Eντονη κριτική γιά τήν διαχείριση τῶν ἀγροτικῶν ἐνισχύσεων ἄσκησε ὁ Κώστας Καραμανλῆς, ἐπισημαίνοντας φαινόμενα ἀδιαφάνειας καί ἀκόμη καί «σκανδαλώδους» κατανομῆς ἐπιδοτήσεων, μέ χαρακτηριστικά πελατειακῆς λογικῆς.
Ὅπως ἀνέφερε στήν ὁμιλία του στήν ἐπετειακή ἐκδήλωση γιά τά 75 χρόνια ἀπό τήν ἵδρυση τῆς Κεντρικῆς Συνεταιριστικῆς Ἑνώσεως Ἀμπελοοινικῶν Προϊόντων, ἡ πρακτική αὐτή ὁδηγεῖ σέ μή παραγωγική ἀξιοποίηση τῶν εὐρωπαϊκῶν πόρων, ὑπονομεύοντας τήν ἀποδοτικότητά τους καί στερῶντας ἀπό τόν ἀγροτικό κόσμο κρίσιμα ἐργαλεῖα ἀναπτύξεως.
Ἐπεσήμανε ἀκόμη ὅτι τό πρόβλημα ἐπιτείνεται ἀπό κοντόφθαλμες ἐπιλογές στήν ἱεράρχηση τῶν ἀναγκῶν, οἱ ὁποῖες ἔχουν ὡς ἀποτέλεσμα τήν χαμηλή ἀποτελεσματικότητα τῶν ἐνισχύσεων καί τήν ἀδυναμία οὐσιαστικῆς στηρίξεως τῶν παραγωγῶν. Οἱ καθυστερήσεις στήν καταβολή ἀποζημιώσεων καί οἱ ζημίες ἀπό φυσικές καταστροφές, ἀσθένειες καί ζωονόσους ἐπιβαρύνουν περαιτέρω τήν ἤδη δύσκολη κατάσταση.
Ὁ πρώην Πρωθυπουργός περιέγραψε ἕνα ἀσφυκτικό περιβάλλον γιά τόν πρωτογενῆ τομέα, κάνοντας ἀναφορά στήν ραγδαία αὔξηση τοῦ κόστους παραγωγῆς, τήν μείωση τῶν τιμῶν παραγωγοῦ καί τήν συνεχῆ συρρίκνωση τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος. Παραλλήλως, ἀνέδειξε χρόνιες διαρθρωτικές ἀδυναμίες, ὅπως ὁ μικρός καί κατακερματισμένος κλῆρος, ἡ γήρανσις τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ καί τό χαμηλό ἐπίπεδο καταρτίσεως, πού περιορίζουν τήν ἀνταγωνιστικότητα τῆς ἑλληνικῆς γεωργίας.
Ἰδιαίτερη ἔμφαση ἔδωσε καί στό ἐνεργειακό κόστος, σημειώνοντας ὅτι ἡ ἔλλειψις ἐνεργειακῆς αὐτονομίας ἐπιβαρύνει σημαντικά τούς παραγωγούς, ἐνῷ ὑπεγράμμισε τήν ἀνάγκη ἐπενδύσεων, ὅπως σέ μικρές φωτοβολταϊκές μονάδες, γιά τήν μείωση τοῦ κόστους παραγωγῆς. Ἐντός λοιπόν τοῦ συγκεκριμένου πλαισίου, ὁ Κώστας Καραμανλῆς ἐτόνισε ὅτι τά προβλήματα τοῦ ἀγροτικοῦ τομέως δέν εἶναι ἀποσπασματικά, ἀλλά συνθέτουν μιά συνολική ἀπειλή γιά τήν βιωσιμότητα τῆς περιφέρειας καί τήν ἀναπτυξιακή προοπτική τῆς χώρας. Ὅπως ἐσημείωσε, ἡ ἐγκατάλειψις τῆς ὑπαίθρου καί ἡ ἀπομάκρυνσις τῶν νέων ἀπό τήν ἀγροτική δραστηριότητα συνδέονται ἀμέσως μέ τήν δημογραφική κρίση καί ἐνέχουν σοβαρούς κινδύνους γιά τό μέλλον.
Καταλήγοντας, ὑπεγράμμισε μέ ἔμφαση ὅτι ἡ ἀντιμετώπισις αὐτῶν τῶν προκλήσεων ἀποτελεῖ «πατριωτικό χρέος», καλῶντας σέ ἕνα ὁλοκληρωμένο σχέδιο στηρίξεως τοῦ πρωτογενοῦς τομέως. Ἕνα σχέδιο πού, ὅπως ἀνέφερε, πρέπει νά στηρίζεται στήν διαφάνεια, τήν σωστή ἀξιοποίηση τῶν πόρων, τήν στήριξη τῶν νέων ἀγροτῶν καί τήν ἐνίσχυση τῆς ἀνταγωνιστικότητος, ὥστε νά διασφαλιστεῖ ἡ οἰκονομική καί κοινωνική συνοχή τῆς ἑλληνικῆς περιφέρειας.

