Ἡ Ἁγία Σοφία νά γίνει λυδία λίθος γιά τήν Δύση

Λυπᾶμαι πολύ πού ὁ Πρόεδρος τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν δέν ἔχει ἀκόμη ἀντιληφθεῖ ὅτι…

… ἐκτός ἀπό τό χρῆμα καί τίς μπίζνες ὑπάρχουν καί μερικές ἄλλες –πραγματικές καί διαχρονικές– ἀξίες στήν ζωή. Θά μοῦ πείτε «καλά, μόνο ὁ Τράμπ εἶναι πού ἔχει αὐτή τήν νοοτροπία;». Δέν γνωρίζω, ἀλλά ἐμένα αὐτή τήν ὥρα ὁ Τράμπ μέ ἐνδιαφέρει, καθ ὅτι μεγάλωσα, ἀνατράφηκα καί πίστεψα στίς ἀξίες αὐτοῦ πού ὀνομάζαμε «Δυτικός Πολιτισμός» ἤ γενικώτερα «Δύση».

Δηλαδή ἐκεῖνο τό κομμάτι τοῦ κόσμου, ὅπου ὁ καθείς ἦταν ἐλεύθερος νά πιστεύει ὅ,τι καί ὅπου θέλει, ἀλλά οἱ ἀρχές, ἐπί τῶν ὁποίων οἰκοδομήθηκε ὁ πολιτισμός του, εἶχαν νά κάνουν μέ τήν χριστιανική διδασκαλία καί φιλοσοφία. Κι ἐπειδή πιτσιρικάς γεύθηκα τό τυρί καί τήν θρεψίνη πού μᾶς παρεῖχε ἡ βοήθεια τῶν «Ἀμερικανίδων Κυριῶν» τῆς Ἔστερ Λάβτζόυ καί ἡ γειτονιά μου ὅλη ντύθηκε καί ποδέθηκε ἀπό τήν «Ἀμερικανική βοήθεια», ἔχω συνδέσει τήν «Ἀμερική» μέ τήν ὑπεράσπιση τῶν ἀξιῶν τοῦ πολιτισμοῦ μας. Ὑπάρχει καί ἕνας ἀκόμη λόγος γιά νά ἔχω τήν ἀπαίτηση ἀπό τίς ΗΠΑ νά εἶναι ἡ «προστάτις δύναμις» τῶν δυτικῶν (μας) ἀξιῶν.

Εἶναι ἐκεῖνα τά στιλπνά φέρετρα, πού ἔβλεπα νά φθάνουν στόν Πειραιᾶ, στό λιμάνι μας, μέ τίς σορούς τῶν Ἑλλήνων στρατιωτικῶν πού εἶχαν χάσει τήν ζωή τους στήν Κορέα, ὑπερασπιζόμενοι (ἔτσι νομίζαμε καί ἐλπίζω ἔτσι νά ἦταν) τά ἰδεώδη καί τίς ἀξίες ἑνός πολιτισμοῦ πού στεκόταν μακρυά ἀπό τόν ὁλοκληρωτισμό καί τήν καταπίεση!

Ἔχω, λοιπόν, κάθε λόγο καί δικαίωμα νά ἀπαιτῶ ἀπό τόν Πρόεδρο τῆς μεγάλης μας φίλης (ἔτσι τήν μάθαμε ἐμεῖς τήν «Ἀμερική») νά καταδικάσει εὐθέως τήν ἀπόπειρα (επανα)βεβηλώσεως τοῦ Ναοῦ τῆς Τοῦ Θεοῦ Σοφίας ἀπό τούς ἀδηφάγους γείτονές μας, τούς ὁποίους ἐδῶ καί πολλά χρόνια καθοδηγεῖ μιά ὁμάδα ὅμοια μέ ἐκείνη (ἔστω καί σέ κάποιας μορφῆς μικρογραφία), ἡ ὁποία αἱματοκύλισε πρίν ἀπό 81 χρόνια τήν Εὐρώπη!

Ἔχω κάθε δικαίωμα νά ἀπαιτῶ καί νά ὑπενθυμίσω στόν Πρόεδρο τῶν ΗΠΑ, καί γενικῶς στήν «Ἀμερική», ὅτι ἡ μικρή Ἑλλάς ἦταν ἐκείνη πού ἀναχαίτισε τόν φασισμό τό 1940 καί ὄρθωσε –ὅσο μποροῦσε– τό ἀνάστημά της στήν ναζιστική λαίλαπα τό 1941! Νά ὑπενθυμίσω ὅτι στήν Νορμανδία μετεῖχαν ἑλληνικά πολεμικά σκάφη καί Ἕλληνες ἄνδρες τοῦ Ἑλληνικοῦ Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ, ἐνῶ οἱ γείτονές μας, ἀφοῦ εἶχαν ἀπολαύσει ὅλες τίς θετικές ἐπιπτώσεις τῆς «οὐδετερότητος», ψέλλιζαν τότε κάποια λόγια περί «ἐντάξεως στήν συμμαχία»…

Ἔχω κάθε δικαίωμα νά ὑπενθυμίσω στόν Πρόεδρο τῶν ΗΠΑ ὅτι ὅποια πέτρα καί ἄν σηκώσει στό ἔδαφος τῆς γειτονικῆς μας ἰσλαμικῆς χώρας, θά βρεῖ ἑλληνόφωνες ἐπιγραφές, τμήματα κιόνων ἰωνικοῦ καί κορινθιακοῦ ρυθμοῦ, ψηφιδωτά μέ ἑλληνικά ὀνόματα καί μορφές θεοτήτων.

Δέν χρειάζεται νά τοῦ θυμίσει κανείς πολλά, γιά νά ἀντιληφθεῖ ἀμέσως «μέ ποιούς πρέπει νά πάει καί ποιούς νά ἀφήσει»! Δέν χρειάζεται νά διαθέτει κανείς πολύ μυαλό γιά νά ἀντιληφθεῖ ὅτι ἄν δέν κοπεῖ αὐθωρεί ὁ ὀμφάλιος λῶρος πού συνδέει τόν Λευκό Οἶκο μέ τό ἀρχοντοχωριάτικο «παλάτι» τῆς Ἀγκύρας, οἱ συνέπειες γιά ὁλόκληρο τόν  κόσμο θά εἶναι ὀδυνηρές. Ἄς γίνει ἡ Ἁγία Σοφία λυδία λίθος γιά τήν Δύση. Ἰδού ἡ εὐκαιρία.

Απόψεις

Τί ἀπεφάσισε τό ΚΥΣΕΑ γιά Κύπρο, Κάρπαθο, Διδυμότειχο

Εφημερίς Εστία
Ἐπέστρεψε ὁ «Κίμων», μονίμως «σκοποῦν» πλοῖο (φρεγάτα) στήν ἀνατολική Μεσόγειο – Ἐπιστρέφουν καί τά F-16 λόγῳ αὐξήσεως τῆς ἐντάσεως στό Αἰγαῖο – Σταδιακή ἀπόσυρσις τῶν «ἐκτεθειμένων» Patriot ἀπό τά Δωδεκάνησα, ἄμεση ἀπό τό Διδυμότειχο λόγῳ ἀποκλιμακώσεως στό Ἰράν

Τό Μαξίμου ἀρνεῖται νά καταγγείλει τήν Διακήρυξη τῶν Ἀθηνῶν

Μανώλης Κοττάκης
Η Απορία μας εἶναι γνησία. Γι’ αὐτό φροντίσαμε νά διερευνήσουμε τό θέμα ὑποβάλλοντας τίς ἀναγκαῖες ἐρωτήσεις στό βαθύ κράτος: Πῶς εἶναι δυνατόν νά διατηροῦμε ἐν ἰσχύι τήν Διακήρυξη τῶν Ἀθηνῶν μεταξύ Ἑλλάδος καί Τουρκίας ὅταν οἱ Τοῦρκοι διοχετεύουν στόν Τύπο τήν πρόθεσή τους νά ἐγείρουν ζήτημα ἀμφισβητήσεως κυριαρχίας γιά 152 ἑλληνικά νησιά καί μικρονήσια στήν καρδιά τοῦ Αἰγαίου; Ἔχουμε λόγο νά «μένουμε» σέ αὐτήν;

Κεκλεισμένων τῶν θυρῶν θά συζητήσει ἡ Βουλή τίς ὑποκλοπές

Εφημερίς Εστία
Στήν Eπιτροπή Θεσμῶν καί Διαφάνειας ἐκλήθησαν πρός ἀκρόαση ὁ Διοικητής τῆς ΕΥΠ Θεμιστοκλῆς Δεμίρης καί ὁ Εἰσαγγελεύς τοῦ Ἀρείου Πάγου Κωνσταντῖνος Τζαβέλλας, γιά τήν ὑπόθεση τῶν ὑποκλοπῶν.

Ἕνα τραγούδι, γιά νά εἶναι τραγούδι…

Δημήτρης Καπράνος
Δέν θά λέγαμε ὅτι εἴμαστε ἀπό τούς «φάν» τοῦ πανηγυριοῦ πού ἀκούει στό πομπῶδες ὄνομα «Γιουροβίζιον». Ὡστόσο, μποροῦμε, πιστεύουμε, νά ἐκφέρουμε ἄποψη, μιάς καί κάθε χρόνο ἡ πατρίδα μας ἐκπροσωπεῖται στήν ἐν λόγῳ φαντασμαγορική –πλήν ὄχι μουσική– διοργάνωση.

Πέμπτη, 19 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΣΥΛΛΗΨΙΣ ΑΣΤΑΚΩΝ