Σάββατον, 13 Μαρτίου 1965

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΗ
ΟΡΓΗ

Ἐκ Παρισίων τηλεγραφοῦν: «Ἡ “Ὡρόρ” μεταδίδει ἐκ Μόσχας, ὅτι ὁ “ὠργισμένος” ποιητής Γιεφτουσένκο, ὅταν ἐπληροφορήθη τήν ἀποπομπήν τοῦ Κροῦστσεφ, ἀνέκραξεν: “Ἐπί τέλους, ἔδιωξαν αὐτό τό γουρούνι!”». Ὅταν, ὅμως, ὁ Κροῦστσεφ ἐμεσουράνει, ὁ «ὠργισμένος» Γιεφτουσένκο δέν ἐτόλμα νά τόν χαρακτηρίση δημοσίᾳ «γουρούνι»! Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ ἔκφρασις πού ἐχρησιμοποίησε δέν εἶναι καί πολύ ποιητική. Ἀλλά, βέβαια, ὁ ρεαλισμός βασιλεύει εἰς τήν σοσιαλιστικήν Ποίησιν…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΝΟΜΟΣ ΕΠΙ
ΠΑΡΑΝΟΜΩΝ
ΚΤΙΣΜΑΤΩΝ

Ὁ ὑφυπουργός τοῦ Οἰκισμοῦ κ. Ἀγγελούσης, ἀναφερόμενος εἰς τά χθεσινά γεγονότα τῆς Ἀνθουπόλεως μεταξύ ἰδιοκτητῶν αὐθαιρέτως ἀνεγερθέντων κτισμάτων καί ὀργάνων τῆς Χωροφυλακῆς, ἐδήλωσεν ὅτι εἰς ὅλας τάς περιπτώσεις θά ἐφαρμοσθῆ τό κράτος τοῦ νόμου. Ἐν συνεχείᾳ, εἶπεν, ὅτι ἀπό σήμερα τίθεται εἰς τήν διάθεσιν τῆς ἀστυνομικῆς Ἀρχῆς μόνιμον συνεργεῖον κατεδαφίσεων, τό ὁποῖον θά ξηλώνει καί θά κατεδαφίζη κάθε κτίσμα, τό ὁποῖον ἀνηγέρθη αὐθαιρέτως.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ