Δευτέρα 11 Ἰουλίου 1960

O ΚΟΣΜΟΣ

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ – Μεταδίδεται ἐκ Μαϊάμι, ὅτι ἡ «μίςς Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι», 18έτις μελαχροινή νεᾶνις Λήδα Μπήμεδ, ἐκ Σώλτ Λέϊκ Σίτυ, ἐξελέγη «Μίςς Ὑφήλιος», δευτέρα ἀνεδείχθη ἡ «μίςς Ἰταλία» Ντανιέλο Μπιάνκι, τρίτη ἡ «μίςς Αὐστρία» Ἐλισάβετ Χόνταξ, τετάρτη ἡ «μίςς Νότιος Ἀφρική» καί πέμπτη ἡ «μίςς Ἱσπανία».

Η ΓΑΛΛΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗ ΕΟΡΤΗ

Ἐπ’ εὐκαιρία τῆς Γαλλικῆς ἐθνικῆς ἑορτῆς, ὁ ἐπιτετραμμένος τῆς Γαλλικῆς πρεσβείας καί ἡ κυρία Μπερνάρ Ντυράν θά δεξιωθοῦν τά μέλη τῆς Γαλλικῆς παροικίας τήν προσεχῆ Πέμπτη 14 Ἰουλίου.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΚΑΝΝΙΒΑΛΙΣΜΟΣ

«Εἰς τήν Λευκάδα ὁ Δημ. Κ., ἐτῶν 25 διά λόγους ἐρωτικῆς ἀντιζηλίας, ἀπέκοψε διά τῶν ὀδόντων του τά δάκτυλα τῆς χειρός τοῦ συμπολίτου του Ἀριστ. Γερασιμίτου». Ἕως τώρα, οἱ Ἕλληνες εἰς τούς καννιβαλισμούς τῶν συμπλοκῶν των ἀπέκοπταν συνήθως διά τῶν ὀδόντων τήν μύτην ἤ τό αὐτί τῶν ἀντιπάλων. Ἡ ἀποκοπή δακτύλων τῆς χειρός εἶναι μία πρωτοτυπία, ἡ ὁποία ἴσως ἐξηγεῖται ἀπό τήν ἐρωτικήν ἀντιζηλίαν: Ἔκοψε τά δάκτυλα τοῦ ἀντιζήλου του, διά νά μήν ἠμπορῇ νά… θωπεύσῃ ποτέ τό ἴνδαλμα τοῦ ἔρωτός του!…

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ