Σάββατον, 27 Μαΐου 1961

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΒΑΣΙΛΙΚΑ ΔΩΡΑ

Τηλεγραφοῦν ἐξ Ἀμμάν: «Ὁ βασιλεύς τῆς Ἰορδανίας Χουσεΐν προσέφερεν ὡς γαμήλιον δῶρον εἰς τήν σύζυγον τοῦ Τόνυ (ἡ Μόνα ἐλ Χουσεΐν) ἕνα μαγιό λαμέ. Εἰς ἀνταπόδοσιν δέ ἐκείνη τοῦ προσέφερε τήν κολυμβητικήν «πισίναν» τοῦ κήπου τῆς πατρικῆς ἐπαύλεώς της εἰς τά περίχωρα τοῦ Ἀμμάν». Ἀληθῶς… βασιλικόν δῶρον αὐτό τό μαγιό· καί, ἀσφαλῶς, θά ἐκινδύνευσε νά πτωχεύσῃ ὁ γαλαντόμος βασιλεύς. Ἀφίνομεν δέ, ὅτι θά ἦτο καί τελείως ἄχρηστον, εἰς τήν ἄνυδρον Ἰορδανίαν, ἄν ἡ καϋμένη ἡ Μόνα δέν προσέφερε τήν πισίναν της!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΕΡΑΝΟΣ ΔΙΑ ΜΝΗΜΕΙΟΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

Ἐκοινοποιήθη πρός τάς ὑπηρεσίας ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἡμερησία διαταγή τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, διά τῆς ὁποίας συνιστᾶται εἰς τούς ὑπαλλήλους, ὅπως συμμετάσχουν, κατά τό μέτρον τῆς δυνάμεώς του ἕκαστος, εἰς τό Πανελλήνιον ἔρανον, διά τήν ἀνέγερσιν ἐν Ἀθήναις Μνημείου πεσόντων, ἐκτελεσθέντων καί σφαγιασθέντων κατά τό διάστημα τῆς Κατοχῆς.

ΑΠΕΤΕΦΡΩΘΗ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ ΤΣΑΝΤΩΝ

Εἰς τό ἐπί τῆς ὁδοῦ Νικοδήμου 31 ἐργαστήριον κατασκευῆς τσαντῶν τοῦ Ἠλία Λουκοπούλου ἐξερράγη πυρκαϊά, συνεπείᾳ ἀναφλέξεως γκαζιέρας.
Ἀπετεφρώθη ὁλόκληρον τό ἐργαστήριον καί τό ἐντός αὐτοῦ ἐμπόρευμα. Αἱ ζημίαι ὑπολογίζονται εἰς 150.000 δρχ.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ