Ἔρριξαν μπογιές ἐκεῖ πού κερδίσαμε Σύνταγμα τό 1843

Οἱ ἀνιστόρητοι Ρουβίκωνες προκαλοῦν τό κοινό αἴσθημα

ΟΤΑΝ τά ξημερώματα τῆς 3ης Σεπτεμβρίου 1843 ὁ Βασιλεύς Ὄθων ὑπό τήν πίεσιν τῶν Ἑλλήνων ἠναγκάσθη νά βγεῖ στό παράθυρο τῶν τότε Ἀνακτόρων γιά νά ἀνακοινώσει στόν Συνταγματάρχη Καλλέργη ὅτι ἀποδέχεται τό αἴτημα γιά νέο Σύνταγμα τῆς χώρας, σέ καμμία περίπτωση δέν φοβήθηκε ὅτι κινδύνευε ἡ σωματική ἀκεραιότης του. Ὅμως 176 χρόνια μετά, δέν θά τολμοῦσε νά ἀνοίξει τό ἴδιο ἀκριβῶς παράθυρο, ὄχι γιατί εὑρίσκετο στά σκαριά ἐπανάστασις, ἀλλά γιατί ὁ «Ρουβίκωνας», στό ὄνομα τοῦ Δ. Κουφοντίνα, κηλίδωσε μέ μπογιές τό σημεῖο ἀπό ὅπου ἄρχισαν οἱ διεργασίες γιά τήν συγκρότηση Συνταγματικῆς Ἐθνικῆς Συνελεύσεως μέ κατάληξη τίς ἐκλογές καί τήν συγκρότηση κυβερνήσεως. Βλέπετε, τότε, οἱ Καλλέργης – Μακρυγιάννης πέτυχαν στό ὄνομα τοῦ λαοῦ νά ὑπογραφεῖ εἰρηνικῶς τό νέο Σύνταγμα τῆς Ἑλλάδος, ἐνῶ, χθές, μιά ὁμάς «ἀναρχικῶν» ἀμαύρωσαν τήν εἰκόνα τῆς χώρας, γιά νά ὑπογραφεῖ ἡ ἄδεια στόν ἀρχιεκτελεστή τῆς «17Ν».

Ειδήσεις / Άρθρα

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ