Πέμπτη, 11 Μαΐου 1961

Ο ΚΟΣΜΟΣ

Η ΑΡΠΑΓΕΙΣΑ ΓΩΝΙΑ

Ἀπό τά ἀποκαλυπτήρια τοῦ μνημείου τῶν πεσόντων Ἄγγλων εἰς τό Καλαμάκι: «Ὁ δούξ τοῦ Γκλῶστερ, ὁ ὁποῖος ἀπεκάλυψε τό μνημεῖον, ἐξέφρασε τήν εὐγνωμοσύνην του πρός τήν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία κατέστησε τόν χῶρον τοῦ νεκροταφείου γωνίαν τῆς Κοινοπολιτείας». Ὁ δούξ ἀπέφυγε, φυσικά, νά «ἀποκαλύψῃ», ὅτι αὐτή ἡ «γωνία τῆς Κοινοπολιτείας» δέν ἐπληρώθη, ἀλλ’ ἡρπάγη ἀπό τούς Ἕλληνας ἰδιοκτήτας της, οἱ ὁποῖοι ἀκόμη ἀναμένουν τό δίκαιον τίμημα τῆς ἀπαλλοτριώσεως. Σημειωτέον δέ ὅτι, κατά περιφρόνησιν πάσης αἰσθητικῆς καί πολεοδομικῆς ἀπόψεως, ἐγκατεστάθη οὕτω νεκροταφεῖον ἐπί τοῦ ὡραιοτέρου περιπάτου τῶν Ἀθηνῶν!… Θά ἐγίνετο αὐτό εἰς τήν Ἀγγλίαν;

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΓΕΩΡΓΙΚΟΝ ΣΧΟΛΕΙΟΝ

Ὑπό τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἐνεκρίθη ἡ σύστασις καί λειτουργία πρακτικῶν σχολείων βραχείας διαρκείας εἰς Πάτρας, ὅπου θά διδάσκωνται μαθήματα μελισσοκομίας, χωρικῆς οἰνοποιίας καί συντηρήσεως γεωργικῶν ἑλκυστήρων.

23 ΓΕΩΠΟΝΟΙ

Ὑπό τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἐνεκρίθη πίστωσις διά τόν διορισμόν 23 νέων γεωπόνων, εἰς ἀναπλήρωσιν ἰσαρίθμων διορισθέντων κατά τό 1960 εἰς τό Ὑπουργεῖον Γεωργίας καί μή παρουσιασθέντων ὅπως ἀναλάβουν ὑπηρεσίαν.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ