Τό ΔΝΤ αἰσιοδοξεῖ, οἱ ἐπενδυτές διστάζουν

Ενας στούς δύο Ἕλληνες CEOs πού συμμετεῖχαν σέ ἔρευνα τῆς Ernst & Young (EY), ἐπισημαίνει ὅτι προγραμματισμένες ἐπενδύσεις καθυστεροῦν, καθώς οἱ ἐπενδυτές ἔρχονται ἀντιμέτωποι μέ ἕνα ρευστό περιβάλλον ἀναδυομένων κινδύνων καί ἐξωτερικῶν προκλήσεων. 

Καί τοῦτο παρά τίς αἰσιόδοξες προβλέψεις τοῦ ΔΝΤ (ἰδέ παρακάτω θέμα). Ἡ πιό πρόσφατη ἔκδοσις τῆς ἐρεύνης τῆς ΕΥ, CEO Outlook Pulse, γιά τήν Ἑλλάδα καταγράφει τούς στόχους καί τίς προτεραιότητες τῶν ἐπί κεφαλῆς 30 μεγάλων ἑλληνικῶν ἐπιχειρήσεων, πού ἐμφανίζονται ὁριακῶς πιό εὐαίσθητοι ὡς πρός τήν προοπτική μίας ἐπιβραδύνσεως τῆς παγκοσμίου οἰκονομίας συγκριτικῶς πρός τούς ὁμολόγους τους διεθνῶς. Τό σύνολο τοῦ δείγματος τῶν ἐπί κεφαλῆς ἐπιχειρήσεων στήν Ἑλλάδα ἀναμένουν μία ὕφεση ὁποιουδήποτε βαθμοῦ στήν παγκόσμιο οἰκονομία, ἐνῷ σχεδόν ὅλοι (97%) ἀναμένουν τό ἴδιο στίς ἀγορές στίς ὁποῖες δραστηριοποιοῦνται.

Συγχρόνως, οἱ Ἕλληνες CEOs διαφοροποιοῦνται ὡς πρός τίς ἐκτιμήσεις τους γιά τήν διάρκεια καί τήν σοβαρότητα τῆς ὑφέσεως: τό 50% (ἔναντι 36% παγκοσμίως) ἀναμένει μία ἤπια ἀλλά ἐπίμονη ὕφεση στίς παγκόσμιες ἀγορές, ἐνῷ τό 40% (ἔναντι 41% στό παγκόσμιο δεῖγμα) προβλέπει μία σοβαρά ἀλλά προσωρινή ὕφεση.

Τήν ἴδια ὥρα, πάνω ἀπό τούς μισούς (54%) ἐκτιμοῦν ὅτι οἱ δημοσιονομικές καί πολιτικές ἀποφάσεις θά μετριάσουν τίς ἐπιπτώσεις μίας ἐνδεχομένης ὑφέσεως, ἐνῷ τό 87% ἀνησυχεῖ ὅτι ἐλάχιστα ἀνώτερα στελέχη τους διαθέτουν ἐμπειρία στήν διοίκηση μίας ἐπιχειρήσεως σέ περίοδο ὑφέσεως.

Σέ ἐρώτηση γιά τό πῶς ἐπηρεάζουν τά ἐπενδυτικά τους σχέδια οἱ παγκόσμιες ἐξελίξεις, ἕνας στούς δύο (53%) ἀπήντησε ὅτι καθυστερεῖ τίς προγραμματισμένες ἐπενδύσεις μέχρι νά βελτιωθεῖ τό γεωπολιτικό κλῖμα, ἐνῷ σχεδόν τό ἕνα τρίτο ἐδήλωσε, ἐξ ἴσου, ὅτι διέκοψε ἐπενδυτικά σχέδια (33%), μετατοπίζει λειτουργικά κεφάλαια (33%) ἤ ὅτι ἀποσύρεται ἀπό συγκεκριμένες ἀγορές (33%). Ἡ ἐξέλιξις τῶν διπλωματικῶν καί οἰκονομικῶν σχέσεων μέ τήν Κίνα (30%) καί οἱ περιοριστικές ρυθμιστικές, ἐμπορικές καί ἐπενδυτικές πολιτικές (27%) ἀνεφέρθησαν ὡς οἱ σημαντικώτερες ἀρνητικές παγκόσμιες ἐξελίξεις.

Ὡστόσο, ὅταν ἐκλήθησαν νά κατονομάσουν τόν μεγαλύτερο κίνδυνο γιά τήν ἀνάπτυξη τῆς ἐπιχειρήσεώς τους, τό 40% τῶν CEOs στήν Ἑλλάδα ἀνέφερε τίς αὐξανόμενες ἀπειλές κυβερνοασφαλείας – ποσοστό ἴδιο μέ τήν κλιμάκωση τῶν γεωπολιτικῶν ἐντάσεων (40%) καί μεγαλύτερο ἀπό αὐτό πού συνεγκέντρωσαν ἡ ἀβεβαιότης γύρω ἀπό τήν νομισματική πολιτική καί ἡ αὔξησις τοῦ κόστους κεφαλαίων (37%).

Προκειμένου οἱ ἐπιχειρήσεις τους νά ἀναδυθοῦν ἰσχυρότερες ἀπό μία ἐνδεχομένη ὕφεση καί νά ἀποκτήσουν πλεονέκτημα ἔναντι τῶν ἀνταγωνιστῶν τους, οἱ μισοί Ἕλληνες CEOs (50%) ἐδήλωσαν ὅτι αὐξάνουν τίς ἐπενδύσεις στίς ἐπιχειρησιακές λειτουργίες, συμπεριλαμβανομένων ἐσωτερικῶν λειτουργιῶν, ὅπως οἱ χρηματοοικονομικές καί οἱ λογιστικές διεργασίες, καθώς καί ἡ ἐφοδιαστική ἁλυσίδα καί τά logistics. Θά ἐπενδύσουν, ἐπίσης, στήν ἀνθεκτικότητα (47%), συμπεριλαμβανομένης τῆς διαχειρίσεως τοῦ γεωπολιτικοῦ κινδύνου καί τῆς οἰκοδομήσεως ψηφιακῆς ἐμπιστοσύνης, στήν ἐμπειρία πελάτη καί στό marketing (40%), ἀλλά καί στό ἀνθρώπινο ταλέντο (37%), μεταξύ ἄλλων, στήν εὐεξία (wellbeing) καί στήν ἀνάπτυξη τῶν δεξιοτήτων τοῦ ἀνθρωπίνου δυναμικοῦ τους.

Ειδήσεις / Άρθρα

Ἡ Τουρκία «χαρτογραφεῖ» εὐαίσθητα σημεῖα τῆς Ἑλλάδας

Εφημερίς Εστία
Τοῦρκος ἀπόστρατος ὑποστράτηγος καταγράφει νησιά, λιμάνια, ἐνεργειακά δίκτυα καί ὑποθαλάσσια καλώδια ὡς «στρατηγικές εὐαισθησίες» τῆς Ἑλλάδας καί εἰσάγει στήν ἐξίσωση τήν ἔννοια τῆς «ἀσύμμετρης ἀπάντησης»

Σάββατον 20 Αὐγούστου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Πρό 60 ετων

ΚΕΡΚΥΡΑ ΚΑΙ ΥΔΡΑ ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΟΘΟΝΗ

Εφημερίς Εστία
Για τον κινηματογράφο τα ελληνικά νησιά αποτελούν, εδώ και δεκαετίες, σκηνικά γεμάτα φως και ιστορία

Παυλόπουλος: Ἡ Ἀποκλειστική Οἰκονομική Ζώνη τῶν κρατῶν-μελῶν εἶναι καί ΑΟΖ τῆς ΕΕ

Εφημερίς Εστία
«Είναι θεσμικῶς αὐτονόητο ὅτι ἡ Ἀποκλειστική Οἰκονομική Ζώνη (ΑΟΖ) τῶν κρατῶν-μελῶν εἶναι καί ΑΟΖ τῆς ἴδιας τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης»

Βεστφαλιανή τάξις ἐναντίον ἠθικιστικῆς ἡγεμονίας: Ἡ σύγκρουσις Ρωσσίας-Δύσεως γιά τούς κανόνες τοῦ διεθνοῦς συστήματος

Εφημερίς Εστία
Πῶς ἡ στροφή τῆς Δύσεως ἀπό τήν ἠθική στόν «ἠθικισμό» καί τήν νομική ἀσυμμετρία ἀποδομεῖ τήν διπλωματία, ὑπονομεύει τήν στρατηγική σκέψη καί συγκρούεται μέ τήν προσήλωση τῆς Μόσχας στήν κρατική κυριαρχία.