Ὅπως δείχνουν τά γεγονότα, ἡ στάση τῆς Κυβερνήσεως Σημίτη, στό θέμα των Ἰμίων, ἦταν ἡ ἀφετηρία γιά τόν καταιγισμό τῶν ἀμφισβητήσεων καί τῶν προκλήσεων τῶν γειτόνων εἰς βάρος τῆς πατρίδος μας.

Ἡ στήλη αὐτή αἰσθάνεται πολύ ἄνετα, σέ ὅ,τι ἀφορᾶ στό θέμα τῆς «πράσινης ἀνάπτυξης» (sic) καί τῆς «μηδενικῆς ἐκπομπῆς ρύπων τοῦ θερμοκηπίου» κράτησε ἐξ ἀρχῆς «μικρό καλάθι», ἐξέφρασε ἐπιφυλάξεις καί συνέστησε ψυχραιμία καί ὑπομονή.

Σπανίως βλέπω τα «πρωινάδικα» στήν τηλεόραση.

Ὅταν ἔχεις μπλέξει μέ τήν μουσική ἀπό πολύ μικρός, δέν μπορεῖς νά ἀντισταθεῖς σέ ἕναν διαγωνισμό γιά τό τραγούδι πού θά ἐκπροσωπήσει τήν χώρα μας στόν διαγωνισμό τραγουδιοῦ(;) τῆς Eurovision…

Σιδηροδρομική τραγωδία, λοιπόν, στήν Ἱσπανία, μέ πολλά θύματα.

Τό ἁλίευσα ἀπό τά «σόσιαλ», ὅπου δημοσιεύθηκε μέ τήν ὑπογραφή «Μπέσσυ Γιαννοπούλου». Συνυπογράφω καί ἐπαυξάνω.

Ἔχω λάβει ἀρκετά μηνύματα ἀπό ἀναγνῶστες καί φίλους, οἱ ὁποῖοι μέ ἐρωτοῦν γιατί δέν ἀσχολοῦμαι μέ τό φαινόμενο τῆς κυρίας Μαρίας Καρυστιανοῦ.

«Οὔτε Τέμπη στόν ἀέρα οὔτε ἄλλες τερατολογίες».

Ἔχουμε πλέον φθάσει στό σημεῖο πού ὅ,τι κινεῖται μέ ρόδες ἀργά ἤ γρήγορα θά κατέβει σέ κινητοποίηση!

Ἐάν δέν ὑπάρξει ἀποφασιστική παρέμβαση, ὥστε νά δημιουργηθοῦν ρήγματα στό, ἰσχυρό καί μέ στενούς δεσμούς μεταξύ τῶν ἐκφραστῶν του, καθεστώς τῶν δολοφονικῶν μουλάδων στό Ἰράν, δέν μπορεῖ νά ἐπέλθει ἡ πολυπόθητη –ἀπό τήν πλειοψηφία τῶν πολιτῶν– πολιτική ἀλλαγή.

Ἦταν ἕνα τραγούδι τοῦ ὁποίου τούς στίχους εἶχε γράψει ἡ ἀλησμόνητη παλιά μου γειτόνισσα (στήν Νίκαια) Σάσα Μανέτα καί τήν μουσική ὁ ἐπί σειράν ἐτῶν συνεργάτης καί καλός φίλος Γιῶργος Πολυχρονιάδης, ὁ ὁποῖος τό ἑρμήνευσε καί κέρδισε τό Πρῶτο Βραβεῖο στό «Φεστιβάλ Ἑλληνικοῦ Τραγουδιοῦ Θεσσαλονίκης», ὅταν ὑπῆρχε ἀκόμη Φεστιβάλ.

Πόσο «τυχαία» μπορεῖ νά εἶναι ἡ «ἀποκάλυψη» ἑνός βίντεο στό ὁποῖο παρουσιάζονται συνομιλίες πολιτικῶν, οἱ ὁποῖες πλήττουν τό κῦρος καί τήν ἀξιοπιστία τῆς Κυβερνήσεως τῆς Κύπρου, τήν ἑπομένη, σχεδόν, τῆς ἀναλήψεως τῆς Προεδρίας τῆς ΕΕ ἀπό τήν Κυπριακή Δημοκρατία;