Ἡ «δημοκρατία» τῶν ἀπαγορεύσεων

ΜΙΛΟΥΝ καί οἱ Γερμανοί γιά δημοκρατία!

Ἐνοχλήθηκαν ἀπό τό γεγονός, ὅτι ὁ Ἀμερικανός ὑπουργός Ἐξωτερικῶν σχολίασε ὅτι «δέν εἶναι δημοκρατία» ὅταν ἕνα καθεστώς θέτει ὑπό παρακολούθηση τούς ἀντιπάλους του (ὅπως γίνεται μέ τό AfD στήν Γερμανία), ὅταν ἀπαγορεύει τήν συμμετοχή ὑποψηφίων στίς ἐκλογές (ὅπως γίνεται στήν Ρουμανία μέ τόν Καλίν Γκεοργκέσκου), ὅταν τίθενται δικαστικά ἐμπόδια στήν πολιτική δραστηριότητα ἀντιπάλων (ὅπως γίνεται στήν Γαλλία μέ τήν Μαρίν Λέ Πέν), ἤ ὅταν κόμματα χαρακτηρίζονται ὁμάδες «ὀργανωμένου ἐγκλήματος» (ὅπως συνέβη μέ τήν Χρυσή Αὐγή στήν Ἑλλάδα).

• Tοῦ Εὐθ. Π. Πέτρου

Δηλαδή θέλουν οἱ καρεκλοκένταυροι τῶν Βρυξελλῶν καί οἱ ἡμέτεροι «εὐρωπαϊστές» νά μᾶς ποῦν ὅτι συνάδουν μέ τήν δημοκρατία, συνάδουν μέ τίς ἀξίες πάνω στίς ὁποῖες θέλησαν κάποιοι νά οἰκοδομήσουν μιάν εὐρωπαϊκή ταυτότητα ἀλληλοκατανοήσεως καί ἀνοχῆς; Πῶς θά φαίνονταν οἱ σημερινές ἀπαγορευτικές ἀποφάσεις στούς πρωτεργάτες τῆς εὐρωπαϊκῆς ἑνοποιήσεως; Τί μπορεῖ νά ἔλεγε ὡς ἀπολογία κάποιος Φρῆντριχ Μέρτς ἤ κάποιος Ὄλαφ Σόλτς, ἄν μέ κάποιο μαγικό τρόπο ἐμφανιζόταν μπροστά τους καί ἐρωτοῦσε γιά τό κατάντημά τους ὁ πρωτεργάτης τῆς ΕΟΚ, Κόνραντ Ἀντενάουερ; Καί τί μποροῦσε νά ἰσχυρισθεῖ ὁ Ἐμμανυέλ Μακρόν, ἄν μέ τόν ἴδιο μαγικό τρόπο ἐκαλεῖτο νά ἀπολογηθεῖ πρό τοῦ Σάρλ ντέ Γκώλλ;

Αἰσθάνονται ὅμως ἀσφαλεῖς, διότι δέν ὑπάρχει περίπτωσις νά ἐγερθοῦν ἐκ τοῦ τάφου οἱ τιτᾶνες ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ξανασήκωσαν τήν Εὐρώπη ἀπό τίς στάχτες δύο παγκοσμίων πολέμων. Θά κληθοῦν ὅμως οἱ σημερινοί ἡγετίσκοι νά ἀπολογηθοῦν ἐνώπιον τῆς ἱστορίας, γιά τήν καταστροφή τήν ὁποία ἐπέφεραν στό εὐρωπαϊκό πνεῦμα καί τόν εὐρωπαϊκό πολιτισμό.

Οὐδείς λογικός ἄνθρωπος μπορεῖ νά διαφωνεῖ μέ τόν σχολιασμό τοῦ Ἀμερικανοῦ ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν Μᾶρκο Ρούμπιο, ὁ ὁποῖος μετά τήν ἀπόφαση τῆς γερμανικῆς κυβερνήσεως νά θέσει τό AfD ὑπό παρακολούθηση, προέβη στήν παρακάτω ἀνάρτηση: «Ἡ Γερμανία μόλις ἔδωσε στίς μυστικές ὑπηρεσίες της τήν ἐξουσία νά παρακολουθεῖ τήν ἀντιπολίτευση. Αὐτό δέν εἶναι δημοκρατία, εἶναι τυραννία μεταμφιεσμένη. Στήν πραγματικότητα, ἐξτρεμιστική δέν εἶναι ἡ δημοφιλής AfD –ἡ ὁποία κατέλαβε τήν δεύτερη θέση στίς πρόσφατες ἐκλογές– ἀλλά μᾶλλον οἱ θανατηφόρες πολιτικές ἀνοιχτῶν συνόρων τοῦ κατεστημένου, στίς ὁποῖες ἀντιτίθεται ἡ AfD. Ἡ Γερμανία πρέπει νά ἀλλάξει πορεία».

Ἀναισχύτως ἡ κυβέρνησις τοῦ Βερολίνου ἀπήντησε: «Αὐτή εἶναι ἡ δημοκρατία. Ἡ ἀπόφαση εἶναι τό ἀποτέλεσμα ἐνδελεχοῦς καί ἀνεξάρτητης ἔρευνας, προκειμένου νά προστατευθεῖ τό Σύνταγμα καί τό κράτος δικαίου. Εἶναι τά ἀνεξάρτητα δικαστήρια πού ἔχουν τόν τελευταῖο λόγο. Ἔχουμε μάθει ἀπό τήν ἱστορία μας ὅτι πρέπει νά σταματοῦμε τόν δεξιό ἐξτρεμισμό».

Ἐνῷ ὁ ἀριστερός ἐξτρεμισμός, ἤ ὁ ἐξτρεμισμός τῶν ἀπολυταρχικῶν κομμάτων πού περιβάλλονται τόν μανδύα τοῦ κεντρώου, ὅπως ὁ μαμμωνᾶς περιβάλλεται τήν προβιά τοῦ ἀγαθοῦ ἀμνοῦ, εἶναι ἀποδεκτός; Φυσικά καί δέν περιμένουμε ἀπάντηση στήν ρητορική αὐτή ἐρώτηση. Διότι, ἄν ἔχουν ἀναπτύξει μία δεξιότητα οἱ γραφειοκράτες τῶν Βρυξελλῶν καί οἱ κατά τόπους ὑποτακτικοί τους, εἶναι νά διαστρέφουν τήν πραγματικότητα καί κατά τό κοινῶς λεγόμενο, νά «ρίχνουν τήν μπάλλα στήν ἐξέδρα». Ἔχουν μάλιστα συνηθίσει νά μήν συναντοῦν ἀντιρρήσεις, καθώς μέχρι πρό τινος λειτουργοῦσαν σέ ἀπόλυτο συντονισμό μέ τούς Δημοκρατικούς τῶν ΗΠΑ. Καί αὐτοί, στήν ἄλλη πλευρά τοῦ Ἀτλαντικοῦ, ἔκαναν ὅ,τι μποροῦσαν γιά νά θέσουν δικαστικούς φραγμούς στήν ὑποψηφιότητα τοῦ Ντόναλντ Τράμπ, καθώς ἐγνώριζαν ὅτι μέ ὅρους δημοκρατίας, δέν ἦταν δυνατόν νά ἡττηθεῖ ἀπό τόν ὑποψήφιό τους. Εἴτε αὐτός ἦταν ὁ γηρασμένος Τζό Μπάιντεν εἴτε ἦταν ἡ Κάμαλα Χάρρις.

Τώρα πῶς γινόταν, κάποιοι στήν Εὐρώπη, νά τούς ἔχουν πιστέψει καί νά ὑποστηρίζουν μέ φανατισμό τό «κουτσό ἄλογο», εἶναι ἕνα ζήτημα πού ἐμπίπτει στή σφαῖρα τῶν «εὐσεβῶν πόθων», οἱ ὁποῖοι ἐνίοτε τυφλώνουν ἀκόμη καί εὐφυεῖς πολιτικούς καί δέν τούς ἐπιτρέπουν νά δοῦν τήν πραγματικότητα. Ἀλλά αὐτή ἡ παρωπιδική ἀντίληψις εἶναι ὅ,τι χειρότερο μπορεῖ νά ἐπιδείξει ἕνας πολιτικός ἡγέτης.

Θά θυμίσουμε ὅτι δύο φορές, κατά τόν παρελθόντα αἰῶνα, οἱ Ἀμερικανοί ἦλθαν καί θυσιάσθηκαν στήν Εὐρώπη ὑπέρ τῆς ἐλευθερίας καί τῆς δημοκρατίας. Εὐτυχῶς οἱ τελευταῖοι βετερᾶνοι τοῦ Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου πλέον ἐκλείπουν βιολογικῶς καί δέν ζοῦν νά δοῦν ποῦ ἔχει καταντήσει αὐτή ἡ δημοκρατία γιά τήν ὁποία κάποτε ἔδωσαν τά νιάτα τους.