Ὁρατότης μηδέν

ΤΟ ΠΙΟ ΒΑΣΙΚΟ ἐπιχείρημα πού χρησιμοποίησε ἡ ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα γιά τήν νομοθέτηση τοῦ γάμου τῶν ὁμόφυλων ζευγαριῶν, ἦταν ἡ …ὁρατότητα.

Ἐθνική καραμέλα ἔγινε αὐτή ἡ λέξη στούς τρεῖς μῆνες τῆς διαβουλεύσεως (ἐσχάτως τήν δανείζεται καί τό πολιτικό λεξιλόγιο) καί σέ ἐλεύθερη μετάφραση σήμαινε ὅτι μέ τήν ἀπόκτηση ἀστικῶν δικαιωμάτων στό πλαίσιο τῆς ἰσότητας «θέλουμε νά πάψουμε νά κρυβόμαστε, θέλουμε νά εἴμαστε ὁρατοί.» Ἀλλά μερικούς μῆνες μετά τήν λήξη τῆς καμπάνιας καί τήν νομοθετική κατοχύρωση τοῦ δικαιώματος στόν γάμο, αὐτό πού ἀποδεικνύεται σέ πλεῖστες ὅσες περιπτώσεις εἶναι ὅτι οἱ εὐεργετηθέντες μόνο ὁρατοί δέν εἶναι. Ἀντί τῆς «ὁρατότητας» ἐπενδύουν στήν σεβαστή βεβαίως καί συνταγματικῶς κατοχυρωμένη «ἰδιωτικότητα».

Τήν ἀρχή ἔκανε ὁ ἔκπτωτος Πρόεδρος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ Στέφανος Κασσελάκης, ὁ ὁποῖος προσέβαλε τούς καλεσμένους του κατά τήν διάρκεια τοῦ τετραήμερου γλεντιοῦ στά Χανιά. Ἡ διοργανώτρια ἀμερικανική ἑταιρεία γάμων «μάζεψε» ὅλα τά κινητά τῶν προσκεκλημένων καί τά τοποθέτησε σέ εἰδικό κλωβό (ὅπως κάνουν στό Μαξίμου καί σέ κρίσιμα Ὑπουργεῖα γιά λόγους προστασίας τοῦ ἀπορρήτου καί ἐθνικῆς ἀσφαλείας), γιατί κρίθηκαν ὕποπτοι λήψεως φωτογραφιῶν ἀνάλογων μέ αὐτές τῶν παπαράτσι. Ἡ τυχόν δημοσιότης ἤ τυχόν ἀποθήκευση ἑνός στιγμιοτύπου στήν μνήμη ἑνός ἔξυπνου κινητοῦ θεωρήθηκε ἔγκλημα καθοσιώσεως. Ἡ ὁρατότης πρόκληση. Τόσο μεγάλη, πού πάνω ἀπό τόν χῶρο τοῦ μυστηρίου πετοῦσαν ντρόουνς γιά νά ἀναχαιτίζουν τά ἀδιάκριτα ντρόουνς τῆς «κλειδαρότρυπας».

Μετά τόν Στέφανο Κασσελάκη σειρά ἔλαβε ὁ σύμβουλος τοῦ Πρωθυπουργοῦ Ἀλέξης Πατέλης, ὁ ὁποῖος ἔγγαμος ὤν ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ μέ ἕναν κύριο πού φαίνεται καλό παιδί (τούς εἶδα ἕνα βράδυ σέ ἕνα ἰταλικό τοῦ Παγκρατίου), ἀποφάσισε ὅτι θέλει νά ἀνανεώσει τούς ὅρκους του μαζί του. Ἀλλά, τί περίεργο, καί αὐτός θέλει νά εἶναι ἀόρατος. Ἐνῷ στόν Σκάι παραμονές τοῦ γάμου ἐπαναλάμβανε κάθε δεύτερο λεπτό τήν λέξη «ὁρατότητα», τώρα δέν ἐπιθυμεῖ δημοσιότητα. Καί ὁ κύριος Πατέλης ἀπαγορεύει λοιπόν τά κινητά στόν χῶρο τοῦ πάρτυ. Προφανῶς γιά νά μήν ὑπάρχουν φωτογραφίες μέ τόν Πρωθυπουργό, ἄν πάει, καί βασικούς Ὑπουργούς ἀλλά καί πιθανόν γιά νά μήν ἀπαθανατιστεῖ νά φιλᾶ τόν σύζυγό του στό στόμα παρουσίᾳ δεκάδων κυβερνητικῶν ἀξιωματούχων. Ἡ ἀορασία –γιά νά μιλήσω μέ γλῶσσα ἐκκλησιαστική, ἀποτελεῖ στήν οὐσία ὁμολογία ὅτι αὐτό πού γίνεται, τό «μυστήριο» ἐννοῶ, εἶναι μή κανονικό.

Ἐνῷ ἔγινε μάχη ἰδεολογική, χύθηκαν τόνοι μελάνης γιά νά ὑποστηριχθεῖ ὅτι εἶναι ἀπολύτως φυσιολογικό. Καί ἄν ὑπάρχει τό ἐπιχείρημα ὅτι οἱ κύριοι Κασσελάκης καί Πατέλης εἶναι ἐπώνυμοι καί ὡς τῶν φρονίμων τά παιδιά πρίν πεινάσουν μαγειρεύουν, νά σᾶς δώσω καί δύο παραδείγματα ἀνωνύμων: Ζεῦγος ἀνδρῶν, ἕνας ἀστυνομικός καί ἕνας ἀλλοδαπός μέ καταγωγή ἀπό βαλκανική χώρα πού ζοῦν σέ ἀκριτικό νομό τῆς Θράκης, μετανάστευσαν σέ νησί τοῦ Ἰονίου γιά νά παντρευτοῦν. Θά μποροῦσε νά θεωρήσει κανείς ὅτι ἔτσι ἤθελαν, δέν εἶναι οἱ πρῶτοι οὔτε καί οἱ τελευταῖοι πού ἀναζητοῦν ἕνα εἰδυλλιακό μέρος γιά νά ἑνώσουν τίς ζωές τους, τό κάνουν καί οἱ στραίητ. Ἀλλά στό ἄκουσμα τῆς πληροφορίας, ὅτι οἱ νιόπαντροι κατέθεσαν μηνύσεις στό μισό προσωπικό τοῦ Δημαρχείου ἐπειδή θεώρησαν ὅτι τούς κοίταζε στραβά, ἡ ἀνάγνωση ἀλλάζει. Μᾶλλον δέν ἔνοιωθαν καλά μέ τήν ὁρατότητά τους. Δέν θά σταθῶ τέλος στό καλλιτεχνικό ζεῦγος πού παντρεύτηκε σέ νησί τοῦ Αἰγαίου, ἀλλά ἔκανε τήν δεξίωσή του διακριτικά ἔπειτα μέ πολλούς καλεσμένους σέ μιά ταράτσα τῶν Ἀθηνῶν –μακριά ἀπό τά φῶτα τῆς δημοσιότητας καί αὐτό.

Ὅλα αὐτά δέν μοιάζουν μέ ἀνοικτούς ὁρατούς γάμους καί μέ ὁρατότητα, ἀλλά μέ τήν ταινία πού φέρει τόν γνωστό τίτλο «ὁρατότης μηδέν». Δυστυχῶς. Ἐμεῖς μπορεῖ νά διατηροῦμε τίς ἐπιφυλάξεις καί τίς διαφωνίες μας γιά τόν γάμο τῶν ὁμόφυλων ζευγαριῶν πού ἔχει ὡς ἀπώτερο στόχο τήν τεκνοθεσία, ἀλλά καί ἐκεῖνοι δυστυχῶς δείχνουν νά ἀναιροῦν στήν πράξη τόν ἑαυτό τους. Ἡ ἰδιωτικότητα δέν ταυτίζεται οὔτε μέ τήν ὁρατότητα οὔτε μέ τήν ὑπερηφάνεια.