Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 1963

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΙΔΟΥ ΣΤΑΔΙΟΝ
ΔΟΞΗΣ…

«Ὁ Ἕλλην μεγαλοεφοπλιστής Νιάρχος ἠγόρασεν ἀπό τήν Ἑλβετικήν κυβέρνησιν ἕνα ὄρος πλησίον τοῦ Σαίν Μόριτς, εἰς μίαν πλευράν τοῦ ὁποίου ἐγκατέστησεν ἰδιόκτητον τελεφερίκ, τό ὁποῖον θά χρησιμοποιῆται μόνον ἀπό τόν ἴδιον καί ἀπό τούς φιλοξενουμένους του». Ἀφοῦ ἤρχισε ν’ ἀγοράζῃ βουνά καί νά κατασκευάζῃ καί τελεφερίκ ὁ ὑπ’ ἀριθ. 2 Εὐνοούμενος, διατί δέν ἀγοράζει καλλίτερα τήν Πάρνηθα, διά νά ἡσυχάσωμεν καί ἀπό τό «Μόν -Παρνές» καί τό τελεφερίκ του;… Ἐκτός πλέον, ἄν φοβῆται ὅτι καί οἱ προσκεκλημένοι του δέν θά θέλουν νά καθήσουν ἐκεῖ –ἔστω καί δωρεάν!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΑΠΕΣΥΡΘΗΣΑΝ
ΤΑ ΑΡΜΑΤΑ ΜΑΧΗΣ
ΒΑΓΔΑΤΗ.

Ἑκατοντάδες ἁρμάτων μάχης, Βρεταννικῆς καί Σοβιετικῆς κατασκευῆς, τά ὁποῖα εἶχον καταλάβει ἐπίκαιρα σημεῖα τῆς Ἰρακινῆς πρωτευούσης, ἀπό τῆς ἐπικρατήσεως τῆς ἐπαναστάσεως τῆς 8ης Φεβρουαρίου, ἀπεχώρησαν ἐκ τῆς πόλεως κατά τήν διάρκειαν τῆς νυκτός. Οἱ παρατηρηταί φρονοῦν ὅτι ἡ ἀποχώρησις τῶν ἁρμάτων ἀποτελεῖ ἔνδειξιν ὅτι ἡ ἐπαναστατική κυβέρνησις ἡδραίωσε τήν θέσιν της. Ἐλάχιστα μόνον τάνκς ἐξακολουθοῦν παραμένοντα εἰς τάς τεσσάρας περιοχάς, αἱ ὁποῖαι θεωροῦνται ὡς προπύργια κομμουνιστῶν. Πιστεύεται, ὅτι τά ἅρματα μάχης ἐπέστρεψαν εἰς τήν βάσιν τῶν τεθωρακισμένων.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ