Αἰδώς, Ἀργεῖοι

Ὁ ἑλληνικός λαός ἔμαθε τί σημαίνουν τά «ἤρεμα νερά» μέ τόν Ἐρντογάν

Επρεπε νά περάσουν δύο χρόνια ἀπραξίας πρίν ἐξαγγελθοῦν οἱ ὑποθαλάσσιες ἔρευνες στήν χωρική θάλασσα τῆς Κάσου, γιά τήν πόντιση τοῦ ἠλεκτρικοῦ καλωδίου (GSI) πού θά συνδέσει τήν «ἡνωμένη» Εὐρώπη μέ τήν Κύπρο κι ἐκεῖθεν μέ τό Ἰσραήλ.

Μία γαλλική ἑταιρεία θ’ ἀναλάβει τό ἔργον (κι ὄχι ὁ ΑΔΔΜΗΕ), γιά νά ἐξασφαλίσει «τό παράθυρον» τῆς ἐπενδύσεως πού εἶχε κλείσει ἡ παρουσία τουρκικῶν πολεμικῶν πλοίων «ἐπί τοῦ πεδίου» τό 2024.

• Tοῦ Κώστα Κόλμερ

Αἰδώς Ἀργεῖοι. Δέν ἔλειπε ἡ «χρηματοδοτική βάση» οὔτε ἡ «ἑταιρική συμμετοχή» ἀπό ἕνα ἔργο πού οἱαδήποτε διεθνής τράπεζα καί πολυεθνική κατασκευάστρια θ’ ἀνελάμβανε, ἀλλά τό κουράγιο τῆς ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως νά ὑποστηρίξει τήν ΑΟΖ τῆς Ἑλλάδος ἐπί τῇ βάσει τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου τῆς Θαλάσσης.

Δικαίωμα διεθνῶς κατοχυρωμένο ἀπό τοῦ 1982, ὅταν ὑπεγράφη ἡ διεθνής συμφωνία UNCLOS II ἀπό 168 κράτη στήν πόλη Μοντίγκο Μπέι τῆς Ἰαμαϊκῆς, ἡ ὁποία σύμβαση ἀναγνωρίζει (στό ἄρθρο 121) ὅτι τά νησιά, ἕως 12 μίλια ἀπό τῶν ἀκτῶν, ἔχουν «αἰγιαλίτιδα ζώνη, συνορεύουσα περιοχή, ὑφαλοκρηπῖδα καί ἀποκλειστική οἰκονομική ἐκμετάλλευση (ΑΟΖ)»! Ἐξαιροῦνται μόνον οἱ βράχοι πού δέν μποροῦν νά στηρίξουν ἀνθρώπινη δραστηριότητα κι ὄχι ἡ νῆσος Καλόγηροι στό μέσον τοῦ Αἰγαίου.

Βέβαια, ἡ Κάσος δέν εἶναι «βράχος». Εἶναι τό νησί πού πρωτοστάτησε, μαζί μέ τήν Ὕδρα, στήν Μεγάλη Ἑλληνική Ἐπανάσταση τοῦ 1821 κι ἐμπόδισε μέ τά πυρπολικά της τόν Ὀθωμανικό στόλο νά μεταφέρει «στρατά» στόν ἐπαναστατημένο Μοριᾶ.

Οὔτε τό Καρπάθιον πέλαγος εἶναι θάλασσα «κλειστή», γιά νά χρειάζεται συναίνεση τῆς Τουρκίας, πού ἔχει μόνο δικαίωμα διελεύσεως ἀπό τό στενό της Καρπάθου κι ὄχι νά ἐμποδίζει τήν οὕτως ἤ ἄλλως ἐλευθέρα πόντιση καλωδίων στόν βυθό τῆς ἑλληνικῆς ΑΟΖ.

Ἀλλ’ ἡ Κυβέρνηση Μητσοτάκη τότε δέν ἤθελε νά διαταράξει τά «ἤρεμα νερά» πού εἶχε συμφωνήσει μέ τόν Ἐρντογάν στό Αἰγαῖο –μέγα λάθος– κι ἔτσι «ἔκαμε πίσω».

Μέ ἀποτέλεσμα νά προκληθῇ ἀβεβαιότητα γιά τήν ἐξυπηρέτηση τῶν ἰδιωτικῶν κεφαλαίων πού θά ἐπενδύοντο στό καλώδιο GSI.

Γιά νά δοῦμε τώρα, ὁ κ. Γεραπετρίτης «θά πλησιάσει σταθερά πρός τό παράθυρο» (*) καί θ’ ἀκούσει ἐπί τέλους τήν φωνή τοῦ πατριωτικοῦ καθήκοντος κι ὄχι «τῶν δειλῶν τά παρακάλια»; Ἤγουν ΕΛΙΑΜΕΠ, Ντόρας, ΥΠΕΞ, μέρους τῆς ΝΔ. Θά σταλεῖ ὁ ἑλληνικός στόλος μέ τίς γαλλικές φρεγάτες του στήν Κάσο, νά προστατεύσει τό πλοῖο τῶν ἐρευνῶν τοῦ βυθοῦ κι ἐν συνεχείᾳ τήν πόντιση τοῦ καλωδίου, ἤ «θά ’χουμε πισωγυρίσματα»; Ὁπότε «ἀποχαιρέτα τήν Ἀλεξάνδρεια πού χάνεις», Γιῶργο. Ὁ ἄλλος Ἀντώνιος σέ περιμένει κι ἔρχονται ἐκλογές στήν Δημοκρατία μας σ’ ἕνα ὀκτάμηνο. Ὁ ἑλληνικός λαός ἔμαθε τί σημαίνουν τά «ἤρεμα νερά» μέ τόν Ἐρντογάν.

* Κ.Π. Καβάφη, «Ἀπολείπειν ὁ θεός Ἀντώνιον», 1911