Ἀξίζουν ἔπαινοι στόν Ἀμερικανό φρουρό τοῦ μνημείου τῶν πεσόντων, στό Ἄρλιγκτον

Πάντα, ὅταν πλησιάζω στό κτήριο τῆς ἐφημερίδας, ρίχνω μιά ματιά ἀπέναντι, στήν ὁδό Ἀραβαντινοῦ, στό σπίτι τῆς ἀλησμόνητης Ἄννας Συνοδινοῦ

Πάντα μέ ἀπασχολοῦσε τό θέμα τῶν Πανελληνίων ἐξετάσεων

«Ἐπί τέλους, κρύο!» σκέφθηκα καί ἄρχισα νά ντύνομαι.

Ἀπορεῖ ὁ φίλος μέ ὅσα συμβαίνουν στόν χῶρο τῆς πολιτικῆς, στήν ἐνδοχώρα

Ἀντιγράφω ἀπό τό ρεπορτάζ:

Πᾶμε τώρα νά δοῦμε τό «γιατί τώρα;», πού ἀκούγεται –κακῶς, κατά τήν ἄποψή μας– σχετικά μέ τίς ἀποκαλύψεις διαφόρων, πολύ σοβαρῶν, ὑποθέσεων διαφθορᾶς.

Ὅταν ἤμουν νεώτερος, εἶχα (καί) τήν «τρέλλα» τοῦ κυνηγιοῦ

Πάει καί ἡ «Μουριά»

Ἡ σιδηροδρομική τραγωδία (ἡ δεύτερη μέσα σέ λίγους μῆνες) στήν Ἱσπανία καλό θά εἶναι νά μᾶς διδάξει μερικά πράγματα

Ὁδηγοῦσα, ἐπιστρέφοντας ἀπό τήν κατάθεση στεφάνου στόν ἀνδριάντα τοῦ Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, στόν Πειραιᾶ

Ἐκτός ἀπό τήν ποντοπόρο ναυτιλία, αὐτήν, δηλαδή, μέ τά πολλά καράβια, τίς πολλές παραγγελίες γιά καινούργια βαπόρια, τίς διαπραγματεύσεις τῶν μετοχῶν τους στά ξένα (προσφάτως καί στό ἑλληνικό) Χρηματιστήρια, ὑπάρχει καί ἡ «μικρή».