Συμφωνοῦμε –ὡς στήλη– 100% μέ τήν παρέμβαση τοῦ σπουδαίου Σταύρου Ξαρχάκου, σχετικά μέ τήν ἀκατάσχετη προβολή τοῦ «τζόγου» ἀπό τά ἑλληνικά μέσα μαζικῆς ἐνημερώσεως.
Ἡ μιά στίς δυό διαφημίσεις ἀφορᾶ στό κάθε μορφῆς «στοίχημα», «τηλε-καζίνο», «ξυστό», «τζόκερ» καί, γενικῶς, ὅ,τι ἔχει σχέση μέ τόν «τζόγο»! Κοντεύουμε νά ξεπεράσουμε τούς Κινέζους, οἱ ὁποῖοι θεωροῦνται, παγκοσμίως, ὁ περισσότερο ἐπιρρεπής στά τυχερά παιγνίδια λαός!
Ἀλήθεια, γιατί καταργήθηκαν οἱ διαφημίσεις τῶν τσιγάρων καί μειώθηκαν οἱ διαφημίσεις τοῦ ἀλκοόλ; Ἄν ἐνθυμούμεθα καλῶς, τά μέτρα ἐλήφθησαν γιά τήν προστασία τῶν πολιτῶν, ἀφοῦ τσιγάρο καί ἀλκοόλ προκαλοῦν ἀνίατες ἀσθένειες καί ἐθισμό ἐπικίνδυνο. Ὁ «τζόγος» δέν εἶναι κάτι ἀνάλογο; Τώρα, θά μοῦ πεῖτε ὅτι, σέ δύσκολους καιρούς γιά τά ΜΜΕ, ἡ διαφήμιση (ἔστω καί ὑπερβολική) τῶν τυχερῶν παιγνίων εἶναι μιά βαθειά εἰσπνοή. Εἶναι, ὅμως, αὐτό ἀρκετό γιά νά μᾶς κάνει νά δεχθοῦμε ὅτι ὁ ἀνελέητος βομβαρδισμός μέ τά προϊόντα τζόγου, δέν πρέπει –ἄν ὄχι νά διακοπεῖ– νά περιορισθεῖ; Καί καλά, ὅταν ὁ τζόγος παιζόταν στά «πρακτορεῖα», ὅπου ἔπρεπε νά πᾶς καί νά ἐκτεθεῖς.
Τώρα, ἔχει μπεῖ παντοῦ! Στά κινητά τηλέφωνα, στά τάμπλετ, στούς ὑπολογιστές! Καί ἡ διαφήμιση, καταιγιστική, σέ προσκαλεῖ σέ ἕναν κόσμο ἀπό τόν ὁποῖο –εἶναι βέβαιο– κανείς δέν βγαίνει κερδισμένος, ἐκτός ἀπό τά ἀφεντικά τῶν «στοιχηματικῶν».
Παλιότερα, ὁ ἀδελφός μου, πού ταξίδευε σέ ὅλο τόν κόσμο (ναυτικός), μοῦ μιλοῦσε γιά τόν τζόγο σέ χῶρες τῆς Ἄπω Ἀνατολῆς. Ἀπό κοκορομαχίες μέχρι τό «ποῦ θά κάτσει ἡ μύγα» καί ἄλλες ἐξωφρενικές περιπτώσεις στοιχηματισμοῦ. Τώρα, βλέπεις ἕναν ἀγῶνα ποδοσφαίρου καί, ξάφνου, ἕνας παίκτης παραχωρεῖ ἕνα κόρνερ χωρίς νά ὑπάρχει λόγος. Γιά τόν πολύ κοσμο, εἶναι «ἕνα ἁπλό λάθος». Γιά ἐκείνους, ὅμως, πού ἔχουν στοιχηματίσει «πόσα κόρνερ θά σφυρίξει ὁ διατητητής», ἡ κίνηση αὐτή ἔχει τεράστια σημασία!
«Ἀπό τότε πού βγῆκε τό στοίχημα, πέθανε τό ποδόσφαιρο» ἔχει πεῖ ἕνας σπουδαῖος προπονητής, πού σταμάτησε νά ἀσχολεῖται μέ τό ποδόσφαιρο, παρά τό ὅτι βρισκόταν στό ζενίθ τῆς καριέρας του. Κι ἔχει ἀπόλυτο δίκιο, διότι τώρα, μέ τά διάφορα «εἰδικά» στοιχήματα, «δέν ξέρεις ἀπό ποῦ θά σοῦ ἔρθει», πού λέει ὁ λαός. Ἰδιαίτερα στίς «μικρές» κατηγορίες (τήν Γ΄ Ἐθνική) τοῦ ποδοσφαίρου, πού εἶναι –ὑποτίθεται– «ἐρασιτεχνικές», βλέπεις πράγματα ἀπίθανα καί τρίβεις τά μάτια σου. Διότι, ἐκτός τοῦ «νομίμου» στοιχήματος, ὑπάρχει καί τό «παράνομο», πού κινεῖται σέ «σκοτεινά λαγούμια» καί κανείς δέν μπορεῖ νά βρεῖ ἄκρη!
Πολύ σωστά, λοιπόν, παρενέβη ὁ Σταῦρος Ξαρχάκος, στήν ἀρχή τῆς ὑπέροχης συναυλίας του στό Ἡρώδειο, καί ἔθεσε θέμα γιά τήν ἀκραία προβολή τοῦ «τζόγου» ἀπό τά μέσα μαζικῆς ἐνημερώσεως.
«Καί τί θελεις νά γίνει; Νά σταματήσει νά ὑπάρχει κι αὐτό τό ἔσοδο γιά τά μέσα, τήν ὥρα πού ἡ διαφήμιση ἔχει πέσει πολύ χαμηλά;» θά ποῦν κάποιοι. Μπορεῖ καί νά ἔχουν δίκιο, ἀλλά τότε γιατί σταματήσαμε τήν διαφήμιση τῶν προϊόντων τοῦ καπνοῦ καί πετύχαμε δραστική μείωση τοῦ καπνίσματος; Τί εἶναι προτιμότερο; Ἡ κάθε μορφῆς διασφάλιση τῆς ὑγείας τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου ἤ μόνο «τά λεφτά»;

