Πόσο λείπει ἕνας ἥρως μέ παντοῦφλες…

Σάν σήμερα, 20 Φεβρουαρίου τοῦ 1960, ἔφυγε ξαφνικά ἀπό τήν ζωή ὁ μεγαλύτερος κωμικός ἠθοποιός (ἄποψή μου), τόν ὁποῖο ἀνέδειξε τό ἑλληνικό θέατρο, ὁ Κωνσταντινουπολίτης Βασίλης Λογοθετίδης.

Γεννημένος τό 1898 στό Μυριόφυτο τῆς Θράκης ὁ Βασίλειος Ταυλαρίδης (τό πραγματικό του ἐπώνυμο) ἔζησε τά μαθητικά του χρόνια στήν Κωνσταντινούπολη. Τό 1915 ἀποφοίτησε ἀπό τό Ζωγράφειο Γυμνάσιο καί τόν ἑπόμενο χρόνο ἐμφανίσθηκε ἐρασιτεχνικά σέ θεατρική σκηνή τῆς Πόλης κάνοντας μεγάλη ἐντύπωση.

Τό 1918 βρέθηκε στήν Ἀθήνα καί τόν ἑπόμενο χρόνο ἔκανε τήν πρώτη του ἐμφάνιση μέ τόν θίασο τῆς Μαρίκας Κοτοπούλη, ὅπου καί παρέμεινε μέχρι τό 1935. Ἔφυγε, ἀλλά σέ ἕναν χρόνο ἐπέστρεψε καί παρέμεινε μέχρι τό 1947, ὁπότε δημιούργησε τόν δικό του θίασο.

Συνέδεσε τό ὄνομά του μέ τίς πρῶτες μεγάλες θεατρικές ἐπιτυχίες τῶν μεταπολεμικῶν Ἑλλήνων συγγραφέων, τά ἔργα τῶν ὁποίων ἀνέδειξε, ἐνῷ ἔπαιξε σέ ταινίες, οἱ ὁποῖες ἔχουν χαρακτηρισθεῖ πλέον κλασσικές καί ἀνεπανάληπτες.

Ἀνέδειξε καί καθιέρωσε μέ τίς ἑρμηνεῖες του ἔργα τοῦ Δημήτρη Ψαθᾶ, τοῦ Ἀλέκου Σακελλάριου καί τοῦ Χρήστου Γιαννακόπουλου, τοῦ Σπύρου Μελᾶ, τοῦ Γεωργίου Ρούσσου.Ποιός δέν θυμᾶται ὅτι «Οἱ Γερμανοί ξανάρχονται», ποιός δέν γνωρίζει τί θά πεῖ «Ἕνα βότσαλο στή λίμνη», ποιός δέν συγκινήθηκε βλέποντας τό «Ἕνας ἥρως μέ παντοῦφλες», ἀλλά καί τόν «Ζηλιαρόγατο», ποιός δέν ἔμαθε πόσο ἀκριβά κοστίζει μιά «κάλπικη λίρα»!

Ὁ Βασίλης Λογοθετίδης πέθανε ἀπό καρδιακή ἀνακοπή στίς 20 Φεβρουαρίου τοῦ 1960 ἐνῷ ἑτοιμαζόταν στό σπίτι του στό Παλαιό Φάληρο γιά νά πάει στό Θέατρο –πρωταγωνιστοῦσε στόν «Τελευταῖο Τίμιο». Ὁ γυιός τοῦ Βαγγέλη Πρωτόπαππα, σχεδόν μόνιμου παρταινέρ τοῦ Λογοθετίδη, Δημήτρης Πρωτόπαππας –καί βαφτισιμιός τοῦ Λογοθετίδη, ἐξήγησε τήν τόσο σπουδαία αὐτή σχέση.

«Ὅταν ὁ πατέρας μου, νέος ἠθοποιός τότε στό θίασο τοῦ Λογοθετίδη, ἦρθε μιά μέρα ψυχικό ράκος, κλαίγοντας στήν παράσταση τόν ρώτησε “Τί ἔχεις, παιδί μου;”… Tοῦ εἶπε ὅτι εἶχε πεθάνει ἡ μητέρα του… Τότε πήγαινε στή κηδεία, φύγε τώρα ἀμέσως!»…Ὅμως ὁ νεαρός ἠθοποιός δέν μποροῦσε νά καλύψει τά ἔξοδα τῆς κηδείας της. Θά ἔπαιρνε τήν μάνα του τό κάρο τοῦ Δήμου…

Τότε ὁ Λογοθετίδης ἔβγαλε ἀπό τό συρτάρι στό καμαρίνι μιά χρυσή λίρα ἀπό τή Πόλη καί τοῦ τήν ἔδωσε γιά νά κηδέψει τή μάνα του… Αὐτή ἦταν ἡ ἀρχή τῆς ὑπεροχῆς φιλίας τους…» Ζευγάρι στήν σκηνή καί τήν ὀθόνη μέ τήν Ἴλυα Λιβυκοῦ, μιά σχέση δύσκολη, καθώς ἐκείνη δέν εἶχε πάρει τό διαζύγιό της παρ’ ὅτι τελοῦσε ἐν διαστάσει, γι’ αὐτό καί ἦταν πολύ προσεκτικός γιά νά μήν τήν ἐκθέσει. Ὁ Λογοθετίδης ἐρωτεύθηκε καί μιά γυναῖκα στήν Θεσσαλονίκη, ἀλλά ἡ σχέση τους δέν εἶχε αἴσιο τέλος. «Ἦταν ἕνας φιλήσυχος ἄνθρωπος, λάτρης τοῦ διαβάσματος καί τοῦ σκακιοῦ, ντροπαλός καί πολύ γλυκός. Εὐγενέστατος, ἀπεχθανόταν τή βωμολοχία καί ἦταν Κύριος μέ “κάππα” κεφαλαῖο μέ τίς γυναῖκες» ἔχει πεῖ ὁ Βαγγέλης Πρωτόπαππας.

Τήν κηδεία του, σάν σήμερα, ἀκολούθησε ἕνα πλῆθος πενῆντα χιλιάδων λαοῦ! Ὁ Βασίλης Λογοθετίδης ἀναπαύεται στό Πρῶτο Νεκροταφεῖο δίπλα στήν Κυβέλη, τήν Ἕλλη Λαμπέτη καί τήν Ἀλίκη Βουγιουκλάκη.

Απόψεις

Η Αθήνα στις παραμονές της Απελευθερώσεως

Ελευθέριος Σκιαδάς
Το άγνωστο παρασκήνιο και οι άνθρωποι που προετοίμασαν την επόμενη ημέρα

Στα βήματα των σύγχρονων Αποστόλων

Εφημερίς Εστία
Σε δύο διαφορετικές γωνιές του κόσμου, η ίδια πραγματικότητα: φτώχεια, πείνα, εγκατάλειψη, αλλά και άνθρωποι που αρνούνται να προσπεράσουν τον πόνο του άλλου

12 Οκτωβρίου 1944: Οι λησμονημένοι της Απελευθερώσεως

Ελευθέριος Σκιαδάς
Ο δήμαρχος Αθηναίων Αριστείδης Σκληρός και ο στρατιωτικός διοικητής Παναγιώτης Σπηλιωτόπουλος

«Ὁ σιωπῶν δοκεῖ συναινεῖν»

Εφημερίς Εστία
1827. Ἀφοῦ ὁ Καποδίστριας ἐξελέγη Κυβερνήτης τῆς Ἑλλάδος, μεταβαίνει στήν Γενεύη. Ἐκεῖ, ἕνας Φίλος σπεύδει νά τόν συγχαρεῖ.

Τό Γυμνάσιο Θέρμου, λιθίνη κιβωτός 100 ἐτῶν μέ «αἴθουσες ἐργαστήρια ὀνείρων», πρωτοπορεῖ!

Εφημερίς Εστία
Ποιήματα καί φωτογραφίες ἐπί τῶν τοίχων, «σχολικές θεατρικές παραστάσεις, μουσικές καί ποιητικές βραδιές, ἐκθέσεις, βραβεύσεις, τά ντοκυμανταίρ καί τά καινοτόμα προγράμματα» καθιστοῦν τό σχολεῖο πρότυπο ἵδρυμα συνολικῆς Παιδείας ἐν Ἑλλάδι