Οἱ πρῶτες ἐντυπώσεις ἀπό τήν νέα Βουλή

Γιά νά ποῦμε τήν μαύρη ἀλήθεια, εἶναι κάποιες στιγμές πού δέχεσαι ὅτι «τό ροῦχο κάνει τόν παππᾶ».

Καί ὅταν τοῦ «παππᾶ» ἔχουν προηγηθεῖ ἕνα σωρό ἀκραῖες ἐμφανίσεις, ἀμπέχονα, κουκοῦλες, σκουφάκια, πλατύγυρα, πέδιλα μέ κάλτσα, μακό μέ «στάμπες», πουκάμισα ἀνοιχτά, σακάκια καρό μέ ριγέ πανταλόνια, ὁρκωμοσίες μέ «ἐλβιέλες», «μπουστάκια» καί ξεμανίκωτες φανέλλες, τότε τό ράσο φαντάζει ὡς λύτρωση, ὡς θεραπεία τῶν ὀφθαλμῶν, ὡς «κανονικότης», τέλος πάντων…

Κι ἀπό τήν ἄλλη –ὁμολογουμένως– ἀκοῦμε καί καλύτερα, κατανοητά καί καλά συντεταγμένα ἑλληνικά, ἄν καί στόν συγκεκριμένο τομέα χρειάζεται κάποια μεγαλύτερη –ἀπό ὅλους– προσπάθεια.

Βεβαίως, δέν θέλω νά δεχθῶ ὅτι οἱ προηγούμενοι κυβερνήσαντες δέν γνωρίζουν ἑλληνικά. Ἁπλῶς ἡ ἀριστερά (ἰδίως ἡ λεγομένη «ἀνανεωτική») ἀρέσκεται στίς ἀκρότητες καί τῆς εἶναι λίαν προσφιλής ἡ λεξιπλασία. Ἐξ οὗ καί ἡ «ἀπεύθυνση» πού ἀκούσαμε κάποια στιγμή ἀπό καθέδρας καί μᾶς ἔφυγε ὁ «τάκος» (χυδαϊστί)…

Τό ἔχουμε ἐξ ἄλλου ὅλοι σχεδόν περάσει, οἱ νέοι τῆς δεκαετίας τοῦ ’60, ὅταν οἱ δημοτικιστές ἄρχιζαν τήν μεγάλη ἐπίθεσή τους κι ἐμεῖς κάναμε πλάκα, ἀποκαλώντας τόν Κωνσταντῖνο Παλαιολόγο «Κωστῆ Παλιοκουβέντα» καί τόν Κωστῆ Παλαμᾶ «Κωστῆ Χερούκλα»… Σᾶς ἔχω ἴσως ξαναμιλήσει γιά τήν δική μου «συντριβή», ὅταν ἐπέμεινα –μέ τήν ἀναίδεια τοῦ νέου δημοσιογραφοῦντος– στόν ἐκ τῶν διδασκάλων μου Δημήτρη Γιαννουκάκη, ὅτι τά ἐπιρρήματα πρέπει νά λήγουν σέ «α» καί ὄχι σέ «ως» καί τοῦ ἔφερα ὡς παράδειγμα τό «πιθανά» (τί ἄσχημα πού ἀκούγεται) ἀντί τοῦ «πιθανῶς». Κι ἐκεῖνος, ἤρεμος μέ τήν πίπα καί τό τσιγάρο στό στόμα, μοῦ ἀπάντησε: «Εὐτυχά πού μᾶς τό εἶπες!»…

Ἀνέβηκαν, λοιπόν, στό βῆμα ἄνθρωποι μέ κοστοῦμι καί γραβάτα (ἐμένα μοῦ ἀρέσουν πολύ οἱ γραβάτες, οὔτε ξέρω πόσες ἔχω), καλοχτενισμένοι, μέ προσεγμένη γενικῶς ἐμφάνιση, καί μίλησαν μιά γλῶσσα πού τήν καταλαβαίνει καί ὁ τελευταῖος πολίτης, γλῶσσα ἁπλή, ρέουσα καί χωρίς ἀκρότητες. Τήν γλῶσσα πού ἀπό τόν ΣΥΡΙΖΑ εἶχα ἀκούσει νά ὁμιλεῖ ὁ βουλευτής Σάμου κ. Σεβαστάκης, τόν ὁποῖο ἄκουγα μέ εὐχαρίστηση. Σημειώνω, λοιπόν, τίς ὁμιλίες, κυρίως τῶν τεχνοκρατῶν-ὑφυπουργῶν, οἱ ὁποῖοι ἔδειξαν ὅτι κατέχουν καλά τό ἀντικείμενο τό ὁποῖο τούς ἀνετέθη νά ὑπηρετήσουν.

Βεβαίως, ἄκουσα καί τόν ἀπίθανο Γιῶργο Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος βρέθηκε στό Κοινοβούλιο, ἐλέω τοῦ Νόμου, πού θέλει τούς τ. πρωθυπουργούς νά ἐκλέγονται χωρίς «σταυρό» καί νά καρπώνονται τίς ψήφους τίς ὁποῖες μέ κόπο συγκεντρώνουν οἱ λοιποί –ἀτυχεῖς– ὑποψήφιοι… Ὁμολογῶ ὅτι δέν πολυκατάλαβα τί ἤθελε νά πεῖ ὁ κληρονόμος ἑνός τόσο μεγάλου ὀνόματος… Ὁ ἄνθρωπος ἔχει «κολλήσει» στό 2010, ὅπως φαίνεται νά ἔχει «κολλήσει» στό 2015 ὁ νέος ἀρχηγός κόμματος τῆς Βουλῆς καί πρώην ὑπουργός Οἰκονομικῶν (πῶς νά τόν ξεχάσεις!) Γιάν(ν)ης Βαρουφάκης.

Τέλος, ἐπιτρέψτε μου νά ἀναφερθῶ στήν παλαιά ἀθλήτρια τοῦ ὑγροῦ στίβου Νόνη Δούνια, τήν ὁποία ὑποδέχθηκαν ὁρισμένοι γελοῖοι τῶν «σόσιαλ» μέ ἀνοίκειους χαρακτηρισμούς, λόγω τῆς –ἐπιτυχοῦς– σταδιοδρομίας της ὡς «μοντέλου». Μόνο πού ἡ ἐν λόγω βουλευτής Πειραιῶς ἔχει ἐπιτύχει σέ ὅλα τά στάδια τῆς ζωῆς της. Ὡς ἀθλήτρια, ὡς μοντέλο, ὡς ἠθοποιός, ὡς μέλος ὀργανώσεων ἀλληλεγγύης πρός πάσχοντες συνανθρώπους μας, ἐνῶ πρό ἡμερῶν ἐξελέγη πανηγυρικῶς καί δημοτική σύμβουλος Πειραιῶς! Καί τό σπουδαιότερο, ὡς μητέρα!