Εὐτυχῶς πού δέν σηκώθηκαν οἱ Ἀτρεῖδες

Δέν θά ἀσχοληθῶ μέ ὅσα διεπίστωσε ἡ ὑπουργός Πολιτισμοῦ κατά τήν ἐπίσκεψή της στόν ἀρχαιολογικό χῶρο τῶν Μυκηνῶν

Δέν θά μπῶ ἐπίσης στόν πειρασμό νά ἀναλωθῶ σέ σχόλια εἰς βάρος της καί εἰς βάρος ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ὀφείλουν νά προστετεύουν τήν μοναδική μας ἀκίνητη περιουσία. Ἀσφαλῶς, δέν ἔβαλε ἡ ὑπουργός τήν φωτιά καί εἶναι βέβαιο ὅτι δέν ἦσαν ἁρμόδιες οἱ ὑπηρεσίες τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ γιά νά τήν κατασβέσουν. Τίθεται, ὅμως, μέ ἕνα ἁπλό ἐρώτημα «ἄν δέν εἴμαστε σέ θές –ὡς κράτος– νά διαφυλάξουμε τούς ἀρχαιολογικούς μας θησαυρούς, τότε τί στήν εὐχή μποροῦμε νά διαφυλάξουμε;»

Καί μήν μοῦ πεῖτε –ὅπως ὁ φίλος μου ὁ Μανώλης– ὅτι «ἐδῶ κάηκε ὁλόκληρη «Νότρ Ντάμ» διότι ἡ Παναγία τῶν Παρισίων εἶναι ἕνας ναός μέ ξύλινη ὑποδομή καί βρίσκεται στό κέντρο τῶν Παρισίων. Ὁ ἀρχαιολογικός χῶρος τῶν Μυκηνῶν ἔπρεπε νά ἔχει πλῆρες καί ἀποτελεσματικό ἀντιπυρικό σύστημα, νά ὑπάρχει κοντά πυροσβεστικός σταθμός νά…νά…νά, νά ἔχει γίνει, τέλος πάντων, τό πᾶν γιά νά ἀποφευχθεῖ τό κακό πού ἔγινε καί πού –δυστυχῶς– δέν ἦταν τό πρῶτο τοῦ εἴδους, ἀφοῦ ἔχει προηγηθεῖ ἡ τραγωδία τῆς Ὀλυμπίας! «Καί θά τά βάλεις μέ μιά κυβέρνηση πού ἔχει βρεθεῖ μεταξύ Ἐρντογάν καί κορωνοϊοῦ, μεταξύ οἰκονομικῆς κρίσεως καί “ἀναδρομικῶν”;» μοῦ πετάει ὁ πάντοτε πρόξενος ἐκρήξεων (δικῶν μου) Μανώλης. Ὄχι, δέν θά τά βάλω μέ τήν κυβέρνηση, ἀλλά μέ ὅλους ἐμᾶς, μέ ὅλο τόν ἑλληνικό λαό καί μέ τόν καθένα μας χωριστά. Μέ ἐμᾶς, πού χθές τό πρωί σηκωθήκαμε καί στίς τηλεοράσεις μας «ἔπαιζε» πάλι τό θέμα τῶν «ἀναδρομικῶν», τό «πῶς σκέπτεται νά μᾶς φάει (πού τό σκέπτεται, δηλαδή) τά λεφτά ὁ Βρούτσης», τό «ἄν θά πάρουμε τά ἀναδρομικά σέ μιά ἤ σέ περισσότερες δόσεις» καί πού ἡ εἴδηση γιά τήν φωτιά στίς Μυκῆνες (ἡ ὁποία κάνει τόν γῦρο τοῦ κόσμου ἀπό χθές) νά «παίζει» στά ψιλά…

Μέσα στόν ὕπνο μου, πρωί-πρωί, ἄκουγα ἕναν ἀπό ἐκείνους τούς πρωινούς «ντελάληδες» νά λέει «ἀκοῦστε, κύριε Βρούτση, ἐμεῖς θά εἴμαστε ἐδῶ! Καί μήν τολμήσετε!…» καί κάτι τέτοιες ἠλιθιότητες, μέ τίς ὁποῖες ἔχουν δημιουργήσει τόν «χόμο ζήτουλους», ὁ ὁποῖος δέν ἐνδιαφέρεται πλέον γιά ὁτιδήποτε ἄλλο παρά γιά τήν τσέπη του! Βεβαίως, μᾶς ἔχουν «ἀρμέξει» γιά τά καλά οἱ κυβερνήσεις τῆς τελευταία δεκαετίας, ἀλλά εἶναι δυνατόν νά ἀδιαφοροῦμε γιά ὁτιδήποτε ἄλλο; Κι ἐκεῖ πού πάω νά ἠρεμήσω, νἄτος πάλι ὁ Μανώλης!

«Γιά ρώτησε τούς περισσότερους τῶν συναδέλφων σου, πού ἐνημερώνουν –ἔτσι λένε– καθημερινά τόν ἑλληνικό λαό, ἔχουν πάει στίς Μυκῆνες ἐκτός ἀπό μιά σχολική ἐκδρομή στά μαθητικά τους χρόνια; Γιά ρώτησε πόσοι Ἕλληνες καί πόσοι ξένοι ἐπισκέπτονται τούς ἀρχαιολογικούς χώρους! Γιά ρώτησε πόσοι ἀπό τούς συναδέλφους σου ἔχουν πάει στό Δῖον, στήν Βεργίνα, στόν ναό τοῦ ἐπικουρείου Ἀπόλλωνος, στόν ναό τῆς Ἀφαίας Ἀθηνᾶς, στόν Παρθενῶνα; Ρώτησέ τους ποῦ βρίσκεται τό θέατρο τοῦ Διονύσου, ρώτησε νά σοῦ ποῦν ἄν πηγαίνοντας γιά τά μπάνια τους τά καλοκαίρια στίς ἀκτές τῆς Μεσσηνίας, πέρασαν νά δοῦν τό θαῦμα τῆς ἀρχαίας Μεσσήνης!»… Τοῦ ὑποσχέθηκα ὅτι θά ἀρχίσω νά τούς ἐρωτῶ.