Πόσο λείπει ἕνας ἥρως μέ παντοῦφλες…

Σάν σήμερα, 20 Φεβρουαρίου τοῦ 1960, ἔφυγε ξαφνικά ἀπό τήν ζωή ὁ μεγαλύτερος κωμικός ἠθοποιός (ἄποψή μου), τόν ὁποῖο ἀνέδειξε τό ἑλληνικό θέατρο, ὁ Κωνσταντινουπολίτης Βασίλης Λογοθετίδης.

Γεννημένος τό 1898 στό Μυριόφυτο τῆς Θράκης ὁ Βασίλειος Ταυλαρίδης (τό πραγματικό του ἐπώνυμο) ἔζησε τά μαθητικά του χρόνια στήν Κωνσταντινούπολη. Τό 1915 ἀποφοίτησε ἀπό τό Ζωγράφειο Γυμνάσιο καί τόν ἑπόμενο χρόνο ἐμφανίσθηκε ἐρασιτεχνικά σέ θεατρική σκηνή τῆς Πόλης κάνοντας μεγάλη ἐντύπωση.

Τό 1918 βρέθηκε στήν Ἀθήνα καί τόν ἑπόμενο χρόνο ἔκανε τήν πρώτη του ἐμφάνιση μέ τόν θίασο τῆς Μαρίκας Κοτοπούλη, ὅπου καί παρέμεινε μέχρι τό 1935. Ἔφυγε, ἀλλά σέ ἕναν χρόνο ἐπέστρεψε καί παρέμεινε μέχρι τό 1947, ὁπότε δημιούργησε τόν δικό του θίασο.

Συνέδεσε τό ὄνομά του μέ τίς πρῶτες μεγάλες θεατρικές ἐπιτυχίες τῶν μεταπολεμικῶν Ἑλλήνων συγγραφέων, τά ἔργα τῶν ὁποίων ἀνέδειξε, ἐνῷ ἔπαιξε σέ ταινίες, οἱ ὁποῖες ἔχουν χαρακτηρισθεῖ πλέον κλασσικές καί ἀνεπανάληπτες.

Ἀνέδειξε καί καθιέρωσε μέ τίς ἑρμηνεῖες του ἔργα τοῦ Δημήτρη Ψαθᾶ, τοῦ Ἀλέκου Σακελλάριου καί τοῦ Χρήστου Γιαννακόπουλου, τοῦ Σπύρου Μελᾶ, τοῦ Γεωργίου Ρούσσου.Ποιός δέν θυμᾶται ὅτι «Οἱ Γερμανοί ξανάρχονται», ποιός δέν γνωρίζει τί θά πεῖ «Ἕνα βότσαλο στή λίμνη», ποιός δέν συγκινήθηκε βλέποντας τό «Ἕνας ἥρως μέ παντοῦφλες», ἀλλά καί τόν «Ζηλιαρόγατο», ποιός δέν ἔμαθε πόσο ἀκριβά κοστίζει μιά «κάλπικη λίρα»!

Ὁ Βασίλης Λογοθετίδης πέθανε ἀπό καρδιακή ἀνακοπή στίς 20 Φεβρουαρίου τοῦ 1960 ἐνῷ ἑτοιμαζόταν στό σπίτι του στό Παλαιό Φάληρο γιά νά πάει στό Θέατρο –πρωταγωνιστοῦσε στόν «Τελευταῖο Τίμιο». Ὁ γυιός τοῦ Βαγγέλη Πρωτόπαππα, σχεδόν μόνιμου παρταινέρ τοῦ Λογοθετίδη, Δημήτρης Πρωτόπαππας –καί βαφτισιμιός τοῦ Λογοθετίδη, ἐξήγησε τήν τόσο σπουδαία αὐτή σχέση.

«Ὅταν ὁ πατέρας μου, νέος ἠθοποιός τότε στό θίασο τοῦ Λογοθετίδη, ἦρθε μιά μέρα ψυχικό ράκος, κλαίγοντας στήν παράσταση τόν ρώτησε “Τί ἔχεις, παιδί μου;”… Tοῦ εἶπε ὅτι εἶχε πεθάνει ἡ μητέρα του… Τότε πήγαινε στή κηδεία, φύγε τώρα ἀμέσως!»…Ὅμως ὁ νεαρός ἠθοποιός δέν μποροῦσε νά καλύψει τά ἔξοδα τῆς κηδείας της. Θά ἔπαιρνε τήν μάνα του τό κάρο τοῦ Δήμου…

Τότε ὁ Λογοθετίδης ἔβγαλε ἀπό τό συρτάρι στό καμαρίνι μιά χρυσή λίρα ἀπό τή Πόλη καί τοῦ τήν ἔδωσε γιά νά κηδέψει τή μάνα του… Αὐτή ἦταν ἡ ἀρχή τῆς ὑπεροχῆς φιλίας τους…» Ζευγάρι στήν σκηνή καί τήν ὀθόνη μέ τήν Ἴλυα Λιβυκοῦ, μιά σχέση δύσκολη, καθώς ἐκείνη δέν εἶχε πάρει τό διαζύγιό της παρ’ ὅτι τελοῦσε ἐν διαστάσει, γι’ αὐτό καί ἦταν πολύ προσεκτικός γιά νά μήν τήν ἐκθέσει. Ὁ Λογοθετίδης ἐρωτεύθηκε καί μιά γυναῖκα στήν Θεσσαλονίκη, ἀλλά ἡ σχέση τους δέν εἶχε αἴσιο τέλος. «Ἦταν ἕνας φιλήσυχος ἄνθρωπος, λάτρης τοῦ διαβάσματος καί τοῦ σκακιοῦ, ντροπαλός καί πολύ γλυκός. Εὐγενέστατος, ἀπεχθανόταν τή βωμολοχία καί ἦταν Κύριος μέ “κάππα” κεφαλαῖο μέ τίς γυναῖκες» ἔχει πεῖ ὁ Βαγγέλης Πρωτόπαππας.

Τήν κηδεία του, σάν σήμερα, ἀκολούθησε ἕνα πλῆθος πενῆντα χιλιάδων λαοῦ! Ὁ Βασίλης Λογοθετίδης ἀναπαύεται στό Πρῶτο Νεκροταφεῖο δίπλα στήν Κυβέλη, τήν Ἕλλη Λαμπέτη καί τήν Ἀλίκη Βουγιουκλάκη.

Απόψεις

Μέ εὐθῦνες τοῦ κράτους ὁ θάνατος Μαζωνάκη;

Εφημερίς Εστία
Παρά τόν σάλο καί τίς εἰσηγήσεις τῶν ἀναισθησιολόγων, ὁ Πανελλήνιος Φαρμακευτικός Σύλλογος ἀνανέωσε τήν δυνατότητα ἐκτέλεσης συνταγῶν προποφόλης ἀπό τά ἰδιωτικά φαρμακεῖα, σέ ἀντίθεση μέ ὅ,τι ἰσχύει στήν ΕΕ καί διεθνῶς

«Τίς τελευταῖες δεκαετίες τό κοινό τῆς ποίησης, τοὐλάχιστον στήν Ἑλλάδα, ἔχει μεγαλώσει σημαντικά»

Εφημερίς Εστία
Ὁ πρυτανεύων τῆς νεωτέρας ποιήσεως, Ἀντώνης Φωστιέρης, πρεσβεύει πώς «εἶναι πολύ ἐνθαρρυντικό τό γεγονός ὅτι ἐμφανίζονται συνεχῶς νέοι ποιητές, ἐκδίδονται πολλά ποιητικά βιβλία καί ὑπάρχουν νέοι ἐκδοτικοί οἶκοι. Ὑπάρχει μιά κινητικότητα, ἀκόμη κι ἄν δέν γίνεται ἀντιληπτή ἀπό τό εὐρύτερο κοινωνικό σύνολο».

Μνῆμες, πολλές, μιᾶς ἄλλης ἐποχῆς…

Δημήτρης Καπράνος
«Θά πᾶς νά καλύψεις τήν δίκη τῶν βασανιστῶν» μοῦ εἶπε ὁ Σαράντος Σαραντάκος, ἀρχισυντάκτης μου στήν «Βραδυνή»

Σχέδιο ἀνατίναξης τῆς δίκης Τριαντόπουλου

Εφημερίς Εστία
Τό παρασκήνιο τοῦ Μαξίμου γιά νά ναυαγήσει τό Εἰδικό Δικαστήριο

Ὅταν ὁ Ἑλληνισμός ἑνώνεται, ἡ Ἄγκυρα ὑποχωρεῖ

Μύρνα Νικολαΐδου
Παρά τά σφάλματα στά ὁποῖα ἔχει ὑποπέσει ἡ ἑλληνική διπλωματία τά τελευταῖα –καί ὄχι μόνο– χρόνια, μέ προεξάρχον τό δόγμα τῶν «ἤρεμων νερῶν» μέ τήν Τουρκία, ὑπάρχουν καί κάποιες φωτεινές ἐξαιρέσεις πού μᾶς δίδουν ἐλπίδα