Δυό, πολύ ὄμορφα, ἀφιερώματα εἴδαμε αὐτές τίς ἡμέρες σχετικά μέ τό γήπεδο τῆς Λεωφόρου Ἀλεξάνδρας.
Φυσικά, τό καλύτερο θά ἦταν νά δημιουργηθεῖ ἕνα νέο, σύγχρονο γήπεδο στό ἴδιο σημεῖο. Ὅπως, ὅμως, ἔχει καταντήσει ἡ Ἀθήνα, ἀπό πλευρᾶς κυκλοφοριακοῦ, κάτι τέτοιο εἶναι μᾶλλον ἀδύνατο. Βεβαίως, σέ πολλές μεγάλες πόλεις, τά γήπεδα τῶν ὁμάδων βρίσκονται «στήν καρδιά», ἀλλά ἐκεῖ ἡ δόμηση ἔχει ἀκολουθήσει κανόνες καί κανονισμούς.
Ὁ Παναθηναϊκός, λοιπόν, μετακομίζει στήν περιοχή τοῦ ἀρχαίου Ἐλαιῶνα, σέ ἕνα γήπεδο μοντέρνο, μέ βάση τίς σύγχρονες ἀπαιτήσεις καί προδιαγραφές. Τί θά γίνει, ὅμως, μέ τήν «ἀνάπλαση» τῆς περιοχῆς τοῦ γηπέδου στήν Λεωφόρο Ἀλεξάνδρας; Καλό καί σωστό εἶναι, στό πάρκο πού σχεδιάζεται νά δημιουργηθεῖ, νά διατηρηθοῦν κάποια σημεῖα πού νά θυμίζουν ὅτι ἐκεῖ, γιά 104 χρόνια, ὑπῆρχε ἕνας ἀθλητικός χῶρος, συνδεδεμένος ἄρρηκτα μέ τήν ἱστορία καί τόν παλμό τῆς πόλεως. Ἡ ΑΕΚ καί ὁ Ὀλυμπιακός εὐτύχησαν νά ἀποκτήσουν τά νέα τους γήπεδα στόν ἴδιο χῶρο ὅπου στεγάζονταν ἀπό τά πολύ παλιότερα χρόνια. Ὁ Παναθηναϊκός δέν μπόρεσε νά ἔχει τήν ἴδια τύχη.
Κάτι, ὅμως, πρέπει νά ἀπομείνει στήν «ἀνάπλαση», πού νά θυμίζει τίς μεγάλες μορφές πού ἀγωνίσθηκαν ἐκεῖ, νά θυμίζει τά μεγάλα μάτς τῆς ὁμάδας, ἀλλά καί τῆς Ἐθνικῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία ἐκεῖ ἔπαιξε τά πρῶτα της ἐπίσημα παιγνίδια, ἀλλά καί σημείωσε ἱστορικές προκρίσεις, ἡ μιά ἐκ τῶν ὁποίων τῆς ἀπέφερε τό «Θαῦμα» τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κυπέλλου, τό 2004. Ἔχουμε δεῖ κάποια ἀρχιτεκτονικά σχέδια, τά ὁποῖα εἶναι μιά χαρά καί διατηροῦν τμῆμα τῶν κερκίδων, συνδυάζοντάς το μέ πράσινο καί ὄμορφους κοινόχρηστους χώρους.
Οἱ μεγάλες πόλεις, ἰδιαίτερα ἡ Ἀθήνα, πού στερεῖται πρασίνου, ἀλλά καί χώρων ἀναπνοῆς, χρειάζονται αὐτές τίς ἀπαραίτητες γιά τήν λειτουργία τους ὀάσεις. Ἄς ὑπάρξει ἡ ἀνάλογη προσοχή καί μέριμνα, μήν ἔχουμε κι ἐκεῖ κανένα μόρφωμα ὅπως στό δῆθεν πάρκο τοῦ Ἑλληνικοῦ, τό ὁποῖο ἔχει ἤδη μεταβληθεῖ σέ «τσιμέντο νά γίνει». Κι ἄν προβλεφθεῖ ἕνα λειτουργικό σχέδιο, ἕνα σχέδιο πού νά περιλάβει καί τήν ἀπέναντι ἀπό τό γήπεδο ἔκταση τῶν κατεστραμμένων «Προσφυγικῶν», καλό θά εἶναι ὅλη ἡ περιοχή νά ἀλλάξει πρός τό καλύτερο, νά ἀποκτήσει ἡ Ἀθήνα τόν πνεύμονα πού τόσα χρόνια δέν μπόρεσε νά ἀποκτήσει.
Βεβαίως, γιά τούς φιλάθλους τῆς χώρας καί γιά τούς ὀπαδούς του Παναθηναϊκοῦ, ἡ «Λεωφόρος» θά παραμείνει στήν μνήμη σάν ἕνα κομμάτι τῆς σύγχρονης Ἱστορίας, ἕνα κομμάτι πού γνώρισε δόξες καί σείσθηκε ἀπό ἰαχές νίκης καί χαρᾶς, ἀλλά καί ἀπό ἄλλα γεγονότα, ὅπως ἐκείνη ἡ καταστροφική ἐπέλαση τῶν φιλάθλων τοῦ Παναθηναϊκοῦ καί τοῦ Ὀλυμπιακοῦ, ὅταν ὑποπτεύθηκαν «στημένο» παιγνίδι καί ἔκαναν τό γήπεδο «γῆς Μαδιάμ»! Ἦταν μιά ἀπό τίς ἐλάχιστες φορές πού οἱ ὀπαδοί τῶν δυό ὁμάδων «συμφώνησαν καί ἑνώθηκαν», ἀλλά ὄχι γιά καλό σκοπό!
Μέ τό καλό νά πάει ὁ Παναθηναϊκός στό γήπεδό του, μέ τό καλό νά ἀξιοποιηθεῖ ἡ «Λεωφόρος», μέ τό καλό ὅλα. Καί, γιά νά ἀναφέρω καί τήν δική μου ὁμάδα, ἄς βρεθεῖ ἐπί τέλους «σπιτωμένος» ὁ ἱστορικός Ἐθνικός Πειραιῶς!

