Ὑπό διωγμό καί πάλι ὁ Χριστιανισμός

Εἶναι περίεργη θρησκεία ὁ Χριστιανισμός. Ναί, δέν λέω, εἶναι ἡ θρησκεία τῆς ἀγάπης καί τῆς εἰρήνης (ἄν καί πολλά ἐγκλήματα ἔγιναν στό ὄνομα τῶν ὡς ἄνω ἀγαθῶν.)

Εἶναι ἡ θρησκεία ἡ ὁποία γιγαντώθηκε ἐν μέσω διωγμῶν καί κατατρεγμοῦ τῶν ὀπαδῶν τοῦ κηρύγματος τοῦ Χριστοῦ. Εἶναι ἡ θρησκεία στήν διδασκαλία καί τό ἦθος τῆς ὁποίας βασίζεται ὁ λεγόμενος «δυτικός» πολιτισμός. Καί, δυστυχῶς, εἶναι ἡ θρησκεία πού τά κατάφερε, ἀπό παντοδύναμη πού ἦταν, νά τελεῖ καί σήμερα ὑπό διωγμό καί νά ὑφίσταται τήν λαίλαπα τῶν ἐγκληματιῶν τοῦ φονταμενταλιστικοῦ Ἰσλάμ!

Διακόσιοι καί πλέον οἱ νεκροί ἀπό τίς βομβιστικές ἐπιθέσεις σέ χριστιανικές ἐκκλησίες, τήν ἡμέρα τοῦ Πάσχα τῶν καθολικῶν. Ἐμπρησμοί χριστιανικῶν ἐκκλησιῶν κατά συρροήν σέ χῶρες τῆς δυτικῆς Εὐρώπης καί ὑπό ἐξέταση τά αἴτια τῆς καταστροφῆς τοῦ ναοῦ-συμβόλου τῆς Παναγίας τῶν Παρισίων.

Πῶς τά καταφέραμε, ἐν Χριστῶ ἀδελφοί, καί ὁ Χριστιανισμός διώκεται καί πάλι;

Πολύ ἁπλή ἡ ἀπάντηση: ἡ Εὐρώπη ἀπομακρύνθηκε καί ἀπομακρύνεται συνεχῶς ἀπό τήν χριστιανική διδασκαλία καί πίστη. Ἡ Εὐρώπη, τά τελευταῖα χρόνια, ἔχει παραδοθεῖ στόν Μαμμωνᾶ καί ἀγνοεῖ τήν θρησκεία πού τήν ὁδήγησε στήν ἀκμή καί τήν παντοδυναμία. Ὁ περικαλλής ναός τῆς Εὐρώπης ἔχει καταληφθεῖ ἀπό τούς ἀργυραμοιβούς, τούς τοκογλύφους καί τούς ἀεριτζῆδες. Καί ἀντί νά ἐφαρμόζεται ἡ διδασκαλία πού φέρνει τόν ἄνθρωπο κοντά στήν εὐτυχία, ἀφέθηκαν νά κάνουν κουμάντο οἱ τραπεζῖτες καί ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐκτελοῦν πιστά τίς ἐντολές τους. Καί, δυστυχῶς, δέν ὑπάρχει φραγκέλιο! Τί ἔκανε ἡ χριστιανική Εὐρώπη κατά τήν μεταπολεμική περίοδο; Φρόντισε νά «ξεπλυθεῖ» ἀπό τό τερατῶδες κακούργημα τοῦ πολέμου; Ὄχι, ἀσφαλῶς. Ἐξακολούθησε νά καταπιέζει τούς λαούς τῶν ὁποίων τήν γῆ εἶχε καταλάβει μέ τήν βία. Καί ἦταν φυσικό οἱ καταδυναστευόμενοι νά ἀναζητήσουν λύσεις στίς μητροπόλεις τῶν δυναστῶν τους! Δέν γέμισαν τυχαῖα ἡ Γαλλία, τό Βέλγιο, ἡ Ὁλλανδία, ἡ Πορτογαλία, ἡ Ἀγγλία μέ Ἀφρικανούς καί Ἀσιᾶτες οἰκονομικούς μετανάστες! Στήν Σρί-Λάνκα (Κεϋλάνη μέχρι τό 1972) πάτησαν πρῶτοι πόδι οἱ Πορτογάλοι, οἱ ὁποῖοι φέρθηκαν κατά τρόπο ἀπαίσιο στούς ἰθαγενεῖς, πού ἦταν βουδιστές.

Τό τσάι, πού ἀποδείχθηκε «θησαυρός», ἔφερε ἀργότερα τούς Ὁλλανδούς, γιά νά καταλήξει τό νησί στούς Ἄγγλους, μέχρι τό 1948, ὁπότε ἀπέκτησε τήν ἀνεξαρτησία του, ἀλλά παρέμεινε στήν «Κοινοπολιτεία». Ἡ Σρί-Λάνκα εἶναι ἡ περισσότερο «μορφωμένη» χώρα τῆς Ἀσίας. Μόλις τό 8% εἶναι ἀναλφάβητοι! Οἱ κάτοικοι τοῦ νησιοῦ εἶναι Βουδιστές (70,2%), Ἰνδουιστές (12,6%), Μουσουλμάνοι (9,7%) καί Χριστιανοί (7,4%). Μειοψηφία οἱ Χριστιανοί, ἀφοί οἱ ἄποικοι-κατακτητές κάθε ἄλλο παρά γιά τήν διδασκαλία τοῦ Χριστιανισμοῦ ἐνδιαφέρθηκαν…

Σέ μιά κοινωνία, λοιπόν, ὅπου μαινόταν μέχρι πρό τινος ὁ ἐμφύλιος, ὁ ὁποῖος ἔληξε μέ τήν παράδοση τῶν αὐτονομιστῶν Ταμίλ, τό Ἰσλάμ βρῆκε πρόσφορο ἔδαφος καί ἀνέπτυξε τόν φανατισμό. Καί, φυσικά, οἱ ἰσλαμιστές τῆς Σρί-Λάνκα δέν στράφηκαν κατά τοῦ παραδοσιακοῦ καί πανάρχαιου στά μέρη τους βουδισμοῦ ἀλλά κατά τῆς μειοψηφίας τῶν «ἰμπεριαλιστῶν»! Δέν ἔχει ἐπιδείξει «καλή διαγωγή» ἡ χριστιανική Δύση. Καί ὅσο ἐξακολουθεῖ νά παραμένει δέσμια τῶν θησαυροφυλακίων τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας, μακριά ἀπό κάθε ἔννοια καί ἐντολή τοῦ Χριστιανισμοῦ, δέν θά εἶναι καλά τά μαντάτα…