Τά ὄργια τῆς ἀρχαιοκαπηλίας

Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 1958

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΕΜΠΑΤΕ ΣΚΥΛΟΙ!

Εἰς δηλώσεις του ὁ κ. Ὑπουργός τῆς Παιδείας ἐξήγησεν ὡς ἑξῆς τά ὄργια τῆς ἀρχαιοκαπηλείας: «Ἀρχαιολογικοί φύλακες εἰς τήν Ἀττικήν, ὅπου ὀργιάζει ἰδιαιτέρως ἡ ἀρχαιοκαπηλεία, ὑπάρχουν μόνον τρεῖς; Εἰς Σούνιον, εἰς τό Ἀμφιάρειον καί εἰς Βάρην. Ἐκ δέ τῶν ὑπηρετούντων φυλάκων, πολλοί εἶναι ὑπερήλικες, ἄλλοι ἀνάπηροι καί γενικῶς οἱ πλεῖστοι ἀνίκανοι, λόγῳ τοῦ κατωτάτου μισθοῦ». Κατόπιν ὅλων αὐτῶν εἶναι περίεργον πῶς ὁ κ. Ὑπουργός δέν διέταξε νά γίνῃ δοξολογία, διότι δέν ἀπήχθησαν ἀκόμη ὁ Ἡνίοχος τῶν Δελφῶν καί ὁ Ἑρμῆς τοῦ Πραξιτέλους…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
Η ΧΘΕΣΙΝΗ ΕΟΡΤΗ ΕΙΣ ΤΑΣ ΣΠΕΤΣΑΣ

Παρά τάς δυσμενεῖς καιρικάς συνθήκας, ἑωρτάσθη χθές ἐπισήμως εἰς τάς Σπέτσας ἡ ἐπέτειος τῆς ναυμαχίας τοῦ 1822. Εἰς τάς ἑορτάς παρέστησαν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ὁ ὑπουργός τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας κ. Ἀνδριανόπουλος καί ὁ ὑφυπουργός τῶν Οἰκονομικῶν κ. Ἀλιπράντης. Ἀφοῦ ἐψάλη δοξολογία, χοροστατοῦντος τοῦ Μητροπολίτου κ. Προκοπίου, ἐξεφωνήθη ὁ πανηγυρικός τῆς ἡμέρας ὑπό τοῦ καθηγητοῦ τῆς Ἀναργυρείου Σχολῆς κ. Βάμβα. Ἀκολούθως ἐρρίφθη στέφανος ἐκ δάφνης εἰς τήν θάλασσαν καί ἐκάησαν βεγγαλικά.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ