῆς κι Ἀνατολῆς;

Ποιά Εὐρώπη; Αὐτή τῶν ὕποπτων μπίζνες μέ διάφορα λόμπυ ἀραβικῶν πετρελαιοπαραγωγῶν χωρῶν, μέ τήν πληρωμή δισεκατομμυρίων γιά τήν ἀγορά ἑκατομμυρίων ἐμβολίων κορωνοϊοῦ μέ κρυφές συμφωνίες τῆς πρώτης τῇ τάξει κυρίας στήν Κομμισσιόν;

Μέ τήν δική μας τήν Εὔα πού ἁμάρτησε στίς Βρυξέλες γιά μιά χούφτα πετρελαιοδολλάρια;

Ποιά Εὐρώπη; Αὐτή τῶν μεγάλων συγκροτημάτων τύπου καί τηλεόρασης πού συστηματικά διαστρεβλώνουν κι ἐκφοβίζουν τούς Εὐρωπαίους νά κάτσουν στά αὐγά τους καί νά μή διαμαρτύρονται γιατί θά ἔρθει ὁ μπαμπούλας πού αὐτοί τόν ἔχουν ἐπωάσει;

Ποιοῦ πολιτισμοῦ, ποιῶν ἀξιῶν; Τί ἔγινε ἡ Εὐρώπη τῶν Σωκράτη, Πλάτωνα, Ἀριστοτέλη; Αὐτή τῶν Μιχαήλ Ἀγγέλου, Ραφαήλ, Λεονάρδου ντά Βίντσι, Δομήνικου Θεοτοκόπουλου; Αὐτή τῶν Μπετόβεν, Μότσαρτ, Μπάχ; Αὐτή τῶν Σαίξπηρ, Μολιέρου, Θερβάντες; Αὐτή τῶν Ντίκενς, Οὑγκώ, Γκαῖτε; Αὐτή τῶν Πασκάλ, Νίτσε, Κίργκεγκορ:»…

Προσυπογράφουμε, συναισθανόμαστε καί, ὁμοίως, ἀγωνιοῦμε, ἀγαπητέ…