Εἴμεθα ἔθνος ἀνάδελφον στά δύσκολα

Θυμᾶμαι τόν Ἀπόστολο Κακλαμάνη, τόν πρώην πρόεδρο τῆς Βουλῆς, νά…

… ἀποκαλεῖ τόν τότε πρεσβευτή τῶν ΗΠΑ στήν Ἑλλάδα, Νίκολας Μπέρνς, «Ἀνθύπατο». Ὁ «Ἀνθύπατος», ὡς ἀξίωμα καί ἰδιότητα, ἄνθισε στήν Ρωμαϊκή Αὐτοκρατορία. Οἱ Ρωμαῖοι ἀνέθεταν τή διοίκηση τῶν νέων ἐπαρχιῶν στούς «Ἐπάρχους», ἤτοι Ρωμαίους ἀξιωματούχους πού γίνονταν τό σύμβολο τῆς ἐξουσίας τῆς αὐτοκρατορίας στή νέα κατάκτηση.

Ἄν οἱ συνθῆκες στή νέα χώρα ἦσαν ταραχώδεις καί ἡ ἐξουσία δέν εἶχε ἐμπεδωθεῖ ἀπόλυτα, τότε ὡς Ἔπαρχος διοριζόταν «Ἀνθύπατος», ἤτοι πρώην Ὕπατος τῆς Ρώμης, μέ προηγούμενη ἐμπειρία σέ ἀνώτατη διοικητική θέση, μέ σκοπό νά καθυποτάξει τίς ἀντιδράσεις καί νά… ἑδραιώσει τήν νέα ἐξουσία. Δέν ξέρω κατά πόσον ὁ Μπέρνς ὑπῆρξε, πράγματι, «ἀνθύπατος» σέ «κατάκτηση» τῶν ΗΠΑ, ἀλλά ἐσχάτως τόν ἀκούσαμε νά λέγει: «Λυπᾶμαι πού τό λέω, ἀλλά ἄν ἡ Ἑλλάδα χρειαστεῖ τή στήριξη τῶν ΗΠΑ σέ ἕνα θερμό ἐπεισόδιο μέ τήν Τουρκία, δέν νομίζω ὅτι θά τήν ἔχει ἀπό τόν Πρόεδρο Τράμπ».

Καί ἄν θυμᾶμαι καλά, πρίν ἀπό λίγο καιρό τήν ἴδια διαπίστωση, δίχως νά ἀναφερθεῖ στό ὄνομα τοῦ Ἀμερικανοῦ προέδρου, εἶχε κάνει ὁ τέως ὑπουργός Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἔμπειρος ναύαρχος καί «βατράχι» Εὐάγγελος Ἀποστολάκης. Εἴμεθα, λοιπόν –ἄς μήν τό λησμονοῦμε– «Ἔθνος ἀνάδελφον», ὅπως εὐστόχως εἶχε παρατηρήσει ὁ τέως Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας. Μεταξύ μας, τόν τελευταῖο καιρό, κάτι οἱ κυβερνῶντες (κυρίως οἱ προηγούμενοι), κάτι τά ΜΜΕ, εἶχαν καλλιεργήσει τήν ἐντύπωση ὅτι «ἔχουμε μαζί μας τούς συμμάχους» στήν τεταμένη περίοδο τήν ὁποία περνᾶμε μέ τούς γείτονες. Κάτι ἕνα ἀεροπλανοφόρο πού ἔπλεε στήν Μεσόγειο, κάτι οἱ πετρελαϊκές ἑταιρεῖες τῆς Γαλλίας καί τῆς Ἰταλίας τῶν ὁποίων σκάφη βρίσκονταν στά κυπριακά «οἰκόπεδα», δημιουργοῦσαν τήν ἐντύπωση ὅτι οἱ ἁψεῖς γείτονες «δέν θά τολμοῦσαν νά κουνηθοῦν».

Νά, ὅμως, πού ὁ Πρόεδρος τῶν ΗΠΑ δηλώνει ὅτι «Ἐμᾶς μᾶς ἐνδιαφέρουν μόνο τά δικά μας σύνορα;», ἀποσύρει τίς δυνάμεις του ἀπό τήν Συρία, αἴρει τήν συμπαράσταση πρός τούς Κούρδους καί δηλώνει «θαυμαστής ὀπαδός» τοῦ ἐπιδόξου σουλτάνου τῆς γειτονιᾶς μας. Νά πού τά ἐρευνητικά σκάφη τῶν συμμάχων χωρῶν δείχνουν ὅτι «δέν ἔχουν καμμία ὄρεξη νά ἐμπλακοῦν σέ θερμά ἐπεισόδια» καί ἡ ἀλληλεγγύη στήν ὁποία ἐμεῖς «ποντάρουμε» μένει, κυρίως, στίς ἀνακοινώσεις… Δηλαδή «τζάμπα» παρεσχέθη ἀπό ἐμᾶς κάθε δυνατή ἐξυπηρέτηση στούς Ἀμερικανούς, ὥστε νά διασφαλίσουν τήν ἀποτελεσματική παρουσία τους στήν περιοχή μας; «Τζάμπα» οἱ κυβερνήσεις τῶν τελευταίων ἐτῶν συζήτησαν μέ τούς Ἀμερικανούς καί ὑπέγραψαν τήν συμφωνία μέ τήν ὁποία οἱ μεγάλοι μας σύμμαχοι ἐξασφάλισαν «πόδι» σέ Κρήτη, Λάρισα, Βόλο, Ἀλεξανδρούπολη καί ἴσως σέ ἄλλα σημεῖα –ἀργότερα– τῆς χώρας; Μεγάλη κουβέντα δέν λέμε, ἀλλά φαίνεται ὅτι τά πράγματα στό ζατρίκιο τῆς περιοχῆς ἀλλάζουν κάθε τόσο. Καί μιά μικρή καί εὑρισκόμενη (τυχαῖα;) σέ δοκιμασία χώρα ὅπως ἡ δική μας, προσπαθεῖ νά ἰσορροπήσει μεταξύ τοῦ «Δράκου» τοῦ Σινικοῦ Τείχους καί τοῦ βλοσυροῦ ἀμερικανικοῦ ἀετοῦ. Κατά τά λοιπά ἡ ὀμφαλοσκόπηση συνεχίζεται. Ἀντικαπνιστικός Νόμος καί καταληψίες εἶναι σήμερα τό νέο «ἐθνικό θέμα». Εἶναι, ὅμως;