Τετάρτη, 4 Ἰουλίου 1962

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΛΟΥΚΟΥΜΑΚΙ ΣΥΡΙΑΝΟ

«Τάς μεταμεσημβρινάς ὥρας τῆς παρελθούσης Πέμπτης, ὑπαξιωματικός τοῦ Λιμεναρχείου Σύρου, ὑπεχρέωσε Συριανήν λουομένην, εἰς τήν πρό τοῦ τουριστικοῦ ξενοδοχείου παραλίαν, νά ἐνδυθῇ καί νά ἀποχωρήσῃ τῆς πλάζ, διότι ἐφόρει “μπικίνι”. Ὁ ὑπαξιωματικός αὐτός ἔψεξε δημοσίᾳ τήν λουομένην διότι ἠγνόει ὅτι τό “μπικίνι” ἀπαγορεύεται ὡς μέσον προκλήσεως σκανδάλου». Ὁ καϋμένος ὁ ὑπαξιωματικός εἶδε σάν… λουκούμι τήν νεαράν Συριανήν μέ τό «μπικίνι» καί ἐσκανδαλίσθη. Διότι, πράγματι, τά Συριανά λουκούμια δέν ἐπιτρέπεται ποτέ νά προσφέρωνται γυμνά, ἀλλά πάντοτε πασπαλισμένα μέ πολλήν ζάχαρι.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΙΔΡΥΟΝΤΑΙ ΔΥΟ ΝΕΑΙ ΠΛΑΖ

Κατ’ ἀνακοίνωσιν ἐκ τοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ, ἡ κίνησις τῶν λουομένων κατά τήν Κυριακήν εἰς τήν πλάζ Βουλιαγμένης ἀνῆλθεν εἰς 19.000. Ἤδη δέ, ὁ ΕΟΤ μελετᾷ τήν ἵδρυσιν δύο εἰσέτι πλάζ, μιᾶς εἰς Βούλαν καί ἑτέρας εἰς Βάρκιζαν. Αὗται θά δύνανται νά ἐξυπηρετοῦν 30.000 ἐν συνόλῳ λουομένους. Εἰς Νέον Φάληρον δέν καθίσταται δυνατή, ἐπί τοῦ παρόντος, ἡ ἵδρυσις πλάζ καθ’ ὅσον πρέπει νά προηγηθοῦν ἐκεῖ τά ἔργα ἀποχετεύσεως καί ἡ ἐκκαθάρισις τοῦ βυθοῦ.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ