Σάββατον 23 Ἰανουαρίου 1965

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΤΟ ΝΕΟΝ ΚΑΣΤΡΙ

Σχετικῶς μέ τήν ἔπαυλιν, πού ἐμίσθωσεν ὁ κ. Πρωθυπουργός εἰς τό Λαγονήσι, μόνον καί μόνον διά κανένα Σαββατοκύριακον, ὡς λέγει -οὔτε ζάμπλουτος ἐφοπλιστής νά ἦτο!-, διαβάζομεν τά ἑξῆς: «Ἡ ἐν λόγῳ ἔπαυλις διαθέτει τεραστίους χώρους ὑποδοχῆς, μεγάλην πισίνα, λιμάνι διά κόττερα καί βενζινακάτους, ὑπερπολυτελῆ ἐπίπλωσιν, ἐστοίχισε δέ εἰς τόν ἰδιοκτήτην 6 ἑκατομμύρια δραχ.». Θά ἦτο πολύ ἐνδιαφέρον, λοιπόν, νά μάθωμεν τί ἐνοίκιον θά καταβάλλεται δι’ αὐτό τό ἀνάκτορον τῆς Ἀρετῆς! Ἄν καί δέν ἀποκλείεται νά ἀκούσωμεν, ὅτι ἐμισθώθη πρός… 1.500 δρχ. κατά μῆνα, ἤ καί κατ’ ἔτος!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΓΥΜΝΑΣΙΟΠΑΙΔΕΣ ΕΙΣ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟΝ ΤΑΙΝΙΑΝ
ΘΕΣ/ΝΙΚΗ

Σοβαρόν ἐπεισόδιον ἐδημιουργήθη εἰς τόν κινηματογράφον «Ἀγγέλικα» τῆς Φλωρίνης, ὅταν καθηγηταί τοῦ ἐκεῖ Γυμνασίου εἰσῆλθον ἐντός αὐτοῦ διά νά συλλάβουν τούς παρακολουθοῦντας τήν προβολήν γυμνασιόπαιδας. Οἱ καθηγηταί, πληροφορηθέντες ὅτι σημαντικός ἀριθμός μαθητῶν εὑρίσκετο εἰς τήν αἴθουσαν, εἰσῆλθον εἰς αὐτήν καί ἐπεχείρησαν νά ἀνέλθουν εἰς τόν ἐξώστην διά νά σημειώσουν αὐτούς, διότι τό ἔργον ἦτο ἀκατάλληλον. Οἱ μαθηταί, ἀντιληφθέντες τούς καθηγητάς των, ἐδημιούργησαν πανδαιμόνιον, προσπαθοῦντες νά διαφύγουν, θραύοντες καθίσματα καί ὑαλοπίνακας.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ