Ὁ κ. Γεραπετρίτης ὁμιλεῖ γιά «ὀρθολογική» ὁριοθέτηση

Διαγράφει τήν μέση γραμμή στόν καθορισμό τῶν θαλασσίων ζωνῶν

Απομακρύνεται ἀκόμη περισσότερο ἡ Κυβέρνησις ἀπό τήν παγία θέση περί δίκαιης χαράξεως τῆς Ἀποκλειστικῆς Οἰκονομικῆς Ζώνης. Ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν δέν ὁμιλεῖ πλέον περί μέσης γραμμῆς μέ τήν Τουρκία, ἀλλά περί «ὀρθολογικῆς» κατανομῆς καί ὄχι βάσει ἀποφάσεως διεθνοῦς δικαστηρίου, ἀλλά μετά ἀπό διαβούλευση τῶν δύο πλευρῶν! Ἀπευθυνόμενος στό 11ο διεθνές συνέδριο Ναυτικοῦ Δικαίου πού διεξάγεται στόν Πειραιᾶ ὁ κ. Γιῶργος Γεραπετρίτης πέτυχε μέσα σέ δύο προτάσεις νά ἀναιρέσει τόν ἴδιο του τόν ἑαυτό λέγοντας χαρακτηριστικά: «Ἡ σωστή σκέψη, ὅτι σέ ὅ,τι ἀφορᾶ τήν ἄσκηση τῶν δικαιωμάτων πού ἀφοροῦν τήν Ἀποκλειστική Οἰκονομική Ζώνη θά πρέπει νά εἶναι ἕνα ἀντικείμενο συζήτησης, διευθέτησης ἤ ἐν τέλει παραπομπῆς σέ διεθνῆ δικαιοδοσία, εἶναι προφανῶς μιά σοφή πρόβλεψη. Μέ κάποιο τρόπο ὀρθολογικό πρέπει νά ὑπάρχει κατανομή».

Καί ἀφοῦ μόλις εἶχε πεῖ οὐσιαστικῶς ὅτι τό θέμα πρέπει νά παρεπεμφθεῖ στήν διεθνῆ δικαιοδοσία, ἀμέσως μετά ὑπεστήριξε ὅτι «ὁ πιό ὀρθολογικός τρόπος» γιά νά ὑπάρξει λύσις εἶναι ὁ «διαβουλευτικός τρόπος». Δηλαδή συνομιλίες μεταξύ τῶν δυό πλευρῶν, εἴτε αὐτές εἶναι μυστικές εἴτε εἶναι στίς πρωτεύουσες τῶν δύο χωρῶν. Ὁ κ. Γεραπετρίτης ἀνέφερε ὅτι «ὅσο ἐνισχύεται ἡ σημασία τῆς ἐνεργειακῆς αὐτοδυναμίας τοῦ κάθε κράτους, ἀντιστοίχως ἀναβαθμίζεται καί ἡ ἀξία κάθε μέτρου θαλάσσιου χώρου. Ἄρα καταλαβαίνουμε τό πόσο ἡ γεωπολιτική ἀξία πολλαπλασιάζεται». Ἑπομένως γίνεται κατανοητό ὅτι, λόγῳ τῆς μεγάλης σημασίας πού ἔχουν τά ἐνεργειακά ἀποθέματα στό Αἰγαῖο καί τήν Μεσόγειο, ἡ ὅποια κατανομή τοῦ χώρου αὐτομάτως περιπλέκει τήν κατάσταση, ἀφοῦ ἡ μέση γραμμή θά ἔχει πάψει νά ἰσχύει, ὅπως συμβαίνει μέ τό παράνομο τουρκολιβυκό «μνημόνιο».

Ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν σημείωσε ὅτι πρίν ἀπό μερικές δεκαετίες κανείς δέν μποροῦσε νά φανταστεῖ (ὁρισμένοι ὅμως ἤδη τήν φαντάζονταν) ὅτι «ἡ κατανομή τοῦ ἐμπορεύσιμου θαλάσσιου πεδίου θά ἦταν ἕνας λόγος, ὁ ὁποῖος θά προκαλοῦσε ἔνταση, κρίση, σύρραξη. Σήμερα εἶναι ὁ πρῶτος λόγος πού μπορεῖ νά προκαλεῖ». Ἐπίσης τόνισε ὅτι ἡ Σύμβασις γιά τό Δίκαιο τῆς Θαλάσσης τοῦ Montego Bay, παρά τό ὅτι ἔχει ὑπογραφεῖ πρίν ἀπό 43 χρόνια, ἐξακολουθεῖ νά παραμένει ἀκρογωνιαῖος λίθος γιά τήν διευθέτηση τοῦ θαλασσίου χώρου.