Ὅσο περνᾶ ὁ καιρός καί ξετυλίγεται ὁ μίτος

Ὅσο περνᾶ ὁ καιρός, τόσο θά ἔχουμε «ἀποκαλύψεις» σχετικές μέ τήν κρίση τοῦ 2010–2017.

Γιά νά λέμε τήν ἀλήθεια, οἱ κάπως μεγαλύτερης ἡλικίας, πού γνώριζαν πολλούς ἀπό τούς πρωταγωνιστές τῆς «πρώτη φορά» Κυβερνήσεως τῆς Ἀριστερᾶς μέ τήν λαϊκή Δεξιά, πού γνώριζαν πρόσωπα καί διαδρομές, ἐξέφραζαν συχνά τήν ἀπορία: «Μά, αὐτός, βρέ παιδί μου; Αὐτός;». Βεβαίως, στήν πολιτικοί εἶναι πάρα πολλοί οἱ «αὐτός, βρέ παιδί μου;», πού κατέλαβαν, καταλαμβάνουν καί θά ἐξακολουθήσουν νά καταλαμβάνουν μέ ἀνευθυνότητα θέσεις εὐθύνης. Ἀλλά, γιά νά λέμε τήν ἀλήθεια, τότε τό παρακάναμε!

Τώρα, ὅμως, πού –ἐπί τέλους– ἄνοιξαν στόματα καί ὁ μίτος τῆς χρεωκοπίας ξετυλίγεται, μᾶς προκαλοῦν ἔνταση καί θυμηδία τά ὅσα ἔλεγαν τότε γιά ἐμᾶς οἱ ἀνεπρόκοποι καρεκλοκένταυροι Εὐρωπαῖοι, πού βρῆκαν μιά χαλαρή οἰκονομία καί ἀποφάσισαν νά τῆς φορτώσουν ὅλες τίς ἁμαρτίες τοῦ κόσμου. Προσέξτε, ὄχι τῆς Εὐρώπης, ἀλλά τοῦ κόσμου ὁλόκληρου!

Διότι, ὅπως ἀποκαλύπτεται πλέον μέ στοιχεῖα καί δηλώσεις ἐπώνυμες, ἡ χώρα μας –μέ μιά Κυβέρνηση πού κέρδισε τίς ἐκλογές καλλιεργῶντας τοξικότητα καί ἔχοντας τά ἐξωνημένα (καί κατόπιν χρεωκοπήσαντα) «ἐργολαβικά» μέσα ἐνημερώσεως νά ἀνακαλύπτουν καθημερινά «σκάνδαλα» σέ μιά χώρα πού καιγόταν ἀπό ἄκρη σέ ἄκρη (κατά σύμπτωση) κάθε καλοκαίρι– ἔγινε εὔκολη λεῖα γιά τά «κοράκια» τῶν διεθνῶν οἰκονομικῶν φορέων (ἐκεῖ νά δεῖς μεθόδους πού θύμιζαν ἄλλες καταστάσεις), τά ὁποῖα βύθισαν τήν μικρή Ἑλλάδα σέ μιά τεχνητή λίμνη «κρίσεως χρέους», λίμνη ἡ ὁποία λειτούργησε ὡς κολυμβήθρα τοῦ Σιλωάμ γιά τίς χρεωκοπήσασες ἀμερικανικές, γαλλικές καί γερμανικές τράπεζες!

Μέχρι καί ὁ κακομοίρης ὁ Στράους-Κάν «τήν πλήρωσε» μέ μιά δῆθεν ἐρωτική περιπέτεια μέ μιά καμαριέρα, προκειμένου νά μήν ὑπάρξει ἀντίθετη φωνή στό σχέδιο «πνῖξτε τήν Ἑλλάδα γιά νά σωθοῦμε ἐμεῖς».

Βέβαια, σέ ὅλα αὐτά, ὑπῆρξε ἐδῶ συνεργασία κάποιων ἐπιόρκων δικαστικῶν λειτουργῶν, οἱ ὁποῖοι ἔπαιρναν «γραμμή» ἀπό τά «κανάλια» καί τήν τότε ὕποπτη καί κατευθυνόμενη ἡγεσία τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, οἱ ὁποῖοι –μέ τηλεφωνήματα– ἀσκοῦσαν διώξεις γιά ἀνύπαρκτες ὑποθέσεις, μέ τήν αἰτιολογία ὅτι «ἔχει γίνει πολύς θόρυβος, τί νά κάνουμε;»…

Νά μᾶς συμπαθᾶτε, ἀγαπητοί ἀναγνῶστες, ἀλλά, ἐν πολλοῖς, ἡ ἀτμόσφαιρα τῆς σκανδαλολογίας καί οἱ –πανταχόθεν– ἀλαλαγμοί καί οἱ κραυγές, ἐκείνη τήν ἐποχή θυμίζουν. Κανείς δέν λέει ὅτι «δέν συμβαίνει τίποτε», ἀλλά ἀπό αὐτό τό σημεῖο μέχρι νά ποινικοποιεῖται ἀκόμη καί ἡ… ἀναπνοή ὅσων τολμοῦν νά ἐκφράσουν ἄποψη ἐναντίον συγκεκριμένων ἐκπροσώπων τῆς λαϊκῆς ψήφου, ὑπάρχει μιά διαφορά. Κι ἀπ’ ὅ,τι εἴδαμε προχθές, μέχρι καί κατά τῶν… νεκρῶν πατέρων στρέφονται ὁρισμένοι, ἐντός τοῦ Κοινοβουλίου, μή ὑπολογίζοντας οἰκογένειες, παιδιά, φίλους καί ὅ,τι ἄλλο.

Ἄς μαζευτοῦμε, ἄς δοῦμε πόσο κακό μᾶς ἔκανε ἐκείνη ἡ πατριδοφθόρος δυστοπία τῆς δεκαετίας τῶν μνημονίων καί τῆς τοξικότητας καί ἄς σκεφθοῦμε ὅτι μπορεῖ νά ἔχουμε ὅποια διαφορά θέλουμε μεταξύ μας, ἀλλά ἄς τήν λύνουμε πολιτισμένα καί χωρίς νά δίνουμε ἀφορμές στά κοράκια πού περιμένουν μέ τό ράμφος ἀκονισμένο. Κι ἄς θυμόμαστε ὅτι ὁ «ἕτερος», ὁ «ἑταῖρος» καί ἡ «ἑταίρα» εἶναι ὁμόηχες λέξεις καί κάποιες φορές γίνονται ταυτόσημες ἔννοιες!