Κουράγιο καί καλά ξεμπερδέματα, κύριοι δήμαρχοι

Σέ καμμία περίπτωση δέν θά ἐπιθυμούσαμε νά εἴμαστε ὁ δήμαρχος πού κέρδισε τίς ἐκλογές!

Μπορεῖ οἱ περισσότεροι νά πιστεύουμε ὅτι αὐτόν τόν καιρό οἱ νικητές τῆς τελευταίας ἐκλογικῆς ἀναμετρήσεως πλέουν σέ πελάγη εὐτυχίας, δέν εἶναι, ὅμως, ἔτσι!

Ἔχουν, δυστυχῶς, νά ἀντιμετωπίσουν τεράστιες πιέσεις ἀπό τούς ἐκλεγμένους δημοτικούς συμβούλους, καθώς ὅλοι τους θέλουν νά γίνουν ἀντιδήμαρχοι! Καί βέβαια, ὄχι ὁρμώμενοι ἐκ τῆς ἐπιθυμίας νά προσφέρουν στό σύνολο τῶν δημοτῶν, ἀλλά προκειμένου νά ἐνταχθοῦν στό …μισθολόγιο τοῦ Δήμου, καθώς ἡ σχετική νομοθεσία προβλέπει ἱκανοποιητική ἀμοιβή καί γιά τούς ἀντιδημάρχους.

Ὅπως προβλέπει ὁ ἰσχύων Νόμος, οἱ δήμαρχοι μεγάλων πόλεων τῶν ὁποίων ὁ πληθυσμός εἶναι μεγαλύτερος τῶν 100.000 δημοτῶν, ἀμείβονται μέ τό ποσό τῶν 4.275 εὐρώ (Ἀθῆναι, Θεσσαλονίκη, Πάτραι, Πειραιεύς, Ἡράκλειο, Λάρισα, Βόλος, Περιστέρι, Ρόδος, Ἰωάννινα, Χανιά, Ἀχαρνές, Νίκαια, Χαλκίδα, Κέρκυρα, Εὔοσμος, Καλλιθέα) καί οἱ ἀντιδήμαρχοι μέ 2.137 εὐρώ, ἐνῷ ὁ ὅ πρόεδρος τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου μέ 900 εὐρώ. Τό αὐτό ποσό μέ τούς δημάρχους τῶν μεγαλουπόλεων λαμβάνουν καί οἱ περιφερειάρχες, ἐνῷ οἱ ἀντιπεριφερειάρχες εἰσπράττουν 3.206 εὐρώ. Σέ μικρότερους δήμους μέ 20.000 ἕως 100.000 κατοίκους, ἡ ἀμοιβή τοῦ δημάρχου ἀνέρχεται στά 3.420 εὐρώ, τοῦ ἀντιδημάρχου στά 1.710 εὐρώ, ἐνῷ ὁ πρόεδρος τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου λαμβάνει μηνιαίως 720 εὐρώ. Οἱ ἀντίστοιχες ἀμοιβές σέ δήμους μέ λιγότερους ἀπό 20.000 κατοίκους γιά μέν τόν δήμαρχο εἶναι 2.565 εὐρώ, γιά τόν ἀντιδήμαρχο 1.282, ἐνῷ γιά τόν πρόεδρο τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου 540 εὐρώ, ἀμοιβές καθόλου εὐκαταφρόνητες. Τό πρόβλημα, ὅμως, ἀρχίζει ἀπό τήν στιγμή πού ὁρισμένοι βλέπουν τό «ἀντιδημαρχιλίκι» ὡς τρόπον βιοπορισμοῦ!

Ὑπαρχούσης δέ τῆς –χωρίς ἀμφιβολία–ὅποιας «διαπλοκῆς» (πεῖτέ το καί «συνεργασία ἐπ’ ἀμοιβαίῳ συμφέροντι») τῶν δημοτικῶν ἀρχῶν μέ πολλά καί ποικίλα συμφέροντα (ἀνακύκλωση, καταστήματα ὑγειονομικοῦ ἐνδιαφέροντος, τραπεζάκια ἔξω καί ὁρισμένα ἄλλα), οἱ «ἀντιδημαρχίες» ἀποτελοῦν ὄχι μόνο θέσεις βιοπορισμοῦ, ἀλλά καί πηγή μετεξελίξεως ἐκείνων οἱ ὁποῖοι θά τίς καταλάβουν σέ «ἐπιχειρηματίες», μέ ὅ,τι αὐτό συνεπάγεται. Εὐκόλως, λοιπόν, ἀντιλαμβάνεται κανείς τίς πιέσεις τίς ὁποῖες ἀντιμετωπίζουν αὐτόν τόν καιρό οἱ νεοεκλεγέντες, ἀλλά καί οἱ ἐπανεκλεγέντες δήμαρχοι καί περιφερειάρχες. Διότι ὅλοι οἱ «ἀπ’ ἔξω» μποροῦν χωρίς δυσκολία νά ὑποδεικνύουν στόν δήμαρχο σθεναρά στάση, νά τοῦ λένε κλεῖσε τά αὐτιά σου καί ἐπίλεξε τούς ἄξιους ἤ ἐκείνους πού ἔχουν τήν δουλειά τους καί δέν ἔρχονται στόν Δῆμο γιά τόν μισθό, ἀλλά ποιός μπορεῖ νά μᾶς πεῖ ὅτι ἡ διαπλοκή καί τά συμφέροντα, στά ὁποῖα ἤδη ἔχουμε ἀναφερθεῖ, δέν εἶναι κάποιες φορές πιό δυνατά ἀπό ὁποιονδήποτε αἱρετό ἄρχοντα;

Ἐδῶ πού τά λέμε, τό καλύτερο θά ἦταν νά ἔχει (νομίζουμε ὅτι δέν ἔχει) ὁ κάθε δήμαρχος τήν δυνατότητα νά ἐπιλέξει καί «μή ἐκλεγμένους», γιά τίς νευραλγικές θέσεις τοῦ Δήμου του. Νά προσλάβει, δηλαδή, ὡς ἐπί κεφαλῆς τῶν φορέων τοῦ Δήμου ἀνθρώπους καταρτισμένους καί σχετικούς μέ τά ἀντικείμενα τά ὁποῖα θά κληθοῦν νά διαχειρισθοῦν. Ἴσως, ὅμως, τότε νά ἀντιμετώπιζαν «ἀνταρσίες» καί «χωσιές» (γιά νά θυμηθῶ τήν Μανιάτισσα μητέρα μου) ἀπό τούς ἐκλεγμένους. Αὐτά, λοιπόν, καί ἄς εὐχηθοῦμε στούς αἱρετούς ἄρχοντες τῆς Αὐτοδιοικήσεως «καλό κουράγιο» καί «καλά ξεμπερδέματα»…