Περί τραπεζικῶν πιστώσεων

Σάββατον, 24 Μαΐου 1958

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΕΚΑΣΤΟΣ ΕΦ’ Ω ΕΤΑΧΘΗ!

«Αἱ Τράπεζαι δέν δίδουν πιστώσεις εἰς τούς Τούρκους, ἐνῷ διά τούς Ἕλληνας αἱ οἰκονομικαί των διευκολύνσεις εἶναι ἀπεριόριστοι. Ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι οἱ Ἕλληνες ἔχουν ὅλας τάς θέσεις, ἐνῶ οἱ Τουρκοκύπριοι εἶναι ἁπλοῖ ἀχθοφόροι εἰς τούς λιμένας». Ἀλλά, Ἆραγε, πταίει ἡ ἔλλειψις πιστώσεων ἤ ἡ κατωτερότης τῆς φυλῆς; Αἱ Τράπεζαι δανείζουν προθύμως ἐκεῖ, ὅπου ἔχουν ἐξησφαλισμένον τό χρῆμα των. Διά νά μή βοηθοῦν τούς Τούρκους σημαίνει, ὅτι δέν εἶναι κατάλληλοι δι’ ἄλλο ἐπάγγελμα, πλήν τοῦ χαμάλη, τοῦ μπαλωματῆ, τοῦ ἐκδορέως καί τοῦ πλανοδίου κουλουροπώλου!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΣΟΒΙΕΤΟΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΙΔΡΥΘΗ ΕΙΣ ΜΟΣΧΑΝ

Τό Πρακτορεῖον «Τάς» μετέδωσεν ὅτι ἱδρύθη χθές εἰς τήν Μόσχαν Σοβιετο-Ἑλληνικός Σύνδεσμος πρός καλλιέργειαν φιλικῶν σχέσεων μεταξύ τῶν λαῶν τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως καί τῆς Ἑλλάδος. Πρόεδρος ἐξελέγη ὁ Μώρις Ριμπάτσωφ, ἀντεπιστέλλον μέλος τῆς Ἀκαδημίας Ἐπιστημῶν, ὁ ὁποῖος εἶχε τήν πρωτοβουλίαν τῆς ἱδρύσεως τοῦ Συνδέσμου. Κατά τήν ἐναρκτήριον συγκέντρωσις ὡμίλησεν ὁ κ. Ριμπάτσωφ, ὅστις ἐδήλωσεν ὅτι ὁ Σύνδεσμος θά συμβάλῃ εἰς ἀκόμη μεγαλύτερον βαθμόν εἰς τήν γνῶσιν τῆς Σοβιετικῆς ζωῆς ὑπό τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ