Ἡ Ἑλλάς εἶναι ἕνα ἀπέραντο φρενοκομεῖο

Πῶς τό εἶχε πεῖ ὁ μέγας Καραμανλῆς;

«Ἡ Ἑλλάς εἶναι ἕνα ἀπέραντο φρενοκομεῖο!» Ἀμφιβάλλει κανείς ὅτι εἴμαστε «γιά δέσιμο» ὅταν καιγόμαστε σάν τά ποντίκια καί παρακαλοῦμε νά βρέξει γιά νά σβήσουν οἱ φωτιές, ἀλλά …νά μήν βρέξει πολύ γιατί μπορεῖ νά πνιγοῦμε; Ἀμφιβάλλει κανείς; Ἀρκεῖ νά ἀκούσει κάποιος τά ρεπορτάζ στήν τηλεόραση γιά νά ἀντιληφθεῖ ὅτι «δέν πᾶμε καλά»…

Τί λέτε γιά τήν θριαμβική μετάδοση τῶν καταστροφῶν ἀπό τήν τηλεόραση, καί τήν …στενοχώρια ὁρισμένων ρεπόρτερ ὅταν «δέν μποροῦμε νά σᾶς δείξουμε τί γίνεται ἀκριβῶς, ἀλλά νομίζουμε ὅτι αὐτό τό σπίτι αὐτή τήν ὥρα καίγεται!»;

Κάποιος τούς ἔχει πεῖ ὅτι ἄν πετύχουν καμμιά παράγκα, κανένα ἐρείπιο νά καίγεται (ἄν δέν ὑπάρχουν καιόμενες κανονικές κατοικίες) ἔχει περισσότερο ἐνδιαφέρον ἀπό τοῦ νά μᾶς δείξουν –ἄς ποῦμε– τήν ἐπιχείρηση-σωτηρία τῶν ὑπέροχων ἀλόγων ἱππασίας ἀπό τόν Ἱππικό Ὅμιλο Βαρυμπόμπης! «Νά το-νά το καίγεται τό σπίτι!» φωνάζει ὁ νεαρός ρεπόρτερ καί ἡ «ἀνκορ-γούμαν» τοῦ σταθμοῦ τοῦ δίνει ὁδηγίες: «Πήγαινε πιό δεξιά γιά νά ἔχουμε καλύτερη εἰκόνα!»: Δαφνί, ὁλοταχῶς! Ὁ ἄλλος, νεαρός καί αὐτός, ρεπόρτερ, λέει τό ἀπίθανο: «Ἔχει ἕνα τέταρτο πού ἄναψε ἡ φωτιά καί ἀκόμη δέν ἔχει ἔρθει οὔτε ἕνα ἱπτάμενο μέσο»! Τί νά σοῦ κάνω, νεαρέ, πού δέν ἤμουν κοντά νά σοῦ στείλω κανένα ἱπτάμενο… τασάκι! Φαίνεται ὅτι κάποιος τούς ἔχει πεῖ ὅτι τά «ἱπτάμενα μέσα» εἶναι σάν ἐκεῖνα πού βλέπουν στίς ταινίες τῆς Μάρβελ, πού πατᾶς ἕνα κουμπί καί τό διαστημόπλοιο διακτινίζεται καί ἐμφανίζεται σέ ἄλλον πλανήτη! Σκέτη τρέλα!

Κάποιος νά τούς πεῖ ὅτι: α) Ὅταν σέ μιά χώρα σάν τήν Ἑλλάδα, ἡ ὁποία δέν διαθέτει καί τόν μεγαλύτερο στόλο «ἱπταμένων μέσων» στόν κόσμο, ἀνάβουν ὀγδόντα (ἀριθμός 80) μέτωπα σέ λίγες ὧρες, ὅσα «ἱπτάμενα μέσα» καί νά διαθέτεις δέν σοῦ φτάνουν! β) Ἕνα ἱπτάμενο μέσο γιά νά πάει σέ μιά πυρκαϊά πρέπει πρῶτα νά πάει στή θάλασσα ἤ σέ μιά λίμνη γιά νά γεμίσει τίς δεξαμενές του μέ …κάποιους τόνους νεροῦ! Συνεπῶς, ἡ ταχύτητά του στόν ἀέρα δέν εἶναι μεγάλη.

Καί, συνεπῶς, γιά νά φθάσει ἕνα ἱπτάμενο μέσο στή Βαρυμπόμπη μέσα σέ ἕνα τέταρτο ἀφ’ ὅτου σημειώθηκε ἡ φωτιά, θά πρέπει νά ἀπογειώθηκε ἀπό τοῦ Βάρσου καί νά γέμισε νερό στό Κεφαλάρι! γ) Ὅταν θέλουμε νά περιγράψουμε μιά κατάσταση σάν τήν παροῦσα, δέν λέμε «ἡ χώρα κλυδωνίζεται» ἀλλά μποροῦμε, ἄνετα, νά ποῦμε ὅτι «ἡ χώρα δοκιμάζεται σκληρά», καί νά ἔχουμε ἀποδώσει τήν πραγματικότητα. Περιδιαβαίνω τό διαδίκτυο καί διαπιστώνω ὅτι οἱ φανατικοί ἀντίπαλοι τῆς κυβερνήσεως, μόνο πού δέν τά ἔχουν βάψει μαῦρα ἐπειδή δέν ἔχουμε (μέχρι αὐτή τήν στιγμή πού σᾶς γράφω) ἀνθρώπινες ἀπώλειες! Εἶναι δέν εἶναι ἔνδειξη φρενοκομείου αὐτή ἡ ἀντίληψη;

Τέλος, ἕνας ἐκ τῶν ἀντιεμβολιαστῶν ἰατρῶν κάνει μακάβριο χιοῦμορ μέ τίς πυρκαϊές καί γράφει «εὐτυχῶς, πού ὁ ἰός δέν κολλάει μέ τόν καπνό»! Φυσικά, γελοῖε, ἄν εἶχε πάρει τό δικό σου σπίτι φωτιά –ἀνάγωγε– δέν θά τολμοῦσες νά σπεκουλάρεις ἐπάνω σέ μιά τεράστια τραγωδία. Ἔ, αὐτός ὁ ἄνθρωπος ἔχει καί «ὀπαδούς» καί δίνει καί συνεντεύξεις ὡς «εἰδικός γκουρού». Εἴμαστε ἤ δέν εἴμαστε γιά τό Δρομοκαΐτειο; Εἴμαστε ἤ δέν εἴμαστε ἀπέραντο φρενοκομεῖο;

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ