Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 1963

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΔΙ’ ΕΝΑ ΛΕΠΤΟΝ!

«Εἰς τό χωρίον Ὀρτάομπα, ἑπτά ἄτομα ἐφόνευσαν τόν Ἀλῆ Μπασαράν ἐπειδή οὗτος ἔδωσε διά τοῦ πυροβολείου τό σύνθημα καταπαύσεως τῆς νηστείας (ἰφτάρ) ἕν λεπτόν ἀργότερον. Οἱ ἑπτά συγχωριανοί τοῦ Ἀλῆ, θεωρήσαντες τοῦτο μέγα ἁμάρτημα, τοῦ ἐπετέθησαν μέ ρόπαλα καί λίθους καί τόν ἐξυλοκόπησαν, εἰς βαθμόν ὥστε μετ’ ὀλίγον ἐξέπνευσε». Ἁμάρτημα ἡ μή τήρησις τῆς νηστείας, ἀλλά μεγαλείτερον ἁμάρτημα ἡ παράτασίς της πέραν τοῦ δέοντος! Εἰς τά ζητήματα τοῦ στομάχου, οἱ Μουσταφάδες εἶναι πολύ φανατικοί: Ἀπόδειξις, ὅτι καί εἰς τόν Παράδεισον τούς ἀναμένει… ἕνα πιλάφι!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ ΚΑΤΟΧΗ
ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ

Ὁ διοικητής τῆς Διοικήσεως Χωροφυλακῆς Ἀττικῆς ἀντισυνταγματάρχης Ρούγκας καί ὁ διευθυντής τῶν ἀρχαιοτήτων κ. Παπαδημητρίου, μετέβησαν εἰς τήν παρά τό Μαρκόπουλον οἰκίαν τοῦ μηχανικοῦ Ι. Μ., εἰς τήν ὁποίαν, κατόπιν ἐρεύνης, ἀνεῦρον συλλογήν ἀρχαιοτήτων, κατεχομένην ὑπό τοῦ μηχανικοῦ ἄνευ ἀδείας. Ἡ συλλογή κατεσχέθη, ἐναντίον δέ τοῦ Μ. καί τῶν πωλησάντων εἰς αὐτόν τάς ἀρχαιότητας ἀγροτῶν Ι. Π. καί Ι. Ζ. ἠσκήθη δίωξις ἐπί ἀρχαιοκαπηλίᾳ.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ