Τί τά θέλεις τά πτυχία; Ἰνφλουένσερ μέ ὑγεία!

Πολύ ἀμφιβάλλω ἄν θά μπορέσει νά κάνει κάτι ὁ νόμος γιά τήν ἀπαγόρευση στά παιδιά κάτω τῶν δεκαπέντε ἐτῶν νά «σερφάρουν» στίς γνωστές «πνευματοβόρες» πλατφόρμες τοῦ διαδικτύου

Καλό εἶναι νά θυμόμαστε τό κλασσικό ρητό «τό ἀπαγορευμένο εἶναι τό πιό ἑλκυστικό».

Καλό εἶναι νά θυμόμαστε τό πῶς, πιτσιρικᾶδες ἀκόμη, βρίσκαμε τρόπους νά καπνίζουμε κρυφά ἀπό τούς γονεῖς μας ἤ νά «μελετᾶμε» πονηρά καί τολμηρά περιοδικά, πού τά ξετρυπώναμε μέ χίλιους δυό τρόπους.

Θυμᾶμαι, στίς πρῶτες τάξεις τοῦ Γυμνασίου, ὅτι τό «Ὁ ἐραστής τηῆς Λαίδης Τσάτερλυ» καί κάποια ἀμερικάνικα περιοδικά «Playboy» τά «δανειζόμασταν» ὁ ἕνας ἀπό τόν ἄλλον καί ἄλλαζαν χέρια μέ ταχύτητες διαστημικές!

Ὅσο ἀπαγορεύεις κάτι, τόσο πιό ἐπιθυμητό τό κάνεις, ἰδιαίτερα ὅταν ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος δέχεται τήν ἀπαγόρευση εἶναι νέος καί δυναμικός. Ὡστόσο, δέν μπορῶ παρά νά θεωρήσω λογική τήν κυβερνητική παρέμβαση καί νά παραδεχθῶ ὅτι αὐτές οἱ διάφορες «πλατφόρμες» ἔχουν ἰσοπεδώσει τά πάντα, ἔχουν αἰχμαλωτίσει τήν προσοχή καί τήν σκέψη τῶν νέων, ἀλλά καί τῶν μεγαλύτερων.

Τά ἀποτελέσματα εἶναι ἀπολύτως ὁρατά. Οἱ τέσσερεις στούς δέκα νέους Ἕλληνες θέλουν νά γίνουν «ἰνφλουένσερ»! Δηλαδή, θέλουν νά βγάλουν γρήγορο καί εὔκολο χρῆμα, ἀποκτῶντας δημοσιότητα καί χωρίς νά ὑπάρχει ἡ ἀνάγκη τῶν ἀκαδημαϊκῶν σπουδῶν, πτυχίων, πανεπιστημίων, κόπων καί λοιπῶν βασάνων!

Τά παραδείγματα, ἄπειρα. Κοπέλες καί ἀγόρια, πού μιλοῦν μέ δεκαπέντε λέξεις, πού συνεννοοῦνται μέ χειρονομίες, ἔχουν ἀποκτήσει περιουσίες, καταστήματα πωλήσεων καί ἄλλες, κερδοφόρες δραστηριότητες, χωρίς νά χρειασθεῖ νά περάσουν ἀπό τίς συμπληγάδες τῶν «Πανελληνίων», χωρίς νά βασανισθοῦν σέ «φροντιστήρια» καί νά κυνηγήσουν μεταπτυχιακά. Ἀρκεῖ νά «πιάσουν» κάποιες ἐμφανίσεις τους στό TikTok καί σέ ἄλλες (δέν τίς γνωρίζω, πιστέψτε με) «πλατφόρμες» τοῦ ἴντερνετ, νά ἀποκτήσουν δημοτικότητα καί νά κερδίζουν ὅσο μποροῦν περισσότερα «βιούς», τά ὁποῖα θά μεταφράσουν σέ χρόνο διαφημίσεων καί θά εἰσπράττουν ποσά πού ἐπιστήμονες, μεταπτυχιακοί, καθηγητές καί ἐρευνητές δέν θά δοῦν οὔτε στά ὄνειρά τους

Πᾶνε πιά ἐκεῖνα πού ξέραμε «γιατρός ἤ δικηγόρος» ἤ «νά πάρει ἕνα χαρτί, νά μπεῖ στό Δημόσιο καί νά κάνει οἰκογένεια». Τώρα, ἀφ’ ἑνός τά «χαρτιά» δέν ἔχουν πέραση,ἀφ’ ἑτέρου μιά καλή «ἰνφλουένσερ» κάνει διακοπές στήν Καραϊβική καί Σαββατοκύριακα στό Ντουμπάι, ἐνῷ τά ἄλλα παιδιά ἀγωνίζονται νά τελειώσουν σπουδές, νά ἀποκτήσουν τά πολυπόθητα «χαρτιά» καί νά μποῦν στόν δύσκολο –πολύ δύσκολο πλέον– ἀγῶνα τῆς ζωῆς.

Βεβαίως, ὑπάρχουν καί ἄλλα ἐπαγγέλματα, ὅπου χωρίς «ἀκαδημαϊκές» σπουδές μπορεῖς νά κερδίζεις ἀρκετά καλά χρήματα. Τεχνῖτες δέν ἔχουμε, ἐμπειρικούς ναυτικούς δέν ἔχουμε. Ψάχνεις ὑδραυλικό μέ τό κυάλι κι ὅταν τόν βρεῖς σοῦ λέει «τόσα μέ ΦΠΑ – τόσα χωρίς» κι ἐσύ, πού ὑπολογίζεις καί τό εὐρώ, λές «χωρίς» καί… πάει λέγοντας.

Ἀλλά γιατί νά γίνεις τεχνίτης, ὑδραυλικός, ἠλεκτρολόγος, φανοποιός; Ἔτσι καί γίνεις «ἰνφλουένσερ» καί πιάσεις καλή θέση στίς πλατφόρμες, ἔλυσες τό πρόβλημά σου! Πῶς τό ἔλεγε ὁ Λουκιανός; «Δέκα μεῖον πέντε, μεῖον πέντε, ἕξι διά δύο σύν ὀκτώ» γιά νά καταλήξει στό «Κι ὅμως, κατά βάθος, κάπου ὑπάρχει λάθος». Κατά βάθος, βαδίζουμε ὁλοταχῶς πρός… τόν τοῖχο, πιστεύοντας ὅτι, ξαφνικά, εἴμαστε «ἐνημερωμένοι», «πληροφορημένοι» καί «ἐλεύθεροι νά ποῦμε τήν ἄποψή μας», ἐνῷ στήν οὐσία «κάπου τήν ἔχουμε πατήσει κι οἱ δυό»…