Ἡ κρουαζιέρα, ὁ κόσμος καί ἡ (σκληρή) πραγματικότης

Ἄποψή μας –ἐντελῶς προσωπική…

… ἀλλά μέ βάση μιά πεῖρα περίπου 50 ἐτῶν στόν χῶρο– εἶναι ὅτι κακῶς ἔχουμε ἐπενδύσει ὅλες μας τίς ἐλπίδες στόν Τουρισμό καί μάλιστα τόν ἀποκαλοῦμε «βαρειά βιομηχανία». Καί βέβαια ὁ Τουρισμός μπορεῖ καί πρέπει νά εἶναι ἐκ τῶν βασικῶν πυλώνων τῆς οἰκονομίας μας, ἀλλά –βρέ ἀδελφέ– ἔχουμε τόσες ὀμορφιές, πού εἶναι κρῖμα νά τίς χαίρονται οἱ διάφοροι «βραχιολάκηδες», πού ἔρχονται (πολλοί ἐξ αὐτῶν γιά νά μήν ποῦμε ὅλοι) στά νησιά γιά νά μεθύσουν καί «νά τά σπάσουν»…

Ἡ χώρα μας θά μποροῦσε (καί πρέπει) νά ἀπευθυνθεῖ στόν ὑψηλό καί ἀκριβό τουρισμό. Νά συνδέσει τίς τοποθεσίες μέ τήν Ἱστορία καί τόν Πολιτισμό της, νά προβάλλει σωστά τίς ὀμορφιές της κι ὄχι μόνο «ζῆσε τόν μῦθο σου» καί ἄλλες ἐλαφρότητες.

Καί κάποια στιγμή, ἄς βλέπουμε τήν (σκληρή) πραγματικότητα. Τά πράγματα στόν κόσμο μας ἀλλάζουν συνεχῶς. Οἱ διαφορές μεταξύ τῶν τάξεων μεγαλώνουν καί ἄν θές νά «πιάσεις» τόν (πλούσιο) τουρισμό τοῦ μέλλοντος, ἑτοιμάσου ἀπό τώρα. Μειδιάματα εἰρωνικά προκαλοῦν στούς γνωρίζοντες τά ἀνακριβῆ ἕως ἀφελῆ δημοσιεύματα, πού μιλοῦν γιά ἑκατοντάδες κρουαζιερόπλοια, πού θά ἔλθουν στά ἑλληνικά λιμάνια, καί γιά χιλιάδες ἐπιβάτες, «πού θά κατακλύσουν τά νησιά μας»… Περιττό νά σᾶς ποῦμε ὅτι στούς χίλιους ἐπιβάτες πού ἔφερε πρό ἡμερῶν ἕνα κρουαζιερόπλοιο χωρητικότητος 4.000 ἐπιβατῶν στόν Πειραιᾶ, ἄντε οἱ 300 νά ἦταν ἐπιβάτες. Ὅλοι οἱ ἄλλοι εἶναι προσκεκλημένοι, ἤτοι τουριστικοί πράκτορες, ὑπάλληλοι ταξιδιωτικῶν φορέων, δημοσιογράφοι, συγγενεῖς καί φίλοι… Ὑπάρχει μεγάλη ἑταιρεία, ἡ ὁποία ἔχει ἐξαγγείλει ὅτι ἀρχίζει κρουαζιέρες τόν ἑπόμενο μῆνα καί ἔχει μέχρι στιγμῆς (γιά ὅλη τήν σαιζόν) μόλις 300 κρατήσεις! Καλά εἶναι τά λόγια καί οἱ συνεντεύξεις τῶν διαφόρων «φορέων» τῆς κρουαζιέρας, ἀλλά εἴμαστε ἡ μοναδική χώρα στόν κόσμο, πού ἐνῶ δέν ἔχει οὔτε ἕνα κρουαζιερόπλοιο ὑπό ἑλληνική σημαία, ἔχει …δύο (!) Ἑνώσεις Ἐφοπλιστῶν- ἐπιχειρηματιῶν (καί …φορέων) κρουαζιέρας! Ἐν ὀλίγοις, δέν εἴμαστε σοβαροί… Βεβαίως, ἡ πολιτεία ὀφείλει νά πράξει τό καθῆκον της καί νά φροντίσει γιά τήν παροχή ὅλων τῶν διευκολύνσεων στίς ἐπιχειρήσεις τῶν ὁποίων τά πλοῖα θά πιάσουν σέ ἑλληνικά λιμάνια. Καί παράλληλα θά πρέπει νά φροντίσει γιά τόν ἐμβολιασμό τῶν Ἑλλήνων ναυτικῶν (ὅπου ὑπάρχουν αὐτοί) ὥστε νά ἀποκτήσει ἀνοσία καί αὐτός ὁ πολύτιμος καί ἱστορικός γιά τήν χώρα κλάδος. Ἀλλά τό νά πλάθουμε ἱστορίες γιά τόν «κατακλυσμό ἐπιβατῶν» πού θά μᾶς φέρουν οἱ κρουαζιέρες ἤ νά μιλᾶμε γιά «μεγάλα κρουαζιερόπλοια πού εἶναι δεμένα στόν Πειραιᾶ καί ἑτοιμάζονται νά σαλπάρουν», ὅταν ὅσοι ἔχουν σχέση μέ τόν χῶρο γνωρίζουν ὅτι πολλά ἀπό τά βαπόρια πού «ἔδεσαν» λόγω κορωνοϊοῦ (κάποια καί στόν Πειραιᾶ) τό πιό πιθανό εἶναι νά πᾶνε σέ ἕνα λιμάνι τοῦ ἐξωτερικοῦ, νά ἀλλάξουν σημαία καί νά σαλπάρουν γιά νά γίνουν …καρφίτσες (δηλαδή γιά «σκράπ») καί βελόνες!

Μήν τρελαινόμαστε, λοιπόν. Ἡ κρουαζιέρα θέλει χρόνια γιά νά «πάρει μπροστά», καί ἴσως ὁ κορωνοϊός εἶναι μία εὐκαιρία γιά τήν Ἑλλάδα νά κοιτάξει πρός τόν ποιοτικό καί ἀκριβό τουρισμό. Ἡ εὐκαιρία εἶναι ἐμπρός μας καί δύσκολα θά ξαναβρεθεῖ…