τοῦ Κώστα Κόλμερ

τοῦ Δημήτρη Καπράνου

Η κρίσις τῆς Ἱστορίας εἶναι δικαία καί σίγουρα δέν θά ἔχει καμμία σχέση μέ αὐτήν τοῦ Διεθνοῦς Ποινικοῦ Δικαστηρίου τῆς Χάγης, πού κατεδίκασε τόν στρατηγό Ράτκο Μλάντιτς σέ ἰσόβια κάθειρξη

Γιά ἀρκετά χρόνια, ἐργάσθηκα ὡς ἀνταποκριτής νορβηγικοῦ πρακτορείου εἰδήσεων (International Press Features) μαζί μέ τόν Νορβηγό συνάδελφό μου καί συγγραφέα Ράγκναρ Γκράντ Στένε, ὁ ὁποῖος ἔμεινε στόν Πειραιᾶ ἀρκετά χρόνια, πρίν μετοικήσει στίς ΗΠΑ, ὅπου καί ἀπεβίωσε

Ἀπό τό ἀρχεῖο τῆς «Ἑστίας», 27 Αὐγούστου 1926

Λίγα ἔργα τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς τέχνης ἔχουν ἀσκήσει τόσο βαθειά ἐπιρροή στήν ἱστορία τοῦ δυτικοῦ πολιτισμοῦ ὅσο ὁ «Δορυφόρος» (αὐτός πού φέρει τό δόρυ) τοῦ Πολυκλείτου

ΝΙΚΌΛΑΟΣ ΑΝΑΔΙΏΤΗΣ

Μπορεῖ στό Κοσσυφοπέδιο νά ὑπάρχουν τουρκικοί δῆμοι, στήν Ἑλλάδα ὅμως δέν ὑπάρχουν