Ἡ ζωή (τοῦ συγγραφέα) ἀρχίζει (καί) στά 70!

Ὅταν ἡ δημόσια τηλεόραση σέβεται τόν πολίτη καί τήν τέχνη, ὅλα πᾶνε καλά. Καί μέ κράτησε γιά πολύ χρόνο χθές ἡ RAI Uno, γιά νά παρακολουθήσω τό ἐκτεταμένο καί…

… γεμᾶτο σεβασμό ἀφιέρωμα πού ἔκανε στόν σπουδαῖο συγγραφέα καί καλλιτέχνη Ἀντρέα Καμιλλέρι, πού ἔφυγε χθές ἀπό τήν ζωή, στά 94 χρόνια του. Σκηνοθέτης, σεναριογράφος καί καθηγητής, ἦταν ὁ πρῶτος πού ἀνέβασε Μπέκετ στήν Ἰταλία καί ἕνας ἀπό τούς κομμουνιστές πού μπόρεσαν νά «τρυπώσουν» στήν Rai σέ δύσκολες ἐποχές.

Ὁ Ἀντρέα Καμιλλέρι γεννήθηκε στό Πόρτο Ἐμπέντοκλε (Λιμήν τοῦ Ἐμπεδοκλέους), στήν Σικελία, τό 1925. Σπούδασε σκηνοθεσία καί ἄρχισε νά ἐργάζεται ὡς σκηνοθέτης καί σεναριογράφος. Τό 1954 ὑποβάλλει αἴτηση στήν RAI, ἀλλά «κόβεται» ὡς κομμουνιστής. Ἔφερε πρῶτος στήν Ἰταλία τό θέατρο τοῦ παραλόγου, ἀνεβάζοντας τό 1958 «Τό τέλος τοῦ παιχνιδιοῦ» στήν Ρώμη καί τό 1970 στήν τηλεόραση μέ τούς Ἀντόλφο Τσέλι καί Ρενάτο Ράσελ. Στά μέσα τοῦ ’60 προσελήφθη τελικά στή RAI καί συμμετεῖχε σέ πολλές παραγωγές. Ἀλλά δέν εἶχε ἀκόμη ἀρχίσει νά γράφει…

Ἐπιτρέψτε μου νά σᾶς πῶ ὅτι ὁ Φρέντι Γερμανός, ὅταν τόν εἶχα συναντήσει, νεαρός, καί τοῦ εἶχα πεῖ –ἀναιδέστατα– ὅτι «εἶμαι κι ἐγώ συγγραφέας καί γράφω ἕνα βιβλίο», μοῦ εἶχε συστήσει «νά μήν βγάλω βιβλίο πρίν πάω σαράντα ἐτῶν γιατί μετά θά τρέχω νά τό μαζεύω γιά νά μήν τό διαβάζει ὁ κόσμος!»… Νομίζω ὅτι ὁ Καμιλλέρι ἦταν τό παράδειγμα τοῦ ἀνθρώπου πού ἀποφάσισε νά ξεπεράσει τό ὅριο τῶν «40», ἀφοῦ ἔγινε διάσημος, ὡς συγγραφέας, στά ἑβδομῆντα του χρόνια. Καί τί συγγραφέας! Δέν ἔχω ἀφήσει βιβλίο του καί ἔχω «παραδεχτεῖ» τόν ἥρωά του, τόν ἀπίθανο ἐπιθεωρητή Μολνταμπάνο, τόν Σιτσιλιάνο ἀστυνομικό –μποέμ, τοῦ ὁποίου τά κατορθώματα ἀπολαμβάνουμε ἐσχάτως καί στήν ἑλληνική τηλεόραση.

Ὁ Καμιλλέρι ἐξέδωσε περισσότερα ἀπό 100 βιβλία καί ὁ Μολνταμπάνο τοῦ ἔγινε «εὐπώλητος» σέ ὅλο τόν κόσμο, μεταφράστηκε σέ 32 γλῶσσες καί «παίχτηκε» στήν τηλεόραση δεκάδων χωρῶν.

Στά ἑξῆντα ἐννέα του, ὅταν ἄλλοι ἀπολαμβάνουν τήν σύνταξη, ἐκεῖνος γράφει «Τό Σχῆμα τοῦ Νεροῦ» καί ὁ ἐπιθεωρητής Μονταλμπάνο ἀρχίζει τό ταξίδι του, πού τέλειωσε τόν περασμένο Μάιο μέ τό «The Cook of Alcyon».

Ὁ μανιώδης καπνιστής Καμιλλέρι καί ὁ λάτρης τοῦ «γκουρμέ» καί τοῦ μυστηρίου ἀστυνομικός εἶχαν ὅμως προκάμει νά γίνουν «σειρά» στήν Rai καί εἶχαν κατακτήσει τόν κόσμο! Κι ἄντε νά μιλήσεις γιά «τά κακά τοῦ τσιγάρου» ὅταν ἐκεῖνος κάπνιζε μανιωδῶς ἀπό 12 ἐτῶν μέχρι τά 94!

Ὁ Μολνταμπάνο ἔδρασε σέ μιά μικρή σιτσιλιάνικη πόλη, τήν Βιγκάτα, ἡ ὁποία δέν ὑπάρχει στήν πραγματικότητα, ἀλλά μοιάζει πολύ μέ τό «Λιμάνι τοῦ Ἐμπεδοκλέους» τῆς Μεγάλης Ἑλλάδας, ὅπου γεννήθηκε καί μεγάλωσε ὁ συγγραφέας.

Ποιός, ὅμως, εἶπε ὅτι ὁ Καμιλλέρι θά ἄφηνε τόν Μολνταμπάνο του νά «ἁλωνίζει» καί μετά τόν θάνατό του; Τό 2006, μέ ἕνα ἄφιλτρο τσιγάρο στό στόμα, ὁ συγγραφέας εἶχε δηλώσει ὅτι εἶχε ἕτοιμο τό τελευταῖο βιβλίο τῆς σειρᾶς μέ τόν θάνατο τοῦ ἐπιθεωρητῆ, τό ὁποῖο εἶναι κλειδωμένο στό χρηματοκιβώτιο τοῦ ἐκδότη του!

Απόψεις

Ἡ ἀδιαλλαξία σώζει τόν ἀδύνατο!

Μανώλης Κοττάκης
Ἡ παρακαταθήκη τοῦ Κωνσταντίνου Καραμανλῆ γιά ἔθνη πού εὑρίσκονται σέ ὑποχώρηση καί ὁ συναγερμός πού ἤχησε ὁ πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλῆς

Ἑστία, Τετάρτη 2 Νοεμβρίου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Πρό 60 ετων: «Ο ΚΟΣΜΟΣ ΔΙΑΣΑΛΕΥΣΙΣ ΣΧΕΣΕΩΝ» - «ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΚΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΕΣΗΕΑ»

Πληθαίνουν οἱ Τσαμπερλέιν

Μανώλης Κοττάκης
Τήν περασμένη ἑβδομάδα, ὁ τηλεοπτικός σταθμός ΣΚΑΪ μετέδωσε ἀργά τή νύχτα τήν βιογραφική ταινία γιά τόν Οὐίνστον Τσώρτσιλ, κυρίαρχο σημεῖο τῆς ὁποίας ἦταν ἡ ἀντιπαράθεσή του μέ τόν Τσαμπερλέιν ἐπί τῆς ἀρχῆς γιά τήν στρατηγική ἀπέναντι στήν Γερμανία

Καί ἀπό δυσμάς ὁ κίνδυνος: Ἀλλάζει τό ἀμυντικό δόγμα

Εφημερίς Εστία
Ἡ ἐπικράτησις τῆς Τουρκίας στήν Λιβύη ἐπιβάλλει τήν ἀναδιάταξη τῶν ναυτικῶν δυνάμεων – Στήν Μεσόγειο ἀντί τοῦ Αἰγαίου (πού σφραγίζεται μέ τήν «Ἀσπίδα τοῦ Ἀχιλλέως») τό κέντρο βάρους τῆς ἀμύνης μας

«Ὁ Μικρασιατικός Ἑλληνισμός νά γίνει μοντέλο πλοήγησης γιά τό ἐκπαιδευτικό σύστημα στήν χώρα μας…»

Εφημερίς Εστία
Ὁ Μητροπολίτης Νέας Ἰωνίας, Φιλαδελφείας, Ἡρακλείου καί Χαλκηδόνος, κ.κ. Γαβριήλ, ἐξηγεῖ στήν «Ἑστία» ὅτι γιά τήν ἵδρυση τοῦ ἐκεῖ Ἰωνικοῦ Κέντρου «ἡ ἰδέα γεννήθηκε ἀπό τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο χειρίστηκαν οἱ Ἑβραῖοι τό Ὁλοκαύτωμα, οἱ ὁποῖοι ἔκαναν μία πάρα πολύ καλή δουλειά παγκοσμίως, μέ ἀποτέλεσμα κανείς νά μήν ἀμφισβητεῖ τήν ὕπαρξη τοῦ γεγονότος αὐτοῦ»