Πόσο λείπει ἕνας ἥρως μέ παντοῦφλες…

Σάν σήμερα, 20 Φεβρουαρίου τοῦ 1960, ἔφυγε ξαφνικά ἀπό τήν ζωή ὁ μεγαλύτερος κωμικός ἠθοποιός (ἄποψή μου), τόν ὁποῖο ἀνέδειξε τό ἑλληνικό θέατρο, ὁ Κωνσταντινουπολίτης Βασίλης Λογοθετίδης.

Γεννημένος τό 1898 στό Μυριόφυτο τῆς Θράκης ὁ Βασίλειος Ταυλαρίδης (τό πραγματικό του ἐπώνυμο) ἔζησε τά μαθητικά του χρόνια στήν Κωνσταντινούπολη. Τό 1915 ἀποφοίτησε ἀπό τό Ζωγράφειο Γυμνάσιο καί τόν ἑπόμενο χρόνο ἐμφανίσθηκε ἐρασιτεχνικά σέ θεατρική σκηνή τῆς Πόλης κάνοντας μεγάλη ἐντύπωση.

Τό 1918 βρέθηκε στήν Ἀθήνα καί τόν ἑπόμενο χρόνο ἔκανε τήν πρώτη του ἐμφάνιση μέ τόν θίασο τῆς Μαρίκας Κοτοπούλη, ὅπου καί παρέμεινε μέχρι τό 1935. Ἔφυγε, ἀλλά σέ ἕναν χρόνο ἐπέστρεψε καί παρέμεινε μέχρι τό 1947, ὁπότε δημιούργησε τόν δικό του θίασο.

Συνέδεσε τό ὄνομά του μέ τίς πρῶτες μεγάλες θεατρικές ἐπιτυχίες τῶν μεταπολεμικῶν Ἑλλήνων συγγραφέων, τά ἔργα τῶν ὁποίων ἀνέδειξε, ἐνῷ ἔπαιξε σέ ταινίες, οἱ ὁποῖες ἔχουν χαρακτηρισθεῖ πλέον κλασσικές καί ἀνεπανάληπτες.

Ἀνέδειξε καί καθιέρωσε μέ τίς ἑρμηνεῖες του ἔργα τοῦ Δημήτρη Ψαθᾶ, τοῦ Ἀλέκου Σακελλάριου καί τοῦ Χρήστου Γιαννακόπουλου, τοῦ Σπύρου Μελᾶ, τοῦ Γεωργίου Ρούσσου.Ποιός δέν θυμᾶται ὅτι «Οἱ Γερμανοί ξανάρχονται», ποιός δέν γνωρίζει τί θά πεῖ «Ἕνα βότσαλο στή λίμνη», ποιός δέν συγκινήθηκε βλέποντας τό «Ἕνας ἥρως μέ παντοῦφλες», ἀλλά καί τόν «Ζηλιαρόγατο», ποιός δέν ἔμαθε πόσο ἀκριβά κοστίζει μιά «κάλπικη λίρα»!

Ὁ Βασίλης Λογοθετίδης πέθανε ἀπό καρδιακή ἀνακοπή στίς 20 Φεβρουαρίου τοῦ 1960 ἐνῷ ἑτοιμαζόταν στό σπίτι του στό Παλαιό Φάληρο γιά νά πάει στό Θέατρο –πρωταγωνιστοῦσε στόν «Τελευταῖο Τίμιο». Ὁ γυιός τοῦ Βαγγέλη Πρωτόπαππα, σχεδόν μόνιμου παρταινέρ τοῦ Λογοθετίδη, Δημήτρης Πρωτόπαππας –καί βαφτισιμιός τοῦ Λογοθετίδη, ἐξήγησε τήν τόσο σπουδαία αὐτή σχέση.

«Ὅταν ὁ πατέρας μου, νέος ἠθοποιός τότε στό θίασο τοῦ Λογοθετίδη, ἦρθε μιά μέρα ψυχικό ράκος, κλαίγοντας στήν παράσταση τόν ρώτησε “Τί ἔχεις, παιδί μου;”… Tοῦ εἶπε ὅτι εἶχε πεθάνει ἡ μητέρα του… Τότε πήγαινε στή κηδεία, φύγε τώρα ἀμέσως!»…Ὅμως ὁ νεαρός ἠθοποιός δέν μποροῦσε νά καλύψει τά ἔξοδα τῆς κηδείας της. Θά ἔπαιρνε τήν μάνα του τό κάρο τοῦ Δήμου…

Τότε ὁ Λογοθετίδης ἔβγαλε ἀπό τό συρτάρι στό καμαρίνι μιά χρυσή λίρα ἀπό τή Πόλη καί τοῦ τήν ἔδωσε γιά νά κηδέψει τή μάνα του… Αὐτή ἦταν ἡ ἀρχή τῆς ὑπεροχῆς φιλίας τους…» Ζευγάρι στήν σκηνή καί τήν ὀθόνη μέ τήν Ἴλυα Λιβυκοῦ, μιά σχέση δύσκολη, καθώς ἐκείνη δέν εἶχε πάρει τό διαζύγιό της παρ’ ὅτι τελοῦσε ἐν διαστάσει, γι’ αὐτό καί ἦταν πολύ προσεκτικός γιά νά μήν τήν ἐκθέσει. Ὁ Λογοθετίδης ἐρωτεύθηκε καί μιά γυναῖκα στήν Θεσσαλονίκη, ἀλλά ἡ σχέση τους δέν εἶχε αἴσιο τέλος. «Ἦταν ἕνας φιλήσυχος ἄνθρωπος, λάτρης τοῦ διαβάσματος καί τοῦ σκακιοῦ, ντροπαλός καί πολύ γλυκός. Εὐγενέστατος, ἀπεχθανόταν τή βωμολοχία καί ἦταν Κύριος μέ “κάππα” κεφαλαῖο μέ τίς γυναῖκες» ἔχει πεῖ ὁ Βαγγέλης Πρωτόπαππας.

Τήν κηδεία του, σάν σήμερα, ἀκολούθησε ἕνα πλῆθος πενῆντα χιλιάδων λαοῦ! Ὁ Βασίλης Λογοθετίδης ἀναπαύεται στό Πρῶτο Νεκροταφεῖο δίπλα στήν Κυβέλη, τήν Ἕλλη Λαμπέτη καί τήν Ἀλίκη Βουγιουκλάκη.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ